Główny / Zapalenie krtani

Ampicylina

Ampicylina jest półsyntetycznym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, który ma działanie przeciwbakteryjne i jest stosowany w leczeniu wielu zakażeń bakteryjnych.

Uwolnij formę i kompozycję

Ampicylina jest dostępna w postaci tabletek, kapsułek i proszku do sporządzania zawiesin. Tabletki i kapsułki są produkowane w ilości 0,25 g. Jedno opakowanie zawiera 10 lub 20 tabletek o białym płaskim kształcie cylindrycznym. Lek w postaci proszku jest biały z żółtym odcieniem. Ma słodki smak i specyficzny zapach. Proszek jest dostępny w 60 ml pomarańczowych szklanych słoikach.

We wszystkich postaciach dawkowania ampicyliny aktywny składnik aktywny jest trihydrat ampicyliny. Skład jednej tabletki zawiera 0,25 g składnika aktywnego, a także substancje pomocnicze w postaci skrobi, talku, stearynianu wapnia i stearynianu magnezu.

5 ml zawiesiny przygotowanej z proszkiem Ampicyliny zawiera 125 mg trihydratu ampicyliny i następujące substancje pomocnicze:

  • Koloidalny dwutlenek krzemu;
  • Karboksymetyloceluloza sodowa;
  • Cytrynian sodu bezwodny;
  • Ponso 4R (E124);
  • Benzoesan sodu (E211);
  • Sacharoza;
  • Aromat wiśniowy.

Wskazania do stosowania Ampicillin

Zgodnie z instrukcjami dotyczącymi ampicyliny lek ten jest przeznaczony do leczenia różnych zakażeń bakteryjnych wywołanych przez wrażliwą mikroflorę. Wśród nich są następujące choroby zakaźne dróg oddechowych:

Zgodnie z instrukcjami dla ampicyliny, lek jest skuteczny w ostrych i przewlekłych chorobach zakaźnych układu pokarmowego, moczowego i przewodu pokarmowego, w tym zapaleniu pęcherza, zapaleniu pęcherzyka żółciowego, zapaleniu miedniczki, salmonelli i innych.

Zgodnie z instrukcjami dotyczącymi ampicyliny lek ten jest również stosowany w leczeniu następujących chorób:

  • Zakażenia ucha, nosa i gardła;
  • Zapalenie opon mózgowych;
  • Szkarłatna gorączka;
  • Zapalenie wsierdzia;
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich;
  • Posocznica;
  • Reumatyzm;
  • Infekcje odontogenne;
  • Sepsa;
  • Erysipelas;
  • Rzeżączka

Przeciwwskazania

Stosowanie ampicyliny jest przeciwwskazane w przypadkach:

  • Wiek do 1 miesiąca;
  • Okres karmienia piersią;
  • Historia przewodu pokarmowego;
  • Białaczka limfocytowa;
  • Nadwrażliwość na lek;
  • Mononukleoza zakaźna;
  • Niewydolność wątroby.

Zgodnie z instrukcjami dla ampicyliny, lek ten należy stosować z dużą ostrożnością w przypadku kataru siennego, krwawień w wywiadzie, niewydolności nerek, astmy, alergii. Konieczne są również konsultacje z lekarzem w sprawie stosowności stosowania ampicyliny w czasie ciąży.

Dawkowanie i podawanie Ampicylina

Ampicylinę we wszystkich postaciach należy przyjmować na pół godziny przed posiłkiem. Dawka leku jest ustalana indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od ciężkości i postaci choroby, a także biorąc pod uwagę lokalizację zakażenia i wiek pacjenta.

Pojedyncza dawka leku w postaci tabletek dla dorosłych wynosi 250-500 mg. Dzienna dawka wynosi 1-3 g. Dla dzieci o masie ciała poniżej 20 kg dzienna dawka ampicyliny wynosi 12,5-25 mg / kg, a dla dzieci o masie powyżej 20 kg wynosi 50-100 mg / kg. Z reguły dzienna dawka leku jest podzielona na 4 dawki.

Aby przygotować zawiesinę, 62 ml przegotowanej wody wlewa się do butelki z lekiem i dokładnie wstrząsa. Dla dorosłych pacjentów zwykła dawka ampicyliny w postaci proszku wynosi 500 mg co 6 godzin.

W większości przypadków, w tym zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli i różne infekcje dróg moczowych i przewodu pokarmowego, dawkę 500 mg stosuje się 4 razy dziennie. Z rzeżączką zwykle przyjmuje się 2 g leku 1 raz dziennie.

W niektórych chorobach zakaźnych może być konieczne zwiększenie dawki ampicyliny w postaci zawiesin. Jeśli występują w ciężkiej postaci, dawka leku dla dorosłych może wynosić 3 g dziennie.

Dzienna dawka ampicyliny w proszku dla dzieci poniżej 3 lat wynosi 100-200 mg / kg masy ciała. Jest podzielony na 4 dawki. Dla dzieci w wieku powyżej 3 lat dawka jest następująca: 50-100 mg / kg masy ciała, podzielone przez 4 razy.

Skutki uboczne ampicyliny

Stosowanie ampicyliny w niektórych przypadkach może wywołać działania niepożądane w postaci reakcji alergicznych. Wśród nich należy wyróżnić:

  • Obrzęk naczynioruchowy;
  • Wysypka i świąd skóry;
  • Zapalenie spojówek;
  • Rumień wielopostaciowy;
  • Nieżyt nosa;
  • Złuszczające zapalenie skóry;
  • Ule.

W rzadkich przypadkach ampicylina może powodować bóle stawów, wstrząs anafilaktyczny, eozynofilię i gorączkę. Czasami lek powoduje takie działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, jak nudności, wymioty, zwiększone wzdęcia w jelitach i biegunka.

Stosowanie ampicyliny może również prowokować:

  • Zapalenie jamy ustnej;
  • Niedokrwistość;
  • Agranulocytoza;
  • Leukopenia;
  • Zwiększona aktywność transaminaz wątrobowych;
  • Małopłytkowość;
  • Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego;
  • Glossitis.

