Główny / Zapalenie oskrzeli

Ceftriakson (Ceftriakson)

Proszek do przygotowania roztworu do iniekcji dożylnej i domięśniowej jest krystaliczny, prawie biały lub żółtawy.

Butelki szklane (1) - pakuje karton.

Półsyntetyczny antybiotyk cefalosporynowy III generacji o szerokim spektrum.

Aktywność bakteriobójcza ceftriaksonu wynika z tłumienia syntezy błony komórkowej. Lek jest wysoce odporny na beta-laktamazę (penicylinazę i cefalosporynazę) drobnoustroje gram-dodatnie i gram-ujemne.

Ceftriakson jest aktywny wobec drobnoustrojów tlenowo-gramowych: Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę), Haemophilus parainfluenzae, Klebssiella spp. (w tym Klebssiella pneumoniae), Neisseria gonorrhoeae (w tym szczepy, które tworzą i nie tworzą penicylinazy), Neisseria meningitidis, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Morganella morganii, Serratia marcescens, Citrobacter freyne, i są takie same, które będą takie same, i będą takie same, i będą takie same, oraz Morganella morganii, Morganella morganii., Salmonella spp., Shigella spp., Acinetobacter calcoaceticus.

Szereg szczepów powyższych mikroorganizmów, które są odporne na inne antybiotyki, takie jak penicyliny, cefalosporyny, aminoglikozydy, są wrażliwe na ceftriakson.

Niektóre szczepy Pseudomonas aeruginosa są również wrażliwe na lek.

Lek ten jest aktywny w stosunku do Gram-dodatnie mikroorganizmy tlenowe: Staphylococcus aureus (w tym szczepów penicylinazy formowania), Staphylococcus epidermidis (gronkowce, oporny na metycylinę, są odporne na działanie innych cefalosporyn tym ceftriaksonu), Streptococcus pyogenes (beta-hemolityczne paciorkowców grupy A ), Streptococcus agalactiae (Streptococcus grupa B), Streptococcus pneumoniae; mikroorganizmy beztlenowe: Bacteroides spp., Clostridium spp. (z wyjątkiem Clostridium difficile).

Po podaniu i / m ceftriakson jest dobrze wchłaniany z miejsca wstrzyknięcia i osiąga wysokie stężenia w surowicy. Biodostępność leku - 100%.

Średnie stężenie w osoczu osiąga się 2-3 godziny po wstrzyknięciu. W przypadku wielokrotnego wstrzyknięcia domięśniowego lub dożylnego w dawkach 0,5–2,0 g w odstępie 12–24 godzin następuje nagromadzenie ceftriaksonu w stężeniu o 15–36% wyższym niż stężenie osiągnięte przez pojedyncze wstrzyknięcie.

Wraz z wprowadzeniem dawki od 0,15 do 3,0 g Vd - od 5,78 do 13,5 l.

Ceftriakson wiąże się odwracalnie z białkami osocza.

Wraz z wprowadzeniem dawki od 0,15 do 3,0 g T1 / 2 wynosi od 5,8 do 8,7 h; klirens osoczowy - 0,58 - 1,45 l / h, klirens nerkowy - 0,32 - 0,73 l / h.

Od 33% do 67% leku jest wydalane w postaci niezmienionej przez nerki, reszta jest wydalana z żółcią do jelita, gdzie ulega biotransformacji do nieaktywnego metabolitu.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

U niemowląt i dzieci z zapaleniem opon mózgowych ceftriakson przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, aw przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych średnio 17% stężenia leku w osoczu dyfunduje do płynu mózgowo-rdzeniowego, co stanowi około 4 razy więcej niż w przypadku aseptycznego zapalenia opon mózgowych. 24 godziny po podaniu ceftriaksonu w dawce 50–100 mg / kg masy ciała stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym przekracza 1,4 mg / l. U dorosłych pacjentów z zapaleniem opon mózgowych 2–24 godziny po dawce 50 mg / kg masy ciała stężenie ceftriaksonu w płynie mózgowo-rdzeniowym wielokrotnie przekracza minimalne stężenia hamujące dla najczęstszych czynników wywołujących zapalenie opon mózgowych.

Zabiegi na zakażenia wywołane przez wrażliwe mikroorganizmy:

- rozsiana borelioza z Lyme (wczesne i późne stadia choroby);

- zakażenia narządów jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, zakażenia dróg żółciowych i przewodu pokarmowego);

- zakażenia kości i stawów;

- zakażenia skóry i tkanek miękkich;

- zakażenia u pacjentów z osłabioną odpornością;

- zakażenia narządów miednicy;

- zakażenia nerek i dróg moczowych;

- zakażenia dróg oddechowych (zwłaszcza zapalenie płuc);

- zakażenia narządów płciowych, w tym rzeżączka.

Zapobieganie zakażeniom w okresie pooperacyjnym.

- nadwrażliwość na ceftriakson i inne cefalosporyny, penicyliny, karbapenemy.

Ostrożnie, lek jest przepisywany dla NUC, za naruszenia wątroby i nerek, za zapalenie jelit i zapalenie jelita grubego, związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych; wcześniaki i noworodki z hiperbilirubinemią.

Lek podaje się w / m lub / in.

Dorośli i dzieci powyżej 12 roku życia otrzymują 1-2 g 1 raz dziennie (co 24 godziny). W ciężkich przypadkach lub z zakażeniami, których patogeny mają tylko umiarkowaną wrażliwość na ceftriakson, dawkę dobową można zwiększyć do 4 g.

Noworodek (do 2 tygodni) jest przepisywany w dawce 20-50 mg / kg masy ciała 1 raz dziennie. Dzienna dawka nie powinna przekraczać 50 mg / kg masy ciała. Przy określaniu dawki nie należy rozróżniać dzieci urodzonych o terminie i wcześniaków.

Niemowlęta i małe dzieci (w wieku od 15 dni do 12 lat) przepisuje się w dawce 20-80 mg / kg masy ciała 1 raz na dobę.

Dzieci o masie ciała> 50 kg przepisują dawki dla dorosłych.

Dawki 50 mg / kg lub więcej do podawania dożylnego należy podawać kroplami przez co najmniej 30 minut.

Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać zwykłą dawkę, przeznaczoną dla dorosłych, bez dostosowania do wieku.

Czas trwania leczenia zależy od przebiegu choroby. Podawanie ceftriaksonu powinno być kontynuowane u pacjentów przez co najmniej 48-72 godziny po normalizacji temperatury i potwierdzeniu eradykacji patogenu.

W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u niemowląt i małych dzieci leczenie rozpoczyna się od dawki 100 mg / kg (ale nie więcej niż 4 g) 1 raz na dobę. Po zidentyfikowaniu patogenu i określeniu jego czułości dawkę można odpowiednio zmniejszyć.

W przypadku meningokokowego zapalenia opon mózgowych najlepsze wyniki uzyskano po 4 dniach leczenia, z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych wywołanym przez Haemophilus influenzae, 6 dni, Streptococcus pneumoniae, 7 dni.

W boreliozie z Lyme: dorosłym i dzieciom powyżej 12 lat przepisuje się 50 mg / kg raz dziennie przez 14 dni; maksymalna dawka dzienna - 2 g.

W przypadku rzeżączki (spowodowanej przez szczepy tworzące i nieedukacyjną penicylinazę) - raz na minutę w dawce 250 mg.

W celu zapobiegania zakażeniom pooperacyjnym, w zależności od stopnia ryzyka zakaźnego, lek podaje się w dawce 1-2 g raz na 30-90 minut przed operacją.

W operacjach na okrężnicy i odbytnicy skuteczne jest jednoczesne (ale oddzielne) podawanie ceftriaksonu i jednego z 5-nitroimidazoli, na przykład ornidazolu.

Ceftriakson: instrukcje użytkowania

Skład

Opis

Wskazania do użycia

Zakażenia bakteryjne wywołane przez wrażliwe mikroorganizmy: zakażenia narządów jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, choroby zapalne przewodu pokarmowego, drogi żółciowe, w tym zapalenie dróg żółciowych, ropniak pęcherzyka żółciowego), choroby górnych i dolnych dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc, ropień płuc, ropniak opłucnej), zakażenia kości, stawów, skóry i tkanek miękkich, strefa moczowo-płciowa (w tym rzeżączka, odmiedniczkowe zapalenie nerek), bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i wsierdzia, posocznica, zakażone rany i oparzenia, miękka kora i kiła, borelioza ( bor reliosis), dur brzuszny, salmonelloza i przewóz salmonelli.

Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym.

Choroby zakaźne u osób z obniżoną odpornością.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość (w tym na inne cefalosporyny, penicyliny, karbapenemy), hiperbilirubinemia u noworodków, noworodki, którym podano dożylnie roztwory zawierające wapń.

Wcześniaki, niewydolność nerek i / lub wątroby, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie jelit lub zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych, ciąża, laktacja.

Dawkowanie i podawanie

Wpisz dożylnie (iv) i domięśniowo (v / m). Dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat początkowa dawka dzienna wynosi (w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia) 1 do 2 g raz dziennie lub 0,5 do 1,0 g co 12 godzin (2 razy dziennie), dawka dzienna nie jest musi przekraczać 4 g.

W przypadku niepowikłanej rzeżączki - domięśniowo raz, 0,25 g

W celu zapobiegania powikłaniom pooperacyjnym - raz, 1-2 g (w zależności od stopnia zagrożenia zakażeniem) przez 30-90 minut przed operacją. Gdy operacje na jelicie grubym i odbytnicy zalecają dodatkowe podawanie leku z grupy 5-nitroimidazoli.

Z zapaleniem ucha środkowego - domięśniowo, raz, 50 mg / kg, nie więcej niż 1 g.

Dla noworodków (do 2 tygodni) - 20 - 50 mg / kg / dzień. Dla niemowląt i dzieci w wieku do 12 lat dawka dobowa wynosi 20–80 mg / kg. U dzieci o masie ciała powyżej 50 kg stosuje się dawki dla dorosłych.

Z bakteryjnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych u niemowląt i małych dzieci - 100 mg / kg (ale nie więcej niż 4 g) 1 raz dziennie. Czas trwania leczenia zależy od patogenu i może wynosić od 4 dni dla Neisseria meningitidis do 10-14 dni dla wrażliwych szczepów Enterobacteriaceae.

Dzieci z infekcjami skóry i tkanek miękkich - w dawce dobowej 50 - 75 mg / kg raz dziennie lub 25 - 37,5 mg / kg co 12 godzin, nie więcej niż 2 g / dobę. W ciężkich zakażeniach innej lokalizacji - 25 - 37,5 mg / kg co 12 godzin, nie więcej niż 2 g / dobę.

Pacjenci z dostosowywaniem dawki przewlekłej niewydolności nerek są wymagani tylko wtedy, gdy CC jest poniżej 10 ml / min. W tym przypadku dzienna dawka nie powinna przekraczać 2 g.

U pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 g bez określania stężenia leku w osoczu krwi.

Leczenie ceftriaksonem powinno być kontynuowane przez co najmniej 2 dni po ustąpieniu objawów i objawów zakażenia. Przebieg leczenia wynosi zwykle 4-14 dni; przy skomplikowanych infekcjach może być wymagana dłuższa administracja. Przebieg leczenia zakażeń wywołanych przez Streptococcus pyogenes powinien wynosić co najmniej 10 dni.

Zasady przygotowania i wprowadzenia rozwiązań: należy stosować wyłącznie świeżo przygotowane rozwiązania. Do podawania domięśniowego 0,5 g leku rozpuszcza się w 2 ml i 1 g w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy. Zaleca się wprowadzenie nie więcej niż 1 g na jeden pośladek.

Do iniekcji dożylnej 0,25 lub 0,5 g rozpuszcza się w 5 ml i 1 g w 10 ml wody do wstrzykiwań. Wejdź / wjedź powoli (2–4 min.).

Do infuzji dożylnych rozpuścić 2 g w 40 ml roztworu, który nie zawiera wapnia (0,9% roztwór chlorku sodu, 5-10% roztwór dekstrozy (glukozy)). Dawki 50 mg / kg i więcej należy podawać dożylnie w ciągu 30 minut.

Efekty uboczne

Reakcje alergiczne: wysypka, świąd, gorączka lub dreszcze.

Miejscowe reakcje: ból w miejscu wstrzyknięcia.

Z układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy.

Z układu moczowego: oliguria.

Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, zaburzenia smaku, wzdęcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelit; pseudo-kamica żółciowa pęcherzyka żółciowego (zespół „osadu”), kandydoza i inne nadkażenia.

Po stronie narządów krwiotwórczych: niedokrwistość (w tym hemolityczna), leukopenia, leukocytoza, limfopenia, neutropenia, granulocytopenia, małopłytkowość, trombocytoza, bazofilia, krwiomocz; krwawienie z nosa.

Wskaźniki laboratoryjne: wzrost (spadek) czasu protrombinowego, zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych i fosfatazy alkalicznej, hiperbilirubinemia, hiperkreatynina, zwiększone stężenie mocznika, glikozuria.

Inne: zwiększone pocenie się, „przypływy” krwi.

Przedawkowanie

Interakcja z innymi lekami

Farmaceutycznie niezgodne z amsakryną, wankomycyną, flukonazolem i aminoglikozydami.

Antybiotyki bakteriostatyczne zmniejszają działanie bakteriobójcze ceftriaksonu.

Wykryto antagonizm in vitro między chloramfenikolem a ceftriaksonem.

Przy jednoczesnym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych i innych inhibitorów agregacji płytek zwiększa prawdopodobieństwo krwawienia.

Ceftricson może zmniejszać skuteczność antykoncepcji hormonalnej. Podczas leczenia ceftriaksonem i przez miesiąc po leczeniu należy zastosować dodatkowe niehormonalne metody antykoncepcji.

Przy jednoczesnym stosowaniu ceftriaksonu w wysokich dawkach i silnych lekach moczopędnych (na przykład furosemid), nie obserwowano zaburzeń czynności nerek.

Probenecyd nie wpływa na eliminację ceftriaksonu.

Farmaceutycznie niezgodne z roztworami zawierającymi inne antybiotyki.

Roztwory zawierające wapń (takie jak roztwór Ringera lub Hartmana) nie mogą rozcieńczać ceftriaksonu. Wynik interakcji może prowadzić do tworzenia nierozpuszczalnych związków. Ceftriaksonu i roztworów do żywienia pozajelitowego zawierających wapń nie należy mieszać ani podawać jednocześnie pacjentom bez względu na wiek, w tym stosując różne systemy do podawania dożylnego.

Funkcje aplikacji

Po połączeniu niewydolności nerek i wątroby pacjenci poddawani hemodializie powinni regularnie określać stężenie leku w osoczu.

Przy długotrwałym leczeniu konieczne jest regularne monitorowanie obrazu krwi obwodowej, wskaźników stanu czynnościowego wątroby i nerek.

W rzadkich przypadkach, w badaniu ultrasonograficznym woreczka żółciowego, występują zaniki, które zanikają po zaprzestaniu leczenia. Nawet jeśli temu zjawisku towarzyszy ból w prawym nadbrzuszu, zaleca się kontynuowanie przepisywania antybiotyku i przeprowadzenie leczenia objawowego.

Stosowaniu etanolu po podaniu ceftriaksonu nie towarzyszy reakcja podobna do disulfiramu. Ceftriakson nie zawiera grupy N-metylotio-tetrazolowej, która może powodować nietolerancję etanolu, co jest nieodłączne w niektórych innych cefalosporynach.

Podczas leczenia ceftriaksonem można zaobserwować fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa, próbki dla galaktozemii i glukozy w moczu (zaleca się oznaczanie glukozurii tylko metodą enzymatyczną).

Świeżo przygotowane roztwory ceftriaksonu są stabilne fizycznie i chemicznie przez 6 godzin w temperaturze pokojowej.

Starsi i osłabieni pacjenci mogą wymagać powołania witaminy K.

Ceftriakson i roztwory zawierające wapń można podawać pacjentom w dowolnej grupie wiekowej, dzieciom w wieku powyżej 28 dni, z przerwą co najmniej 48 godzin, pod warunkiem, że linia infuzyjna cewnika jest dokładnie płukana między dawkami za pomocą kompatybilnego roztworu.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Ceftriakson przenika przez barierę łożyskową. W doświadczalnych badaniach na zwierzętach nie wykryto działania teratogennego i embriotoksycznego ceftriaksonu, ale bezpieczeństwo ceftriaksonu u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Ceftriakson może być przepisywany w okresie ciąży tylko pod ścisłymi wskazaniami.

W małych stężeniach ceftriakson przenika do mleka kobiecego. Przepisując go podczas laktacji (karmienia piersią) należy zachować ostrożność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z mechanizmami ruchomymi

Ceftriakson może powodować zawroty głowy, dlatego podczas leczenia należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i poruszania się maszyn.

Instrukcje dotyczące stosowania iniekcji Ceftriaksonu i działań niepożądanych antybiotyku

Ceftriakson jest antybiotykiem o niskiej toksyczności, stosowanym wyłącznie do wstrzykiwań i ściśle zgodnym z instrukcją użycia. Jest łatwo tolerowany przez pacjentów i często przepisywany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

Skład ceftriaksonu i substancja czynna

Lek można kupić w aptece na podstawie recepty lekarza. Jednocześnie nie wszyscy wiedzą, do której grupy antybiotyków należy Ceftriakson - jest to narzędzie trzeciej generacji, to znaczy, że można je stosować tylko domięśniowo lub dożylnie. W sprzedaży są ampułki 500, 1000 i 2000 miligramów.

Lek uwalniający formę - proszek

Lek rozwija się w postaci soli sodowej. Lek przenika do komórek i tkanek wszystkich układów i ma szkodliwy wpływ na bakterie nawet na etapie ich rozmnażania. Maksymalne stężenie aktywnych składników we wstrzyknięciach domięśniowych osiąga się w ciągu dwóch do trzech godzin, a dożylnie w ciągu kilku minut. Lek jest powoli wydalany, więc jego wstrzyknięcie wykonuje się tylko raz dziennie. Opis w języku łacińskim wskazuje nazwę Ceftriaksonu - Ceftriaxoni, formy uwalniania - proszku, który jest wykorzystywany do przygotowania roztworu terapeutycznego. Lek jest prezentowany w przezroczystych szklanych fiolkach zapakowanych w karton. W aptekach można znaleźć lek Ceftriaxone Rads i Leksvm, któremu towarzyszą instrukcje użycia ze szczegółowym opisem wszystkich właściwości leku.

Ceftriakson - wskazania do stosowania i zalecane leczenie

Lek może być stosowany w ścisłej zgodności z instrukcjami i tylko w szpitalu. Wskazany jest w leczeniu patologii, takich jak:

  • infekcje wewnętrzne i pozaszpitalne;
  • zapalenie ucha, zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, ropień płuc;
  • choroby układu moczowo-płciowego - odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie jąder, zapalenie pęcherza moczowego, ceftriakson jest również przepisywany w ampułkach;
  • zaburzenia przewodu pokarmowego - zapalenie jelita, zapalenie otrzewnej itp.
  • zapalenie szpiku i zapalenie stawów;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • choroby zakaźne o osłabionej odporności;
  • obecność głębokich oparzeń i zakażonych ran.

Lek może być używany tylko w szpitalu

Po wstępnym badaniu pacjenta i na podstawie wyników testu można przepisać antybiotyk tylko lekarzowi. Używanie produktu bez umówionego spotkania jest zabronione, ponieważ może spowodować poważne komplikacje.

Przeciwwskazania

Zanim rozcieńczysz ceftriakson i użyjesz go do podawania domięśniowego, musisz dokładnie zbadać istniejące przeciwwskazania. Absolutny zakaz - alergia na lek. Ponadto lek nie jest przepisywany w pierwszych miesiącach ciąży, a matki karmiące piersią. Środek ten można przepisać w przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek, ale nie można go stosować w przypadku współistniejącej niewydolności obu narządów.

Środek zaradczy może być przepisany w przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek, ale nie razem, jeśli oba narządy są niedostateczne.

Antybiotyk nie jest dozwolony dla wcześniaków, których wiek nie przekracza czterdziestu tygodni. Jeśli chodzi o noworodki, ceftriakson jest dozwolony od pierwszych dni, ale w pierwszych dwóch tygodniach może być wypisany tylko ze względów zdrowotnych, ponieważ lek może wywołać rozwój żółtaczki jądrowej. W terapii antybiotykowej zabronione jest wstrzykiwanie roztworów zawierających wapń dożylnie. Wśród względnych przeciwwskazań można zauważyć choroby krwi, które wpływają na jej krzepnięcie, ciążę po pierwszym trymestrze ciąży, okres laktacji.

Dawkowanie i administracja

Ceftriakson jest przeznaczony do podawania do mięśnia lub żyły.

Dawka w każdym przypadku jest wybierana indywidualnie przez lekarza, z uwzględnieniem diagnozy, wieku i wagi pacjenta, obecności powikłań.

Lek jest uwalniany 500-2000 miligramów do trzech razy dziennie. Do rozcieńczania stosuje się roztwór chlorku sodu lub glukozy. Jeśli chodzi o podawanie domięśniowe, odpowiednia jest tylko lidokaina. Jak rozcieńczyć antybiotyk Ceftriakson lidokainą i wodą do wstrzykiwań i wstrzyknięć zgodnie z instrukcją użycia? Zawartość fiolki dodaje się do rozpuszczalnika i dobrze wstrząsa, aby rozpuścić wszystkie kryształy. Gotowy produkt powinien mieć jasnożółty odcień.

Do stosowania domięśniowego tylko lidokaina jest odpowiednia do rozwiązania.

Noworodki ważące ponad cztery i pół kilograma są przepisywane w wysokości od dwudziestu do trzydziestu miligramów na kilogram dziennie. Maksymalna dopuszczalna dawka wynosi nie więcej niż pięćdziesiąt miligramów. Dla dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat dawka leku Ceftriakson osiąga od 1 do 2 gramów dziennie, najlepiej jednorazowo. Pacjenci w podeszłym wieku nie muszą dostosowywać dawki, ale musisz monitorować reakcję organizmu. Wraz z pojawieniem się efektów ubocznych konieczne jest zmniejszenie dawki lub całkowite przerwanie leczenia ceftriaksonem.

Jak hodować ceftriakson 1-2 g

Antybiotyk należy przygotować bezpośrednio przed użyciem. Zabronione jest przechowywanie go przez długi czas, ponieważ zmniejsza to jego skuteczność. Czy możliwe jest rozcieńczenie nowokainy ceftriaksonu i jak przygotować zastrzyki, jest napisane w instrukcji użycia. Ale niestety nie wszyscy pacjenci to czytają. Aby przygotować rozwiązanie, lepiej wybrać lidokainę. Odpowiednia sól fizjologiczna lub specjalna woda do iniekcji, ale ich stosowanie nie jest zalecane. Antybiotyk jest bardzo bolesny, więc pacjent po prostu nie jest w stanie tego wytrzymać. Lidokaina jest miejscowym środkiem znieczulającym, który łagodzi nieprzyjemne objawy.

Podręcznik szczegółowo wyjaśnia, jak rozcieńczyć ceftriakson lidokainą i wodą do wstrzykiwań dorosłym. Aby to zrobić, musisz rozpuścić pięćset miligramów leku w dwóch mililitrach rozpuszczalnika. Jeśli dawka wynosi jeden gram, będziesz potrzebował trzy i pół mililitra lidokainy. Jeśli lek należy podać dożylnie, lek rozpuszcza się w pięciu mililitrach wody destylowanej. Dawka jednego grama jest mieszana w dziesięciu mililitrach wody. Antybiotyk należy podawać bardzo powoli. Tabela pokazuje schemat rozcieńczania dwuprocentowego roztworu lidokainy:

Efekty uboczne

Niewłaściwie stosowany antybiotyk może powodować działania niepożądane. Głównym jest alergia. Objawia się pokrzywką, wysypką, świądem, zapaleniem skóry, dreszczami, obrzękami. Najbardziej niebezpiecznym typem powikłania jest wstrząs anafilaktyczny, z którego pacjent może umrzeć.

Oprócz alergii leki mogą wywoływać zaburzenia układu trawiennego. Mogą to być nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, niewydolność wątroby, zwiększone stężenie mocznika. Niektórzy pacjenci skarżą się na bóle głowy. W miejscu podania antybiotyku może wystąpić obrzęk, który powoduje ból. Jeśli wykryjesz skutki uboczne, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, aby wykluczyć rozwój poważnych powikłań.