Długi przebieg leczenia ampicyliną może powodować rozwój nadkażenia u wyniszczonych pacjentów. W takich przypadkach musisz skorzystać z witamin.

Specjalne instrukcje

Podczas leczenia ampicyliną konieczne jest stałe monitorowanie czynności wątroby i nerek. W przypadku ich naruszenia należy dostosować schemat dawkowania.

Wysokie dawki leku u pacjentów z niewydolnością nerek mogą mieć toksyczny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy.

Analogi ampicyliny

Wśród analogów ampicyliny można wyróżnić następujące leki:

  • Ampicillin-AKOS;
  • Ampicylina Sodu;
  • Ampicillin-Ferein;
  • Purycylina;
  • Zetsil;
  • Standacillin;
  • Penodil.

Warunki przechowywania

Ampicylinę należy przechowywać w ciemnym i suchym miejscu, niedostępnym dla dzieci, w temperaturze pokojowej. Okres ważności kapsułek i proszku wynosi 3, a dla tabletek - 2 lata.

Znalazłeś błąd w tekście? Wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter.

Dziecko Ampicylina

W przypadku infekcji bakteryjnych ważne jest, aby wybrać skuteczną metodę leczenia, która zniszczy zarazki i pomoże w szybszym powrocie do zdrowia. Jeden z pierwszych środków przeciwbakteryjnych zaczął stosować antybiotyki penicylinowe. Ampicylina jest nadal popularna wśród nich. Kiedy przepisuje się dzieciom i jak podawać ten lek w dzieciństwie?

Formularz wydania

  1. W tabletkach zawartość substancji czynnej wynosi 250 mg. Takie białe płaskie tabletki są sprzedawane w opakowaniach po 10 lub 20 sztuk.
  2. W proszku lub granulkach, z których przygotowuje się zawiesinę. Ta postać ampicyliny jest wlewana do szklanych fiolek. Jedno opakowanie zawiera 40 g białych lub żółtawych granulek, a po rozcieńczeniu wodą tworzy się 100 ml zawiesiny. Zawartość substancji czynnej w 5 ml przygotowanego syropu wynosi 250 mg. Również uwolnić lek o stężeniu ampicyliny 125 mg na 5 mililitrów zawiesiny.
  3. W proszku, który jest przeznaczony do domięśniowego lub dożylnego podawania leku. Jest pakowany w szklane butelki, które często są dołączane do ampułek z rozpuszczalnikiem. Jedno opakowanie takiego białego proszku do wstrzykiwań zawiera od 1 do 10 fiolek, a substancja czynna w jednej fiolce może być w ilości 250, 500, 1000 lub 2000 mg.

Skład

  • Aktywnym składnikiem tabletek ampicyliny jest trihydrat ampicyliny. Dodatkowo, stearynian magnezu lub wapnia, skrobia i talk są obecne w postaci tabletki leku.
  • Granulki, z których przygotowuje się zawiesinę ampicyliny, zawierają również składnik aktywny w postaci trihydratu. Z dodatkowych substancji w tej postaci antybiotyku mogą być obecne benzoesan sodu, PVP, guma guar, aromaty, sacharoza, simetikon, wanilina, sacharynian sodu i inne związki.
  • Proszek przeznaczony do wstrzykiwań, oprócz ampicyliny w postaci soli sodowej, nie zawiera innych składników.

Zasada działania

Lek należy do półsyntetycznych leków przeciwbakteryjnych z grupy penicylin. Nie zapada się po dostaniu się do żołądka, ale raczej dobrze się wchłania. Zakres działania leku jest szeroki, ponieważ ampicylina wykazuje działanie bakteriobójcze przeciwko takim patogenom:

  • Staphylococcus (z wyjątkiem gatunków opornych na penicylinę).
  • Salmonella.
  • Clostridia.
  • Gonococcus
  • Proteus.
  • Streptococcus
  • Pałeczki krztuśca.
  • Escherichia.
  • Pneumokoki
  • Enterococcus
  • Różdżka hemofiliczna.
  • Shigella.
  • Meningokok.
  • Wąglik Bacillus.
  • Listeria
  • Yersinia i inni.

Ampicylina - instrukcja stosowania antybiotyku, forma uwalniania, skład, działania niepożądane, analogi i cena

Antybiotyk Ampicillin jest stosowany w leczeniu złożonych chorób zakaźnych i bakteryjnych. Jest członkiem grupy penicylin i skutecznie radzi sobie z objawami żywotnej aktywności patogennej mikroflory. Przeczytaj instrukcje dotyczące stosowania ampicyliny, dowiedz się o jej wskazaniach do stosowania, formach uwalniania, składzie i sposobie podawania.

Czym jest Ampicylina

Zgodnie z przyjętą klasyfikacją farmakologiczną, antybiotyk Ampicylina wchodzi w skład grupy penicylin, ma szerokie spektrum aktywności i jest niszczony przez penicylinazę. Aktywnym składnikiem kompozycji leku jest trihydrat ampicyliny, który zapobiega wzrostowi ściany komórkowej bakterii. Pozwala to na stosowanie leku w leczeniu chorób wywoływanych przez patogenne patogeny.