Cechy leku

Przed wstrzyknięciem należy dokładnie przeczytać instrukcje. Wskazuje dawkowanie leku, ale do jego prawidłowego stosowania konieczne jest przestrzeganie zaleceń lekarza prowadzącego.

Ceftriakson podczas ciąży i laktacji

Podczas noszenia dziecka ciało kobiety jest narażone na różne choroby, w tym choroby zakaźne. W czasie ciąży należy porzucić fundusze. Ale czasami zdarzają się sytuacje, w których infekcja jest znacznie bardziej niebezpieczna niż powikłania po chorobie i stosowaniu leków. Decyzję w takiej sytuacji podejmuje ginekolog, który musi wziąć pod uwagę wszystkie istniejące przeciwwskazania. Całkowity zakaz dotyczy pierwszych miesięcy, w których powstają wszystkie narządy i układy płodu.

Lepiej nie stosować tego środka w czasie ciąży.

Podczas laktacji niepożądane jest stosowanie antybiotyku, ponieważ lek może być przekazany noworodkowi przez mleko. Z pilną potrzebą dziecka będzie musiała karmić mieszankę.

Ceftriakson dla dzieci

W dzieciństwie lek ma swoje własne niuanse. Bardzo ważne jest ścisłe przestrzeganie przepisanej dawki i czasu trwania kursu. Najlepsza opcja, jeśli zastrzyki będą wykonywane dla dziecka w szpitalu pod nadzorem specjalistów. Dzienna dawka nie powinna przekraczać czterech gramów.

Konieczne jest, aby zastrzyki były wykonywane u dziecka w szpitalu pod nadzorem specjalistów.

Jeśli waga dziecka jest większa niż pięć do dziesięciu kilogramów, procedura jest przeprowadzana w formie kroplomierza przez pół godziny. Ceftriakson podaje się dzieciom w zależności od rozpoznania i ciężkości choroby. Przebieg leczenia jest ustalany przez pediatrę.

Medycyna dla zwierząt

Instrukcje dotyczące stosowania ceftriaksonu wskazują, że w medycynie weterynaryjnej można go stosować w przypadku powikłań bakteryjnych występujących u zwierząt. W przypadku wstrzyknięć lek rozcieńcza się wodą do wstrzykiwań i lidokainą, po czym wstrzykuje się go w mięsień lub podskórnie. Możliwe jest również dożylne podawanie przez cewnik. W takim przypadku proszek należy nanosić sterylną wodą destylowaną.

Chore zwierzę wstrzykuje się w mięsień lub podskórnie.

Dawkowanie określa się w miligramach na kilogram wagi i wynosi:

  • małe zwierzęta - kocięta - 0,16;
  • pies i inne duże osoby - do 50 lat.

Analogi

Antybiotyk ma wiele substytutów substancji czynnej. Wśród najbardziej znanych można zauważyć:

  • Cefaleksyna jest lekiem generycznym i analogiem tabletek Ceftriaksonu;
  • Megion;
  • Rocephin;
  • Cedex - analog ceftriaksonu w zawiesinie.

Lek nie jest dostarczany ze składnikami znieczulającymi przeznaczonymi do jego rozcieńczania. Leki takie jak Rocephin i Rosin mają lidokainę w opakowaniu. Dzięki temu można nie tylko zaoszczędzić pieniądze, ale także uprościć procedurę podawania leków. Główne zalety takich leków to:

  1. Nie musisz kupować rozpuszczalnika osobno.
  2. Nie należy podawać lidokainy, ponieważ ma już odpowiednią dawkę. Aby użyć leku, wystarczy rozpuścić proszek i wykonać zastrzyk.

Przed wypiciem analogów tabletek Ceftriaxone należy uważnie przeczytać instrukcję użycia, a nawet lepiej porozmawiać z lekarzem.

Lek jest uważany za jeden z najbardziej skutecznych i pozwala szybko leczyć bez rozwoju negatywnych objawów i patologii. Jest tak bezpieczny, że przepisywany jest zarówno dzieciom, jak i kobietom w ciąży, z wyjątkiem pierwszego trymestru. Pacjenci pozostawiają tylko pozytywne opinie na temat ceftriaksonu. Już pierwszego dnia użytkowania przychodzi ulga. Koszt leku jest dostępny dla wszystkich, możesz go kupić w dowolnej aptece, ale tylko po przepisaniu przez lekarza.

Zastrzyki ceftriaksonu: instrukcje, cena, recenzje

Z tego artykułu medycznego możesz zapoznać się z lekiem Ceftriakson. Instrukcje użycia wyjaśniają, w jakich przypadkach można stosować zastrzyki, z których lek pomaga, jakie są wskazania do stosowania, przeciwwskazania i działania niepożądane. Adnotacja przedstawia formę uwalniania leku i jego skład.

W artykule lekarze i konsumenci mogą zostawić tylko prawdziwe opinie na temat ceftriaksonu, z którego można dowiedzieć się, czy antybiotyk pomógł w leczeniu zakażeń u dorosłych i dzieci. Instrukcje wymieniają analogi ceftriaksonu, cenę leku w aptekach, a także jego stosowanie w czasie ciąży.

Ceftriakson jest antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji. Ma szerokie działanie bakteriobójcze i działa przeciw tlenowym i beztlenowym mikroorganizmom gram-ujemnym i gram-dodatnim. Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania pozajelitowego.

Skład i forma uwalniania

Ceftriakson jest wytwarzany w postaci proszku do przygotowania roztworu w szklanych fiolkach 0,5, 1 lub 2 g zawierających tę samą substancję czynną - w objętości 0,5 g, 1 lub 2 g.

Właściwości farmakologiczne

Instrukcje użytkowania wskazują, że ceftriakson jest półsyntetycznym antybiotykiem należącym do grupy cefalosporyn 3. generacji. Jego aktywność bakteriobójcza jest zapewniona przez tłumienie syntezy błon komórkowych.

Ten lek jest oporny na beta-laktamazę. Środki wykazują szerokie działanie bakteriobójcze. Jest aktywny przeciwko tlenowym drobnoustrojom gram-ujemnym i gram-dodatnim, a także mikroorganizmom beztlenowym.

Po podaniu i / m Ceftriakson jest szybko i całkowicie wchłaniany do krążenia ogólnego. Wnika dobrze do tkanek i płynów ciała: dróg oddechowych, kości, stawów, dróg moczowych, skóry, tkanki podskórnej i narządów jamy brzusznej. Gdy zapalenie błon oponowych przenika dobrze do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Co pomaga ceftriakson?

Zgodnie z instrukcjami lek jest przepisywany na choroby zakaźne i zapalne:

  • ucho, gardło, nos;
  • sepsa;
  • rzeżączka;
  • skóra i tkanka miękka;
  • genitalia;
  • rozsiana borelioza z Lyme we wczesnych i późnych stadiach;
  • drogi oddechowe;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • drogi moczowe i nerki;
  • narządy jamy brzusznej (zakażenia dróg żółciowych i przewodu pokarmowego, zapalenie otrzewnej);
  • stawy i kości;
  • u pacjentów z obniżoną odpornością;
  • narządy miednicy;
  • infekcje rany.

Co to jest przepisany ceftriakson? Wskazaniem do tego celu jest zapobieganie zakażeniom po operacji.

Instrukcje użytkowania

Ceftriakson jest wstrzykiwany do / m / in (strumień lub kroplówka).

Dla dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat dawka wynosi 1-2 g raz na dobę lub 0,5-1 g co 12 godzin Maksymalna maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g.

Dla niemowląt i dzieci w wieku poniżej 12 lat dawka dobowa wynosi 20-80 mg / kg. U dzieci o masie ciała 50 kg lub większej należy stosować dawki dla dorosłych.

W celu zapobiegania powikłaniom pooperacyjnym podaje się raz w dawce 1-2 g (w zależności od stopnia zagrożenia zakażeniem) 30-90 minut przed rozpoczęciem operacji. W przypadku operacji na okrężnicy i odbytnicy zaleca się dodatkowe podawanie leku z grupy 5-nitroimidazoli.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawki jest wymagane tylko w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (QC poniżej 10 ml / min), w tym przypadku dzienna dawka ceftriaksonu nie powinna przekraczać 2 g.

Ceftriakson dla dzieci z zakażeniem skóry i tkanek miękkich jest przepisywany w dawce dobowej 50-75 mg / kg masy ciała 1 raz / lub 25-37,5 mg / kg co 12 godzin, ale nie więcej niż 2 g dziennie. W ciężkich zakażeniach innej lokalizacji - w dawce 25–37,5 mg / kg co 12 godzin, ale nie więcej niż 2 g dziennie.

Dawkę większą niż 50 mg / kg masy ciała należy przepisać jako wlew dożylny przez 30 minut. Czas trwania leczenia zależy od charakteru i ciężkości choroby.

W leczeniu rzeżączki dawka wynosi 250 mg domięśniowo, raz.

Dla noworodków (do 2 tygodnia życia) dawka wynosi 20-50 mg / kg dziennie.

W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u niemowląt i małych dzieci dawka wynosi 100 mg / kg raz na dobę Maksymalna maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g. Czas trwania leczenia zależy od rodzaju patogenu i może wynosić od 4 dni w przypadku zapalenia opon mózgowych wywołanego przez Neisseria meningitidis do 10-14 dni z zapaleniem opon mózgowych wywołanym przez wrażliwe szczepy Enterobacteriaceae.

W przypadku zapalenia ucha środkowego lek podaje się domięśniowo w dawce 50 mg / kg masy ciała, ale nie więcej niż 1 g.

Zasady przygotowania i podawania roztworów do wstrzykiwań (jak rozcieńczyć lek)

  • Roztwory do wstrzykiwań należy przygotować bezpośrednio przed użyciem.
  • Aby przygotować roztwór do iniekcji i / m, 500 mg leku rozpuszcza się w 2 ml i 1 g leku w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy. Zaleca się wstrzyknięcie nie więcej niż 1 g na jeden pośladek.
  • Rozcieńczenie do stosowania domięśniowego można również przeprowadzić przy użyciu wody do wstrzykiwań. Efekt jest taki sam, tylko bardziej bolesne wprowadzenie.
  • Aby przygotować roztwór do iniekcji dożylnej, 500 mg leku rozpuszcza się w 5 ml, a 1 g preparatu rozpuszcza się w 10 ml jałowej wody do iniekcji. Roztwór do wstrzykiwania wstrzykuje się do / powoli w ciągu 2-4 minut.
  • Aby przygotować roztwór do infuzji dożylnej, 2 g leku rozpuszcza się w 40 ml jednego z następujących roztworów wolnych od wapnia: 0,9% roztwór chlorku sodu, 5-10% roztwór dekstrozy (glukoza), 5% roztwór lewulozy. Lek w dawce 50 mg / kg lub większej należy podawać w / w kroplówce przez 30 minut.
  • Świeżo przygotowane roztwory ceftriaksonu są stabilne fizycznie i chemicznie przez 6 godzin w temperaturze pokojowej.

Przeciwwskazania

Zgodnie z instrukcjami Ceftriakson nie jest przepisywany ze znaną nadwrażliwością na antybiotyki cefalosporynowe lub składniki pomocnicze leku.

  • okres noworodkowy z hiperbilirubinemią;
  • wcześniactwo;
  • niewydolność nerek lub wątroby;
  • laktacja;
  • ciąża;
  • zapalenie jelit, NUC lub zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem środków przeciwbakteryjnych.

Efekty uboczne

Lek może powodować szereg niepożądanych reakcji na ciało:

  • wstrząs anafilaktyczny;
  • hiperkreatyninemia;
  • wzdęcia;
  • zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka;
  • zaburzenia smaku;
  • dysbakterioza;
  • skąpomocz, zaburzenia czynności nerek;
  • ból brzucha;
  • biegunka;
  • wzrost mocznika;
  • glukozuria;
  • krwawienie z nosa;
  • pokrzywka, wysypka, świąd;
  • nudności, wymioty;
  • krwiomocz;
  • skurcz oskrzeli;
  • ból głowy, zawroty głowy;
  • niedokrwistość, leukopenia, leukocytoza, limfopenia, neutropenia, granulocytopenia, małopłytkowość.

Podczas ciąży i karmienia piersią

Lek jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży. Jeśli to konieczne, powołanie kobiety karmiącej, dziecko powinno zostać przeniesione do mieszanki.

Recenzje Ceftriaksonu podczas ciąży potwierdzają, że lek jest rzeczywiście bardzo silnym i bardzo skutecznym środkiem przeciwbakteryjnym, który może nie tylko wyleczyć chorobę podstawową, ale także zapobiec rozwojowi jej powikłań.

Biorąc pod uwagę, że lek (podobnie jak inne antybiotyki) ma skutki uboczne, jest on przepisywany tylko w przypadkach, w których potencjalnie możliwe powikłania choroby mogą zaszkodzić więcej niż stosowanie leku (w szczególności zakażenia układu moczowo-płciowego, które są bardzo podatne na kobiety w ciąży).

Interakcje narkotykowe

Przy jednoczesnym stosowaniu ceftriaksonu z lekami zmniejszającymi agregację płytek (sulfinpirazon, salicylany i NLPZ), ryzyko krwawienia wzrasta. Antybiotyk ten zwiększa wzajemnie skuteczność aminoglikozydów przeciwko drobnoustrojom gram-ujemnym.

W połączeniu z diuretykami „loopback” zwiększa się ryzyko działania nefrotoksycznego. Podczas przyjmowania leków przeciwzakrzepowych na tle leczenia farmakologicznego następuje wzrost pierwszego. Roztwór ceftriaksonu nie powinien być podawany jednocześnie z innymi antybiotykami i mieszany z roztworami zawierającymi wapń.

Specjalne instrukcje

Lek jest stosowany w szpitalu. U pacjentów poddawanych hemodializie, a także z jednoczesną ciężką niewydolnością wątroby i nerek, stężenia ceftriaksonu w osoczu należy utrzymywać pod kontrolą.

Czasami (rzadko) z ultradźwiękami woreczka żółciowego mogą wystąpić zaciemnienia wskazujące na obecność osadu. Zaciemnienia znikają po zaprzestaniu leczenia.

W przypadku braku równowagi wody i elektrolitów, a także nadciśnienia tętniczego, należy monitorować stężenie sodu w osoczu. Jeśli leczenie jest długie, pacjent ma ogólne badanie krwi.

Przy długotrwałym leczeniu wymaga regularnego monitorowania wzorca krwi obwodowej i wskaźników charakteryzujących funkcję nerek i wątroby. W niektórych przypadkach wskazane jest przypisanie witaminy K pacjentom, którzy oprócz Ceftriaksonu są osłabieni przez chorych i starszych pacjentów.

Podobnie jak inne cefalosporyny, lek ma zdolność wypierania bilirubiny związanej z albuminą surowicy i dlatego jest stosowany ostrożnie u noworodków z hiperbilirubinemią (aw szczególności u wcześniaków).

Lek nie wpływa na szybkość przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

Analogi ceftriaksonu

Analogi ceftriaksonu to następujące leki:

  1. Axon.
  2. Hazaran.
  3. Biotraxon.
  4. Betasporina.
  5. Lifaxon.
  6. Longacef.
  7. Lendatsin.
  8. Medaxone.
  9. Movigip.
  10. Megion.
  11. Rocephin.
  12. Oframaki.
  13. Stericheff.
  14. Torotsef.
  15. Triaxone.
  16. Terceph.
  17. Forceph.
  18. Hison
  19. Cefogram.
  20. Cefson.
  21. Cefakson.
  22. Cefatryna
  23. Ceftriakson Elf.
  24. Ceftriabol.
  25. Ceftriaxone-AKOS (-Vial, -KMP).
  26. Sól sodowa ceftriaksonu.

W aptekach cena iniekcji Ceftriaksonu (Moskwa) wynosi 20 rubli za fiolkę rocznie.

Zastrzyki ceftriaksonu: instrukcje użytkowania

Lek Ceftriakson jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn trzeciej generacji i jest przepisywany pacjentom w leczeniu chorób zapalnych i zakaźnych wywołanych przez mikroorganizmy wrażliwe na cefalosporyny.