Skład i forma uwalniania

Ampicylina jest dostępna w czterech formatach: tabletki, kapsułki, granulki do sporządzania zawiesiny i proszek do wytwarzania roztworu do wstrzykiwań. Skład i opis leków:

Ampicylina w zawiesinie dla dzieci

Proszek do wytwarzania roztworu do wstrzykiwań

Biała płaska cylindryczna z fazowaniem, ryzykowna

Proszek biały z żółtym odcieniem

Biały higroskopijny proszek

Stężenie trihydratu ampicyliny, mg

250 lub 500 za sztukę

1000 lub 2000 za butelkę

Skrobia ziemniaczana, twin-80, stearynian magnezu, poliwinylopirolidon, talk

Skrobia, sacharoza, żelatyna

Poliwinylopirolidon, cukier, kwaśny glutaminian sodu, aromatyczna esencja malinowa, dekstroza, dipodstawiony fosforan sodu, Trilon B, wanilina

10 szt. w paczce

Butelki 60 gz łyżką dozującą

Butelki po 10 lub 20 ml, 1, 5 lub 10 butelek w opakowaniu

Działanie farmakologiczne

Lek przeciwbakteryjny jest aktywny przeciwko wielu bakteriom (Escherichia coli, Shigella, Salmonella, Proteus). Lek nie wpływa na szczepy mikrobów, które tworzą enzym penicylinazę. Właściwości przeciwdrobnoustrojowe określa substancja czynna, która zaczyna działać natychmiast, przenikając do tkanek i płynów ustrojowych.

Ampicylina - antybiotyk czy nie

Lek jest antybiotykiem, działa przeciwbakteryjnie na niektóre szczepy mikroorganizmów. Należą do nich: Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Enterococcus spp., Listeria monocytogenes, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Escherichia coli, Shigella spp., Salmonella spp., Bordetella pertussis, haememilophilis, Gram.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Antybiotyk należy do grupy półsyntetycznych penicylin, nie pozwala na wzrost ściany komórkowej bakterii, dzięki czemu ma działanie bakteriobójcze. Lek jest niszczony przez penicylinazę, odporną na kwasy. Po wejściu do środka lek jest szybko wchłaniany, nie rozpada się w środowisku kwaśnym, słabo przenika przez barierę krew-mózg mózgu, ale zdolność ta wzrasta wraz ze stanem zapalnym błon.

Metabolizm leku występuje w wątrobie. Lek jest wydalany przez nerki w ciągu 2-3 godzin, wysokie stężenia powstają w moczu, ale substancja czynna nie kumuluje się. Pomaga używać go przez długi czas w dużych dawkach. Lek jest częściowo wydalany przez żółć, znajduje się w płynach opłucnowych, otrzewnowych i maziowych, wielu tkankach ciała.

Wskazania do użycia

Główne wskazania do stosowania leku to choroby spowodowane przez drobnoustroje wrażliwe na substancję czynną. Obejmują one choroby:

  • zapalenie oskrzeli, ropień, zapalenie płuc;
  • zapalenie migdałków, choroby górnych dróg oddechowych;
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych;
  • zapalenie miedniczki, zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • infekcje żołądkowo-jelitowe, salmonelloza;
  • zakażenia ginekologiczne jajników, uszkodzenie skóry i tkanek miękkich, rzeżączka;
  • zapalenie otrzewnej, posocznica, septyczne zapalenie wsierdzia;
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie przydatków;
  • reumatyzm, róży;
  • gorączka szkarłatna, rzeżączka.

Jak przyjmować Ampicillin

Sposób podawania i dawkowanie leku określa lekarz indywidualnie, w zależności od stadium rozwoju choroby, lokalizacji zakażenia i rodzaju patogenu. Jak stosować Ampicillin na zapalenie oskrzeli lub choroby górnych dróg oddechowych: pojedyncza dawka wynosi 250-500 mg, a dawka dzienna wynosi 1-3 g dla dorosłych, ale nie więcej niż 4 g. Dla dzieci dawka dzienna wynosi 50-100 mg / kg masy ciała, z waga poniżej 20 kg - 12,5-25 mg / kg. Dzienna dawka jest podzielona na cztery dawki.

Aby przygotować zawiesinę, wymieszać fiolkę z proszkiem w 62 ml wody destylowanej. Dawkowanie mierzy się łyżką z zestawu etykiet - dno jest równe 2,5 ml (125 mg), góra - dwa razy więcej. Zawiesinę spłukuje się wodą. Dawka dla noworodków do miesiąca wynosi 150 mg / kg masy ciała, do roku - 100 mg / kg ciała, 1-4 lat - 100-150 mg / kg, starsza niż 4 lata - 1-2 g / dzień, podzielona na 4-6 przyjęcia. Przebieg leczenia zawiesiną wynosi 5-10 dni, dla procesów przewlekłych - od 2-3 tygodni do kilku miesięcy. Powstały płyn musi zostać zużyty w ciągu ośmiu dni.

W pigułkach

Zgodnie z instrukcją tabletki Ampicillin są przyjmowane doustnie, niezależnie od posiłku. Pojedyncza dawka dla dorosłych wynosi 0,5 g dziennie - 2-3 g w 4-6 dawkach. Dzieci potrzebują 100 mg / kg masy ciała. Przebieg leczenia pigułkami zależy od ciężkości choroby i skuteczności terapii. Minimalny okres przyjmowania leku wynosi pięć dni, maksimum mierzy się przez kilka miesięcy.

Kapsułki

Kapsułki są podobne do tabletek - są spłukiwane wodą pół godziny przed posiłkiem, zabronione jest żucie lub uszkodzenie skorupy. Pojedyncza dawka dla dorosłych wynosi 250-500 mg cztery razy na dobę, a dawka dla dzieci o masie ciała do 20 kg wynosi 12,5-25 mg / kg masy ciała co sześć godzin. W razie potrzeby dawka dla dorosłych może wzrosnąć do 3 g / dobę. W przypadku zakażeń przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego należy przyjmować 500 mg 4 razy / dobę, z gonokokowym zapaleniem cewki moczowej, ginekologami i urologami przepisać 3,5 g raz.

Zastrzyki

Do stosowania pozajelitowego Ampicylina jest przeznaczona do wstrzykiwań. Jest podawany domięśniowo, dożylnie, w strumieniu lub kroplówce. Za pojedynczą dawkę dla dorosłych uważa się 250-500 mg, dawka dzienna wynosi 1-3 g, w przypadku ciężkich zakażeń zwiększa się do 10 g. W przypadku noworodków przepisuje się 100 mg / kg / dobę, a druga 50 mg / kg masy ciała. Dzienna dawka podzielona jest na 4-6 wstrzyknięć w odstępie 4-6 godzin. Przebieg terapii trwa 7-14 dni. Lek dożylnie może być 5-7 dni, domięśniowo - 7-14 dni.