Postać uwalniania i skład leku

Ceftriakson jest dostępny w postaci proszku do przygotowania roztworu do podawania domięśniowego i dożylnego.

Krystaliczny proszek, w kolorze białym, bezwonny, jest dostępny w butelkach z przezroczystego szkła w kartonowym pudełku, do preparatu dołączone są szczegółowe instrukcje opisujące właściwości antybiotyku. Każda fiolka zawiera 1 g aktywnego składnika aktywnego - ceftriakson w postaci soli sodowej.

Wskazania do użycia

Ceftriakson przepisywany jest pacjentom w postaci zastrzyków w leczeniu chorób zakaźnych i zapalnych:

  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych;
  • choroby układu oddechowego o charakterze bakteryjnym - zapalenie płuc, powikłane zapalenie oskrzeli, rozstrzenie oskrzeli, ropień płuc, ropniak, wysiękowe zapalenie opłucnej;
  • powikłane i niepowikłane zakażenia układu moczowego - zapalenie nerek, miedniczki nerkowej, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie cewki moczowej, powikłane zapalenie pęcherza moczowego;
  • infekcje tkanek miękkich i skóry - furunculosis, flegmon, carbuncles, gotować, streptoderma, staphyloderma, ropne zapalenie skóry, róży;
  • choroby zakaźne narządów przewodu pokarmowego - ropień zaotrzewnowy, zapalenie uchyłków, powikłania na tle zapalenia wyrostka robaczkowego, w tym powikłania po chirurgicznym usunięciu wyrostka robaczkowego lub woreczka żółciowego;
  • powikłania poporodowe, w tym powikłania po cięciu cesarskim;
  • choroby zakaźne narządów układu mięśniowo-szkieletowego - zapalenie stawów o charakterze septycznym, zapalenie kości i szpiku, bakteryjne zapalenie worka okołostawowego;
  • zakażenia górnych dróg oddechowych - zapalenie zatok, zapalenie sitowe, zapalenie wyrostka sutkowego, zapalenie ucha środkowego ropne, zapalenie zatok;
  • powikłania po aborcji, wykrywanie macicy, łyżeczkowanie diagnostyczne macicy;
  • skomplikowana i nieskomplikowana rzeżączka;
  • bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego o ostrych i przewlekłych postaciach kursu;
  • ropienie oparzeń i odmrożeń;
  • powikłania pooperacyjne - zapalenie otrzewnej, posocznica, ropne zapalenie powierzchni rany.

Przeciwwskazania

Lek ma wiele przeciwwskazań, więc przed wyznaczeniem zastrzyków należy uważnie przeczytać instrukcje. Zastrzyki ceftriaksonu nie powinny być przepisywane w następujących przypadkach:

  • wczesna ciąża;
  • okres noworodkowy u dziecka i masa ciała poniżej 4500 g;
  • indywidualna nietolerancja na składniki leku;
  • choroby wątroby i nerek, którym towarzyszy dysfunkcja narządu;
  • przypadki ciężkich reakcji alergicznych w historii antybiotyków z grupy penicylin.

Względnymi przeciwwskazaniami do podawania leku dożylnie lub domięśniowo są choroby krwi, którym towarzyszą zaburzenia krwawienia, łagodna niewydolność nerek lub wątroby, ciąża w 2 i 3 trymestrze ciąży, okres karmienia piersią.

Dawkowanie i administracja

Roztwór ceftriaksonu jest przeznaczony do podawania dożylnego i domięśniowego. Dawka antybiotyku jest ustalana przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od rozpoznania, obecności powikłań, wieku i masy ciała.

Zgodnie z instrukcjami lek jest przepisywany na 500-2000 mg 2-3 razy dziennie. Izotoniczny roztwór chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy stosuje się jako rozpuszczalnik do dożylnego podawania leku, a 1% roztwór lidokainy stosuje się do podawania domięśniowego. Zawartość fiolki miesza się z rozpuszczalnikiem i dokładnie wstrząsa aż do całkowitego rozpuszczenia kryształów proszku. Gotowe rozwiązanie jest przezroczyste i ma bladożółty kolor.

Dzieci w wieku powyżej 12 lat i dorośli w większości przypadków przepisywali 1-2 g leku 1 raz dziennie, najlepiej w tym samym czasie. Maksymalna dzienna dawka leku wynosi 4 g.

Noworodkom, których masa ciała przekracza 4500 g, przepisuje się ceftriakson w ilości 20-30 mg / kg / dobę. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 50 mg / kg / dobę.

Przepisując lek dzieciom poniżej 12 lat, których masa ciała przekracza 40 kg, dawkę oblicza się w zależności od wskaźników masy ciała, wynosi ona 20-80 mg / kg 1 raz dziennie.

Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają indywidualnego dostosowania dawki, ale należy uważnie monitorować reakcję organizmu na antybiotyk. Wraz z rozwojem działań niepożądanych należy zmniejszyć dawkę lub całkowicie przerwać terapię antybiotykową.

Stosowanie leku podczas ciąży i laktacji

W pierwszym trymestrze ciąży zastrzyki ceftriaksonu nie są przepisywane przyszłym matkom, ponieważ nie ma doświadczenia w stosowaniu położnictwa, a bezpieczeństwo leku w rozwoju wewnątrzmacicznym płodu nie zostało ustalone.

W drugim i trzecim trymestrze ciąży stosowanie antybiotyku jest możliwe tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść dla matki przewyższa prawdopodobne ryzyko dla płodu. Leczenie odbywa się w szpitalu pod ścisłym nadzorem lekarzy. Ceftriakson łatwo przenika przez łożysko do płodu i może powodować uszkodzenie układu nerwowego, nerek, wątroby i serca.

Nie zaleca się stosowania iniekcji Ceftriaksonu podczas karmienia piersią, ponieważ lek przenika do mleka matki i może być przyjmowany z pokarmem do organizmu niemowlęcia. W momencie leczenia dziecko najlepiej przenosi się do odżywiania mieszanki dostosowanej do mleczarstwa.

Efekty uboczne

Podczas leczenia lekami u pacjentów z nadwrażliwością na cefalosporyny mogą wystąpić działania niepożądane, które są klinicznie widoczne w następujący sposób:

  • ze strony układu nerwowego - letarg, senność, letarg, zawroty głowy, parestezje, czasami drgawki i encefalopatia;
  • ze strony narządów trawiennych - zapalenie jamy ustnej, zgaga, odbijanie, nudności, utrata apetytu, wymioty, biegunka ze smugami w kale, rozwój wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zaburzenia czynności wątroby, rozwój ostrej niewydolności wątroby w ciężkich przypadkach;
  • reakcje alergiczne - wysypka i świąd skóry, alergiczne zapalenie skóry, toksyczna martwica naskórka, rozwój obrzęku Quinckego, wstrząs anafilaktyczny;
  • ze strony wskaźników układu krwionośnego - leukopenia, zmniejszenie poziomu płytek krwi, agranulocytopenia, niedokrwistość hemolityczna, wydłużenie czasu protrombinowego;
  • ze strony narządów moczowych - rozwój śródmiąższowego zapalenia nerek, rozwój ostrej niewydolności nerek;
  • ze strony układu rozrodczego - dysbakterioza pochwy, świąd zewnętrznych narządów płciowych, choroby grzybowe, pojawienie się wydzieliny z pochwy z nieprzyjemnym zapachem;
  • ze strony układu oddechowego - kaszel, skurcz oskrzeli, krwawienie z nosa, suchość w nosie;
  • ze strony układu sercowo-naczyniowego - tachykardia, obrzęk obwodowy;
  • rozwój superinfekcji;
  • miejscowe reakcje - nakłucie żyły, powstawanie krwiaka, pieczenie i ból wzdłuż żyły podczas podawania leku, zapalenie żył, niedrożność żył pęcherzykami powietrza, domięśniowy antybiotyk w miejscu wstrzyknięcia powoduje gęsty bolesny naciek, zaczerwienienie, świąd skóry.

W przypadku pocenia się, zawrotów głowy, zaczerwienienia oczu i silnego osłabienia w czasie wstrzyknięcia dożylnego pacjent powinien natychmiast poinformować lekarza i przerwać wstrzyknięcie.