Aby otrzymać roztwór do wstrzyknięcia domięśniowego, proszek rozcieńcza się 2 ml wody do wstrzykiwań. Aby przygotować roztwór przeznaczony do podawania dożylnego, 2 g leku rozpuszcza się w 5-10 ml wody lub roztworu chlorku sodu i wstrzykuje powoli przez 3-5 minut. Jeśli pojedyncza dawka przekracza 2 g, lek podaje się kroplami w tempie 6-80 kropli / minutę. W tym celu dawkę miesza się z 7,5-15 ml wody lub podobną ilością roztworu glukozy. Powstały płyn jest zużywany natychmiast po przygotowaniu.

Specjalne instrukcje

W instrukcji stosowania leku należy zapoznać się z sekcją specjalnych instrukcji. Niektóre punkty:

  • lek jest stosowany ostrożnie w astmie, katar sienny, przy wspólnym stosowaniu środków odczulających;
  • W trakcie leczenia wymagane jest okresowe monitorowanie czynności nerek, wątroby i krwi;
  • w przypadku naruszenia nerek lub wątroby przeprowadza się dostosowanie dawki;
  • wysokie dawki leku mogą powodować skutki toksyczne;
  • podczas leczenia sepsy może rozwinąć się reakcja bakteriolizy;
  • w przypadku wystąpienia reakcji alergicznych leczenie zostaje anulowane;
  • osłabiony pacjent może rozwinąć nadkażenie, co wymaga przerwania terapii lekowej;
  • w zapobieganiu kandydozy podczas leczenia ampicyliną pożądane jest przyjmowanie Nystatyny, Leworyny, kwasu askorbinowego i witamin z grupy B.

Podczas ciąży

Lekarze mogą przyjmować antybiotyk Ampicillin podczas ciąży, ale tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla rozwoju i wzrostu płodu. Podczas przyjmowania leku podczas noszenia dziecka, wymagane jest specjalne uważne monitorowanie obrazu krwi obwodowej i funkcjonowania wszystkich systemów przyszłego dziecka.

Ampicylina podczas laktacji

Podczas laktacji aktywny składnik kompozycji przenika do mleka matki i występuje tam w niskich stężeniach. Jeśli matka karmiąca przyjmuje leki, należy rozważyć przerwanie karmienia piersią. Jeśli nie jest to możliwe, kobieta zostaje przeniesiona na leczenie bezpieczniejszymi metodami eliminowania patogennej mikroflory w organizmie.

Ampicylina dla dzieci

Zgodnie z instrukcjami Ampicillin, dzieci można podawać od pierwszego miesiąca życia w postaci podawania pozajelitowego roztworu. Z roku na rok możesz przepisać zawiesinę otrzymaną z proszku. Dawka leku różni się w zależności od masy ciała i wynosi 50-100 mg / kg, o masie mniejszej niż 20 kg - 12,5-25 mg / kg. Dzienna dawka zastrzyków dla noworodków wynosi 100 mg / kg, dzieci starsze niż miesiąc - 50 mg / kg.

Interakcje narkotykowe

Niektóre kombinacje leków z innymi lekami mogą powodować negatywną reakcję. Ryzykowne połączenie:

  • Probenecyd obniża wydzielanie kanalikowe trihydratu ampicyliny, zwiększa stężenie w osoczu i ryzyko działania toksycznego;
  • Allopurynol zwiększa ryzyko wystąpienia wysypki skórnej, atroficznych wrzodów;
  • Lek zmniejsza aktywność działania doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen, zwiększa działanie antykoagulantów i antybiotyków z grupy aminoglikozydów.

Ampicylina i alkohol

Lekarze surowo zabraniają używania napojów i narkotyków zawierających alkohol i alkohol podczas leczenia lekami. Prowadzi to do zwiększenia obciążenia wątroby, zmniejszenia jej skuteczności i zwiększonego ryzyka przedawkowania. Jeśli występują nawet niewielkie wrodzone zmiany w wątrobie, może wystąpić zapalenie wątroby, żółtaczka, a nawet śmierć.

Efekty uboczne

Pacjenci, którzy przyjmowali lek, dobrze o nim mówią, ale istnieje szereg działań niepożądanych, które pojawiają się podczas leczenia lekiem. Obejmują one:

  • reakcje alergiczne, wysypka skórna, pokrzywka;
  • Obrzęk Quincke, świąd, zapalenie skóry, gorączka, lęk;
  • rumień, wstrząs anafilaktyczny, nudności;
  • wymioty, biegunka, zapalenie języka, apopleksja;
  • zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, dysbakterioza;
  • niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, agranulocytoza;
  • kandydoza jamy ustnej, pleśniawka pochwy, zapalenie pochwy, zapalenie pochwy.

Przedawkowanie

Jeśli przez dłuższy czas przekroczysz dawkę leku, może wystąpić przedawkowanie. Objawy obejmują zawroty głowy, bóle głowy, luźne stolce, wymioty. Czasami pojawiają się alergiczne wysypki skórne. W przypadku wystąpienia tych objawów należy przerwać przyjmowanie leku i skonsultować się z lekarzem w celu leczenia. Wskazane jest wywołanie wymiotów i picie węgla aktywnego lub innego sorbentu.

Przeciwwskazania

Nie wszystkie kategorie pacjentów mogą używać leku. Lek jest przepisywany ostrożnie podczas ciąży i laktacji, w wieku 1 miesiąca w postaci roztworu pozajelitowego. Przeciwwskazania zabraniają stosowania leku zgodnie z jego przeznaczeniem:

  • nadwrażliwość na antybiotyki penicyliny lub grupy beta-laktamowej;
  • nieprawidłowa czynność wątroby;
  • mononukleoza zakaźna, białaczka limfocytowa;
  • dzieci do sześciu lat na tabletki i kapsułki.

Warunki sprzedaży i przechowywania

Kup Ampicillin może tylko na receptę. Przechowuje się go w suchym i ciemnym miejscu w temperaturze 15-25 stopni w przypadku tabletek i granulek do sporządzania zawiesiny nie przekraczającej 20 stopni - w przypadku kapsułek i proszku do sporządzania roztworu. Okres przechowywania wszystkich leków wynosi dwa lata. Przygotowana zawiesina nie powinna być przechowywana dłużej niż osiem dni. Świeże rozwiązania są używane natychmiast, nie można ich przechowywać.

Analogi

Istnieje kilka bezpośrednich i pośrednich analogów ampicyliny, podobnych do niej w substancji czynnej i wykazany efekt. Do bezpośrednich synonimów leku należą fundusze z tym samym składnikiem aktywnym, do pośredniego - o działaniu antybakteryjnym. Zastąp lekarstwo może:

  • Amoksyl jest antybiotykiem beta-laktamowym;
  • Amoksycylina - jest dostępna dla dzieci i dorosłych, ma tę samą substancję czynną;
  • Amofast - tabletki z grupy półsyntetycznych antybiotyków.

Cena ampicyliny

Możesz kupić leki za pośrednictwem aptek lub witryn internetowych. Koszt leków jest różny w zależności od formy uwolnienia i marży handlowej. Przykładowe ceny:

Ampicylina: instrukcje użytkowania dla dzieci, wskazania i analogi leku

Jednym z antybiotyków z grupy penicylin jest Ampicylina. Lek jest stosowany w leczeniu chorób zakaźnych i bakteryjnych. Aktywnie przeciwstawia się patogennej mikroflorze, zakłócając syntezę ścian bakteryjnych. Lek przyjmuje się doustnie lub pozajelitowo (w postaci zastrzyku). Przed użyciem ważne jest przestudiowanie instrukcji dołączonej do preparatu.

Postać uwalniania i skład leku

Dla ułatwienia Ampicillin jest dostępny w różnych formach. Informacje są przedstawione w tabeli.

Głównym składnikiem aktywnym w każdej postaci dawkowania jest ampicylina. Lekarz przepisuje najbardziej odpowiedni rodzaj leku w oparciu o charakterystykę choroby i wiek małego pacjenta. Dla niektórych dzieci lepiej stosować zastrzyki dla innych - tabletki. W każdym przypadku potrzebne jest indywidualne podejście. Doświadczony pediatra będzie w stanie doradzić najlepszą opcję.

Wskazania do przyjmowania dzieci Ampicillin

Młodym pacjentom przepisuje się ten lek w następujących przypadkach:

  • zapalenie ucha środkowego;
  • dusznica bolesna, zapalenie krtani i inne choroby zakaźne nosa i gardła;
  • choroby układu moczowego (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie miedniczki, odmiedniczkowe zapalenie nerek);
  • zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, oskrzelowe zapalenie płuc, zapalenie opłucnej;
  • zakażenie narządów trawiennych (salmonelloza, dur brzuszny);
  • zatrucie krwi;
  • uszkodzenie wsierdzia;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • szkarłatna gorączka;
  • zakażenia ginekologiczne;
  • reumatyzm;
  • posocznica;
  • infekcje skóry;
  • różyczki;
  • rzeżączka.

Przeciwwskazania do otrzymania

Nie przepisuj tego leku dzieciom w wieku poniżej 30 dni iw obecności:

  • nietolerancja antybiotyków beta-laktamowych;
  • alergie na składniki leku;
  • choroba wątroby i nerek;
  • Choroba Filatowa, białaczka, białaczka limfocytowa, HIV i zapalenie jelita grubego spowodowane stosowaniem antybiotyków.

Dawkowanie i podawanie

Dawka ampicyliny i sposób jej stosowania zależą od stadium rozwoju choroby, rodzaju drobnoustrojów wywołujących chorobę i miejsca, w którym nastąpiło zakażenie. Ze względu na nietoksyczność leku i brak zdolności do gromadzenia się w organizmie, lek może być używany przez długi czas. Dzieci leczy się dzieląc dzienną dawkę na kilka dawek. Częstotliwość zależy od formy używanego leku.

Tabletki ampicyliny

Zgodnie z instrukcjami lek w tabletkach jest przeciwwskazany u dzieci do 6 lat. Pacjenci w wieku powyżej 6 lat otrzymują tabletkę pół godziny przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku. Dopuszczalna dawka dobowa wynosi 100 mg / kg. Ten wskaźnik jest podzielony na cztery do sześciu przyjęć.

Leczenie może trwać średnio od jednego do kilku tygodni. Maksymalny czas przyjęcia jest obliczany w miesiącach. Pacjentom w wieku 14 lat i starszym dziennie wolno stosować nie więcej niż 4 gramy leku (0,25 grama na raz).

Zastrzyki z ampicyliny

Ampicylina pozajelitowa jest stosowana w zastrzykach. Czasami lek podaje się w strumieniach i kroplach, ale najczęściej stosuje się podawanie domięśniowe i dożylne. Pacjentom od 14 lat przypisuje się pojedynczą dawkę 250-500 mg. Dawka na dzień wynosi 1-3 g. W przypadku poważnych infekcji wzrasta do 10 g.

Niemowlęta do jednego roku życia otrzymują 100 mg / kg / dzień od 1 roku życia - 50 mg na funt wagi dziecka. Częstotliwość podawania wynosi od czterech do sześciu razy dziennie. Pomiędzy wstrzyknięciami należy wytrzymać przerwę 4-6 godzin. Terapia trwa 1-2 tygodnie.

Podawanie dożylne leku zwykle trwa tydzień, domięśniowo - 1-2 tygodnie. W przypadku wstrzyknięcia domięśniowego proszku w fiolce, wlać 2 ml wody do wstrzykiwań. Aby przygotować roztwór, który będzie podawany dożylnie, 2 g leku należy rozpuścić w 5-10 ml wody lub soli fizjologicznej, a następnie ostrożnie i powoli wstrzyknąć pacjentowi.