Przedawkowanie

Przy nieprawidłowo obliczonej dawce antybiotyku lub długotrwałej terapii mogą wystąpić objawy przedawkowania, które są klinicznie manifestowane przez zwiększenie opisanych powyżej działań niepożądanych, upośledzenie czynności wątroby i nerek oraz rozwój zatrucia ceftriaksonem.

Leczenie przedawkowania polega na zniesieniu zastrzyków i prowadzeniu terapii podtrzymującej i objawowej.

Interakcja leku z innymi lekami

Przy jednoczesnym powołaniu iniekcji Ceftriakson z „pętlą” diuretykami, aminoglikozydami i doustnymi formami cefalosporyn zwiększa ryzyko toksycznego uszkodzenia struktury nerek i rozwoju ostrej niewydolności nerek.

Roztwór ceftriaksonu jest farmaceutycznie niezgodny z heparyną.

Specjalne instrukcje

Pacjenci, którzy w przeszłości mieli przypadki nietolerancji na antybiotyki z grupy penicylin, mogą reagować negatywnie na wstrzyknięcia ceftriaksonu, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy zawsze przeprowadzić test wrażliwości.

Leczenie lekiem należy kontynuować przez 3 dni po normalizacji temperatury ciała i ustąpieniu objawów choroby. Pacjenci powinni unikać picia alkoholu w trakcie wstrzykiwań Ceftriaksonu, ponieważ zwiększa to ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby.

Przepisując lek pacjentom z ciężką chorobą nerek lub przewlekłą niewydolnością nerek, ogólny stan powinien być ściśle monitorowany. Przy najmniejszym pogorszeniu zdrowia leczenie antybiotykami jest natychmiast przerywane.

Na tle podawania ceftriaksonu pacjenci mogą odczuwać zawroty głowy i senność, dlatego w okresie leczenia zaleca się powstrzymanie się od prowadzenia samochodu i kontrolowania sprzętu wymagającego szybkiej reakcji.

Analogi do iniekcji Ceftriaksonu

Analogi leku Ceftriakson to:

  • Proszek Rocephin do przygotowania roztworu do wstrzykiwań;
  • Proszek Hazaran;
  • Cefakson w proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.

Warunki wypoczynku i przechowywania

Proszek ceftriaksonu należy do leków z listy B i wydawany jest z aptek na receptę. Butelki z lekami należy przechowywać w chłodnym, ciemnym miejscu, z dala od dzieci.

Roztwór dla kutasów przygotowany bezpośrednio przed wprowadzeniem, niewykorzystany roztwór jest natychmiast usuwany. Okres ważności proszku wynosi 2 lata od daty produkcji, pod koniec okresu nie można stosować leku.

Cena Ceftriaksonu

W moskiewskich aptekach średnia cena ceftriaksonu wynosi 35 rubli za fiolkę.

Ceftriakson - skuteczne wstrzyknięcia przeciwko zapaleniu gruczołu krokowego

Ceftriakson jest silnym antybiotykiem. W praktyce medycznej stał się nie mniej popularny niż penicylina. Lek wpływa na większość znanych szkodliwych bakterii i pomógł wielu zakażonym pacjentom. W wielu przypadkach stosowanie leku Ceftriakson jest uzasadnione.

Iniekcje leku powodują ból i czasami reakcje alergiczne. Jednak próby zastąpienia ceftriaksonu analogami prowadzą do wyższych kosztów leczenia. Więc jak zastąpić zastrzyki Ceftriaksonem? Jak skuteczne jest zwalczanie kiły i zapalenia gruczołu krokowego? Porównajmy jego właściwości z Penicyliną, Rocephinem i Hazaranem?

Antybakteryjny środek cefalosporynowy o silnym działaniu hamującym błonę bakteryjną nazywany jest ceftriaksonem. Iniekcje (dożylne i domięśniowe) - główna droga podawania leku do organizmu. Podawanie doustne nie jest przewidziane, tylko zastrzyki.

Ceftriaxone: Co pomaga ten lek?

Ceftriakson jest z powodzeniem stosowany w zwalczaniu chorób zakaźnych i zapalnych:

  • Układ oddechowy (zapalenie opon mózgowych, zapalenie płuc, zapalenie opłucnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie nagłośni, zapalenie zatok, ropień płuc);
  • Zakażenia układu moczowo-płciowego (zapalenie cewki moczowej, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, epidirmit, zapalenie miedniczki);
  • Gruczoł krokowy (zapalenie gruczołu krokowego);
  • Choroby przenoszone drogą płciową (syfilis, rzeżączka, chancroid);
  • Furunculosis;
  • Jama brzuszna (angiocholitis, zapalenie otrzewnej);
  • Powłoki (streptoderma);
  • Z zapaleniem ucha środkowego;
  • Dur brzuszny;
  • Posocznica bakteryjna;
  • Związane z tkanką kostną, skórą i stawami;
  • Borrelioza przenoszona przez kleszcze (choroba z Lyme).

Aby ustabilizować stan zdrowia po różnego rodzaju operacjach (usunięcie zapalenia wyrostka robaczkowego, pęcherzyka żółciowego, połogu), zaleca się również wstrzyknięcia ceftriaksonu.

Dawkowanie ceftriaksonu jest ważnym składnikiem zapobiegania i leczenia

Dla dzieci w wieku od 12 lat (o masie ciała 50 kg) i dorosłych dawka dzienna wynosi 1-2 g. Objętość tę można podzielić na dwa wstrzyknięcia (po 12 godzinach). W leczeniu ciężkich zakażeń dawkę zwiększa się do 4 gramów. Jednocześnie wprowadza się nie więcej niż 2 g.

Cefalosporyny nie są zalecane dla dzieci poniżej 12 roku życia, są one przepisywane w skrajnych przypadkach w następujących proporcjach:

  1. Dla dzieci w wieku do 2 tygodni - do 50 mg na kg / dobę;
  2. Dla dzieci poniżej 12 lat (o wadze do 50 kg) maksymalna dawka wynosi do 80 mg na kg / dobę.

Ceftriakson można podawać metodą kroplówki przez 30 minut.

Czas trwania kursu - co najmniej 5 dni. Może osiągnąć 2-3 tygodnie. Wybierany jest tak, aby zwalczenie zakażenia trwało ponad dwa dni przed zakończeniem terapii.

Przygotowanie ceftriaksonu przed wstrzyknięciem

Ceftriakson rozcieńcza się płynem do wstrzykiwań, środkami przeciwbólowymi (Lidocaine, Novocain). Wstrzyknięcia wszystkich antybiotyków są bolesne.

Procedura przygotowania roztworu Ceftriaksonu:

  1. Ampułka z rozpuszczalnikiem jest otwarta;
  2. Aluminiowa zakrętka na butelce Ceftriaksonu jest złożona do tyłu (brzeg czapki nie jest wyjmowany);
  3. 4 ml Lidokainy lub Novocainum zbiera się do strzykawki;
  4. 4 ml środka znieczulającego wstrzykuje się do pojemnika z proszkiem ceftriaksonu i miesza.

Zastrzyki ceftriaksonu: działania niepożądane

Centralny układ nerwowy może wykazywać objawy odporności na skład leku poprzez migreny. Działania niepożądane ceftriaksonu obejmują alergie, świąd, rzadko wstrząs anafilaktyczny (obrzęk naczynioruchowy).

Obrzęk może wystąpić w miejscach wstrzyknięć. Może wystąpić czasowa hipoprotrombinemia lub zapalenie żył.

Podczas stosowania ceftriaksonu istnieje ryzyko obrzęku naczynioruchowego. 10-20% takich przypadków jest śmiertelnych, co wskazuje na znaczenie planowania działań terapeutycznych, przepisywania dawkowania i stałego monitorowania stanu pacjenta i analizy.

W hemodializie stale pobiera się od pacjenta pomiary osocza i krwi, aby zidentyfikować podwyższone stężenia leku. Długotrwałe leczenie zaburza funkcjonowanie wątroby i nerek. Pacjentom często przepisuje się witaminę K (zwłaszcza osoby starsze).

Interakcja Ceftriaksonu z etanolem powoduje efekty podobne do disulfiramu.

Stosowanie z innymi antybiotykami laktamowymi jest również niedozwolone, ponieważ powoduje:

  • Hiperemia;
  • Wymioty;
  • Tachykardia;
  • Ból głowy;
  • Skurcze brzucha;
  • Różne krwawienia.

Z czym można rozcieńczyć ceftriakson? Instrukcja użytkowania: strzały z lidokainą.

Zaleca się rozcieńczanie proszku ceftriaksonu 10% roztworem lidokainy lub jałowym płynem do wstrzykiwań. Ceftriakson w postaci płynnej należy wprowadzić nie później niż 6 godzin po przygotowaniu. Zastosowanie lodówki wydłuża okres przechowywania leku do 24 godzin.

Ceftriakson stosuje się w leczeniu kiły.

Stosowanie penicyliny do leczenia kiły (Treponema pallidum) jest główną metodą leczenia. Ceftriakson jest przepisywany w przypadku alergii na penicylinę.

Niezbędne właściwości Ceftriaksonu to:

  • Zdolność do hamowania tworzenia się komórek bakteryjnych;
  • Szybka i całkowita penetracja komórek ciała; kiła jest jedyną infekcją, która ma szkodliwy wpływ na płyn mózgowo-rdzeniowy (płyn mózgowo-rdzeniowy, w którym zanurzony jest cały centralny układ nerwowy) i tworzy taką chorobę jak kiła układu nerwowego.

Ceftriakson jest trzecią generacją najbardziej aktywnej cefalosporyny w stosunku do następujących organizmów:

  • N.gonorrhoeae (gonokokk);
  • N.meningitidis (meningococcus);
  • H.influenzae (różdżka Pfeiffera).

Farmakokinetyka leku w absorpcji nie jest gorsza od analogów, dystrybucja i absorpcja w narządach ma wysoki poziom, a wydalanie wynosi około 8 godzin.

Cefalosporyny trzeciej generacji są aktywnie stosowane w chemioterapii chorób zakaźnych ze względu na ich wysoką aktywność przeciwko drobnoustrojom gram-ujemnym.

Do lat 80-tych Penicylina pozostała głównym leczeniem kiły, nawet przy wysokim odsetku reakcji alergicznych u pacjentów. Inne znane leki (tetracykliny, makrolidy) miały mniejszą aktywność w tej chorobie i były uważane za mniej skuteczne.

Ceftriaxon jest w stanie hamować, a nawet całkowicie hamować aktywność życiową zakaźnych gram-dodatnich (gronkowce, paciorkowce, zgorzel, tężec, wąglik) i gram-ujemnych (moraksella cataralys, legionella, klebsiella, meningococci, pneumocchi i meningococcus).

Kluczowym punktem w szkodliwym działaniu szkodliwych bakterii na organizm jest ich zdolność do przenikania przez tkanki do płynu mózgowo-rdzeniowego. Ceftriaxone ma tę samą właściwość. Praktyczne doświadczenia z ceftriaksonem przeciwko syfilisowi są nadal badane i rozpoczęto stosowanie leku jako alternatywnego leczenia nietolerancji penicyliny.

Obecnie ceftriakson jest stosowany na równi z penicyliną i na wiele sposobów jest bardziej odpowiedni do profilaktyki zakaźnej. Zawarte w międzynarodowej praktyce leczenia kiły, kiły nerwowej, zakażonej HIV.

Ceftriakson do zapalenia gruczołu krokowego

Zapalenie gruczołu krokowego ze względu na jego zdolność do szybkiego postępu wymaga szybkiego leczenia. W przeciwnym razie spowoduje to komplikacje po ustaleniu postaci przewlekłej. Leczenie obejmuje terapię antybiotykową o szerokim spektrum.

Najczęściej stosowane w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego:

  • Amoxiclav ma działanie przeciwbakteryjne z powodu obecności amoksycyliny i kwasu klawulanowego w preparacie. Skuteczny. Ogólną poprawę obserwuje się po 2-3 dniach stosowania. Nie drogie. Postać - zawiesina, tabletki, zastrzyki. Te ostatnie są przepisywane w przypadkach przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Nie można go przepisać, jeśli pacjent cierpiał na zapalenie wątroby.
  • Ofloksacyna jest stosowana w przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego, zapaleniu pęcherza moczowego, odmiedniczkowym zapaleniu nerek z pigułkami lub zastrzykami. Ma właściwości antyadaptacyjne. Wpływa na infekcję DNA. Ofloksanina jest zabroniona do stosowania u pacjentów po udarze mózgu, TBI lub podczas diagnozowania jakichkolwiek zaburzeń krążenia w mózgu. Połącz z innymi lekami.
  • Cyprofloksacyna jest również stosowana do leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego. Forma uwalniania - tabletki, które należy spłukać wodą. Zaletą leku jest zdolność do degradacji nie tylko aktywnej infekcji, ale także bakterii inkubacyjnych. Nie dotyczy chorób odbytnicy. Pozytywne zmiany obserwuje się 2 dni po rozpoczęciu stosowania.
  • Ceftriakson jest najskuteczniejszą cefalosporyną do zwalczania ostrego, przewlekłego i ropnego zapalenia gruczołu krokowego. Rozpoczyna działanie natychmiast po wstrzyknięciu. Ułatwia oddawanie moczu po 12 godzinach. Nie zaleca się stosowania w chorobach wątroby i nerek.

Ceftriakson: analogi w zastrzykach

Ceftriakson można zastąpić droższymi odpowiednikami - Swiss Rocephin lub Serbian Azaran. Ich stosowanie jest podobne do rozważanego antybiotyku i ma podobne przeciwwskazania. Osiągnąć maksymalne stężenie po 3-5 godzinach wchłaniania.

Roztwór do wstrzykiwań przygotowuje się w ten sam sposób: proszek rozcieńcza się płynem lub lidokainą. Kolor proszku Hazaran jest bladożółty, Rocefina jest blada. Ceftriakson ma blady lub żółtawy kolor. Cena iniekcji ceftriaksonu wynosi około 30 rubli za fiolkę, Azaran - około 1520 rubli za fiolkę, Rocéfin - około 520 rubli.

Powyższe leki są całkowicie wchłaniane do krwiobiegu. Łatwo wchłaniany do tkanek ciała (kości, stawy, rdzeń kręgowy, drogi oddechowe, moczowód, skóra, do jamy brzusznej).

Istnieją inne analogi:

  • Oframax;
  • Betasporin;
  • Biotraxon;
  • Forcef;
  • Medaxone;
  • Cefson;
  • Lifaxon;
  • Hison;
  • Ceftriabol;
  • Cefatryna;
  • Cefakson;
  • Ceftriaxone-AKOS;
  • Ceftriakson-fiolka;
  • Ceftriakson-CMP;
  • Lendatsin.

Cechy spożycia leku dla kobiet w ciąży i karmiących piersią

Lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży (jego stosowanie w pierwszym trymestrze jest krytyczne). Stosowanie cefalosporyn w okresie laktacji nie jest zalecane, a jeśli zostanie przepisane, karmienie piersią zostanie przerwane.

Ceftriakson - czy mogę pić zamiast strzału?

Ceftriakson w postaci nierozcieńczonej jest proszkiem, nie może być stosowany doustnie: nie przyniesie pożądanego efektu, ale mogą wystąpić działania niepożądane.

Zastrzyki ceftriaksonu: recenzje

Ceftriakson stał się skutecznym antybiotykiem, który działa na większość znanych bakterii. Pomaga w leczeniu wielu chorób zakaźnych jamy brzusznej, zapalenia płuc i chorób układu oddechowego, a także w walce z chorobami wenerycznymi.

Pacjenci skarżą się na dyskomfort (ból) po Ceftriaksonie - miejsce wstrzyknięcia boli. Lidokaina częściowo rozwiązuje problem. Instrukcje nie zalecają używania osób wrażliwych na penicylinę.

Wnioski

Obecnie praktyka kliniczna jest nie do pomyślenia bez Ceftriaksonu, który pojawił się w szwajcarskiej firmie farmaceutycznej Hoffman La Roche w 1978 roku. Była to pierwsza syntetyczna cefalosporyna trzeciej generacji, a dwa lata później lek otrzymał nazwę handlową Rocephin. Jego możliwości są nadal badane. W 1987 r. Rochefin stał się najlepiej sprzedającym się lekiem wśród tych produkowanych przez Hoffman La Roche.

Ceftriakson jest wymieniony na liście WHO, co oznacza niezaprzeczalne znaczenie leku dla ludzkości.