Jeśli zalecana pojedyncza dawka jest większa niż 2 gramy, lek jest wstrzykiwany przez zakraplacz. Dawkę miesza się z 7,5-15 ml wody lub roztworu glukozy. Przygotowana mieszanina jest używana natychmiast po przygotowaniu.

Skutki uboczne leku

W praktyce medycznej zdarzały się przypadki, gdy Ampicylina powodowała skutki uboczne. To głównie różne reakcje alergiczne.

Najczęstsze działania niepożądane to:

  • obrzęk naczynioruchowy;
  • wysypka skórna z towarzyszącym świądem;
  • zapalenie oczu;
  • rumień wielopostaciowy;
  • nieżyt nosa;
  • gorączkowe zapalenie skóry;
  • pokrzywka.

Możliwe są również efekty uboczne:

  • ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zwiększone tworzenie się gazu);
  • ból głowy;
  • bóle stawów;
  • anafilaksja;
  • gorączka;
  • zapalenie jamy ustnej;
  • niedokrwistość i inne problemy z układem krążenia;
  • zaburzenia wątroby;
  • zapalenie jelita grubego;
  • zapalenie języka;
  • zapalenie żyły (po podaniu dożylnym).

Jeśli organizm zareaguje na lek reakcją alergiczną, lekarz anuluje leczenie i przepisze środki zmniejszające wrażliwość, które zmniejszają wrażliwość organizmu dziecka na alergen i leki przeciwhistaminowe. Jeśli dziecko doznało wstrząsu anafilaktycznego, należy natychmiast wezwać karetkę.

W przypadku przedawkowania umyć brzuch dziecka i podać węgiel aktywowany, w zależności od masy ciała. Możesz użyć soli przeczyszczających, leków do utrzymania równowagi wodno-elektrolitowej i terapii objawowej.

Analogi i cena

Leki podobne do ampicyliny:

  • Tabletki Amoxyl DT;
  • Amoksycylina (ma różne formy uwalniania o różnej zawartości głównej substancji) (więcej szczegółów w artykule: instrukcje stosowania zawiesiny „Amoksycylina” dla dzieci);
  • Tabletki Ammophos;
  • Kapsułki B-Moks;
  • Graximol w granulkach lub kapsułkach.

Koszt ampicyliny zależy od postaci dawki, marży sprzedawcy firmy, a także od sposobu zakupu. Na stronach internetowych lek kosztuje nieco mniej niż w aptekach konwencjonalnych.

Stosowanie ampicyliny dla dzieci

Ampicylina jest półsyntetycznym antybiotykiem o szerokim spektrum działania.

Aktywnym składnikiem jest ampicylina, należy do farmakologicznej grupy penicylin.

Ampicylina ma działanie bakteriobójcze i przeciwbakteryjne.

Aplikacja Ampicillin

Ampicylina jest stosowana w leczeniu chorób zapalnych i zakaźnych:

  • Infekcje ucha (zapalenie ucha)
  • Zakażenia gardła (ból gardła, zapalenie gardła, zapalenie zatok, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc)
  • Infekcje nosa
  • Zakażenia oskrzeli i płuc
  • Infekcje dróg moczowych (ostre i przewlekłe)
  • Zakażenia ginekologiczne (chlamydia, zapalenie przydatków)
  • Zakażenia układu pokarmowego (salmonella, czerwonka, koklusz, dur brzuszny)
  • Zapalenie opon mózgowych
  • Reumatyzm
  • Sepsa
  • Posocznica
  • Szkarłatna gorączka
  • Zakażenia skóry
  • Erysipelas
  • Kiła i rzeżączka (w ramach kompleksowego leczenia)
  • Zapobieganie powikłaniom po operacji w klatce piersiowej i jamach brzusznych

Przeciwwskazania

  • Białaczka limfocytowa
  • Nadwrażliwość na składniki leku
  • Niewydolność wątroby
  • Zakaźna monocukleoza

Instrukcje dotyczące ampicyliny dla dzieci

Ampicylina jest przepisywana dzieciom i dorosłym. Dla dzieci stosowanie leku jest możliwe po czterech tygodniach życia. Ale nie wcześniej, ponieważ ampicylina może negatywnie wpływać na rozwój narządów słuchu. Lepiej jest, aby dzieci stosowały ampicylinę do podawania domięśniowego, po sześciu miesiącach można podawać dzieciom ampicylinę w postaci zawiesiny i proszku.

Prawidłowo obliczona dawka leku może być tylko lekarzem, w oparciu o nasilenie choroby dziecka, wagę dziecka i przyczynę choroby. Podczas leczenia bardzo ważne jest, aby dać dziecku dużo płynów. Zazwyczaj dzieci z ciężkimi zakażeniami przepisuje się od 50 do 100 mg na kg masy ciała na dobę w kilku dawkach. Jeśli waga dziecka przekracza 20 kg, dawka jest równoważna dawce dorosłej, tj. Od 250 do 500 mg w 4 dawkach na dobę. Z reguły czas trwania leczenia wynosi 1-2 tygodnie.

Antybiotyk Ampicylina

Ampicylina jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Odnosi się do półsyntetycznych penicylin. Ma aktywność przeciwko szerokiemu spektrum bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych i mikroorganizmów. Dostępny w dwóch postaciach dawkowania do podawania doustnego w postaci kapsułek i tabletek oraz do wstrzyknięć domięśniowych.

Instrukcje antybiotykowej ampicyliny zalecają stosowanie wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Samoleczenie tym lekiem może prowadzić do trwałego uszkodzenia wątroby i nerek. Również przy niewłaściwej dawce możliwe jest opracowanie form patogenów odpornych na penicyliny. W tym przypadku dalsze leczenie choroby zapalnej będzie niezwykle trudne.

Stoiska farmaceutyczne prezentują zarówno ampicylinę w czystej postaci, jak i różne mieszaniny soli w postaci trihydratu ampicyliny lub soli sodowej ampicyliny. Wybór formy podawania i składu tego antybiotyku powinien zawsze pozostać u lekarza prowadzącego. Do podawania domięśniowego najlepszym rozwiązaniem jest sól sodowa ampicyliny. Jest to krystaliczny proszek, zapakowany w pojedynczej dawce w oddzielnej fiolce. Dobrze rozpuszczalny w wodzie do wstrzykiwań. Aby zmniejszyć ból przed wstrzyknięciem można rozcieńczyć 25% roztworem nowokainy.

Do podawania doustnego w tabletkach i kapsułkach z zastosowaniem trihydratu ampicyliny. Jest to forma antybiotyku odpornego na sok żołądkowy i zapewnia wystarczające stężenie substancji czynnej we krwi. Ampicylinę w czystej postaci do podawania doustnego można zalecić w kapsułkach żelatynowych, które rozpuszczają się tylko w jelicie cienkim.

Jak działa trihydrat ampicyliny

Trihydrat ampicyliny jest najczęściej przepisywaną postacią nosologiczną tego antybiotyku. W jej istocie jest to drobnokrystaliczny proszek, który wchodząc do przewodu pokarmowego jest wchłaniany do krwi. Jak pokazują badania kliniczne, nie więcej niż 30% przyjętej dawki jest wchłaniane do krwi ludzkiej z przewodu pokarmowego. Pozostały składnik aktywny rozpada się pod wpływem soku żołądkowego i enzymów jelitowych. Po zażyciu pigułki maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 2 godzinach. Wydajność utrzymuje się przez 6 godzin po zażyciu leku.

Trójwodzian ampicyliny, a także sól sodowa ampicyliny należy do grupy „zabójców” antybiotyków. Nie działa odstraszająco, ale celowo działa w związku z naruszeniem syntezy białek w komórkach bakterii chorobotwórczych. Powoduje to szybką śmierć patogenu.

Antybiotyk ten jest skuteczny przeciwko prawie wszystkim znanym mikroorganizmom. W szczególności ampicylina nie wykazuje oporności na gonokoki, pneumokoki, escherichię, gronkowce, paciorkowce, blady krętek, gardenellę i wiele innych mikroorganizmów. Nie ma wpływu na enterobakterie, klebsiel, proteobakterie.

Aby uzyskać szybki efekt w ciężkich przypadkach, leczenie należy rozpocząć od wprowadzenia domięśniowo soli sodowej ampicyliny. Po ustabilizowaniu stanu pacjenta i obniżeniu krytycznej temperatury ciała terapia kontynuowana jest w postaci tabletkowej trihydratu ampicyliny.

Gdzie stosuje się ampicylinę?

W celach terapeutycznych ampicylina jest stosowana w różnych chorobach zapalnych i zakaźnych. Lek ten jest szeroko stosowany w leczeniu dusznicy bolesnej i zapalenia gardła, zapalenia ucha i zatok, zapalenia oskrzeli i nieskomplikowanych form zapalenia płuc.

Ponadto stosowanie ampicyliny jest uzasadnione, gdy:

  • kompleksowa terapia kiły i rzeżączki;
  • zapobieganie powikłaniom w okresie pooperacyjnym po interwencjach w klatce piersiowej i jamie brzusznej;
  • w kompleksowym leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy w połączeniu z trichopolem lub metronidazolem;
  • chlamydia, w tym u kobiet w ciąży;
  • choroby zapalne nerek i dróg moczowych, w tym zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej i odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • zapalenie przydatków, salpingoophoritis;
  • w leczeniu salmonellozy, czerwonki, duru brzusznego, kokluszu.

Niedawno ampicylina była aktywnie stosowana w leczeniu zapobiegawczym reumatyzmu i zmian reumatycznych tkanki stawowej i włókien mięśniowych mięśnia sercowego. Może być również stosowany w leczeniu różnych postaci zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia wsierdzia i periarthritis o charakterze reumatoidalnym.

Dawkowanie ampicyliny

Kiedy przepisano zastrzyki ampicyliny

Antybiotyk ampicylina w zastrzykach jest przepisywany w przypadku poważnego stanu pacjenta w przypadku naruszenia wchłaniania z przewodu pokarmowego, ze zmianami narządów trawiennych. W szczególności, w przypadku salmonellozy i czerwonki, leczenie należy rozpocząć jedynie od domięśniowego wstrzyknięcia ampicyliny. W przeciwnym razie istnieje możliwość całkowitego uwolnienia antybiotyku w postaci niezmienionej z wymiocinami i płynnym stolcem. Wynika to ze wzrostu ruchliwości jelit, podrażnionej przez zakaźne patogeny.

W przypadku krytycznie wysokiej temperatury ciała pacjenta z chorobami zapalnymi dróg oddechowych, zapalenia opon mózgowych lub zapalenia wsierdzia, po wstrzyknięciu pacjent powinien być aktywnie monitorowany. Na tle masowej śmierci bakterii ogólny stan może się pogorszyć z powodu silnego zatrucia produktami rozkładu po śmierci patogenów.

Zazwyczaj stan ulega normalizacji po 2-3 dniach od rozpoczęcia intensywnej terapii ampicyliną. Aby jednak uzyskać pozytywny wynik leczenia, należy kontynuować cykl wstrzyknięć przez co najmniej 7 dni. Optymalny okres podawania domięśniowego zastrzyków ampicyliny wynosi 10 dni. Jeśli to konieczne, dalsza terapia może być kontynuowana w postaci tabletek. Zmniejsza się jednak skuteczność efektów terapeutycznych, w zależności od czasu użycia. Dlatego, jeśli konieczna jest długotrwała antybiotykoterapia, ampicylinę należy zastąpić innym antybiotykiem po 10-dniowym cyklu wstrzyknięć.

Jak stosować tabletki ampicyliny

Tabletki ampicyliny można stosować w domu z łagodnymi postaciami bólu gardła, tchawicy, zapalenia oskrzeli i zapalenia pęcherza moczowego. W tym przypadku jest wyznaczony w dawce terapeutycznej i nie wymaga dodatkowych środków bezpieczeństwa dla życia pacjenta.

Jeśli w ciągu 3 dni po rozpoczęciu podawania tabletek ampicyliny nie nastąpi poprawa stanu pacjenta, należy odstawić lek i skonsultować się z lekarzem w celu dostosowania schematu leczenia.

Należy pamiętać, że ampicyliny nie można przyjmować jednocześnie z sulfonamidami, takimi jak Biseptol 480. Te dwa leki całkowicie blokują wzajemne działanie terapeutyczne.

W jakim wieku możesz podawać dzieciom ampicylinę

Ampicylinę można podawać dzieciom w wieku od 1 miesiąca życia. Do tego czasu antybiotyk może mieć negatywny wpływ na rozwój narządów słuchowych. Następnie prowokuje utratę słuchu. W niemowlęctwie, korzystnie domięśniowe podawanie leku. Po osiągnięciu wieku 6 miesięcy można przygotować specjalnie przygotowane zawiesiny i proszek ampicyliny.

Dawka jest obliczana przez lekarza prowadzącego w zależności od ciężkości dziecka, jego wagi i rodzaju patogenu. Podczas leczenia należy zwiększyć reżim picia i zapewnić terminową diurezę.

Ampicylina podczas ciąży i laktacji

Ampicylina podczas ciąży jest dozwolona, ​​ale przy starannej ocenie czynników ryzyka. Zasadniczo ten antybiotyk jest najbezpieczniejszy dla płodu i może skutecznie leczyć choroby narządów płciowych i urologicznych u kobiet w ciąży. Może być również stosowany w leczeniu chorób układu oddechowego, bólów gardła, zapalenia żołądka.

Podczas karmienia piersią ampicylina jest surowo zabroniona. Jego aktywny składnik łatwo przenika do mleka matki i może powodować zatrucie u noworodka. Najczęstszym powikłaniem u dzieci po przyjęciu ampicyliny karmiącej matką jest zaburzenie funkcji układu pokarmowego i powstawanie uporczywych dysbakterioz.

Zastrzyki z ampicyliny: instrukcje użytkowania

Ampicylina jest półsyntetycznym antybiotykiem z grupy penicylin. Charakteryzuje się szerokim zakresem działania przeciwbakteryjnego przeciwko Gram-dodatniej i Gram-ujemnej patogennej florze.

Uwolnij formę i kompozycję

Ampicylina jest produkowana w postaci proszku do przygotowania roztworu do iniekcji w dawkach 0,5 gi 1 g. W opakowaniu po 10 butelek.

Działanie farmakologiczne

Farmakodynamika. Ampicylina jest aktywny w stosunku do bakterii Gram-dodatnich - Staphylococcus niestanowiącymi penicylinazy, paciorkowce, meningokoki, gonococcus, pneumokoki, paciorkowce i większości bakterii Gram-ujemnych - Escherichia coli, Salmonella, Klebsiella pneumoniae i Haemophilus influenzae. Lek nie jest odporny na działanie penicylinazy, dlatego nie jest skuteczny przeciwko szczepom tworzącym penicylinę. Ampicylina narusza syntezę ścian komórkowych bakterii, zmniejszając w ten sposób odporność komórki bakteryjnej i powodując jej śmierć.

Farmakokinetyka. Po wstrzyknięciu substancja czynna krąży w wysokich stężeniach we krwi. Maksymalne stężenie ampicyliny we krwi odnotowuje się już po 15 minutach po podaniu dożylnym i po 30–60 minutach po podaniu domięśniowym.

Ampicylina przenika do płynów ustrojowych i tkanek (w żółci stężenie substancji może być 4–100 razy wyższe niż ilość ampicyliny we krwi), w tym mleka matki. Nie przenika przez barierę krew-mózg. Do 30% leku może wiązać się z białkami osocza. Substancja praktycznie nie jest poddawana rozszczepianiu i wydalana z organizmu w jego oryginalnej postaci.

Większość wstrzykniętej ampicyliny jest wydalana przez nerki, niewielkie ilości - z żółcią. W ciągu 12 godzin eliminuje się około 45–70% podanej dawki ampicyliny. Wraz z zaburzeniami czynnościowymi nerek, stężenie Ampicyliny we krwi wzrasta, wydalanie spowalnia. Zwykle okres półtrwania ampicyliny wynosi 60–120 minut, u pacjentów z chorobą nerek liczba ta może osiągnąć 12 godzin. Przy wielokrotnych wstrzyknięciach substancja czynna nie gromadzi się w organizmie, co pozwala na długotrwałe leczenie antybiotykiem.

Wskazania do użycia

Ampicylina może być stosowana w leczeniu różnych chorób wywoływanych przez bakterie wrażliwe na działanie ampicyliny. Mianowicie:

  • zakaźne zapalenia górnych dróg oddechowych i dróg oddechowych (zapalenie ucha środkowego, zapalenie gardła, zapalenie zatok, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, ropień płuc);
  • zakażenia układu moczowo-płciowego i nerek (zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie miedniczki, odmiedniczkowe zapalenie nerek, rzeżączka);
  • zakaźne zapalenie dróg żółciowych (zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych);
  • dur brzuszny i dur brzuszny;
  • krztusiec
  • sepsa;
  • zapalenie otrzewnej;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • zapalenie wsierdzia;
  • listerioza;
  • choroby zakaźne układu mięśniowo-szkieletowego;
  • zakaźne zapalenie skóry i tkanek miękkich.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania do stosowania ampicyliny to:

  • indywidualna nietolerancja na leki z grupy penicylin i innych β-laktamowych środków przeciwbakteryjnych (karbapenemy i cefalosporyny);
  • ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
  • ciężkie zaburzenia czynności nerek;
  • choroby układu pokarmowego, w tym zapalenie jelita grubego, które wystąpiły podczas przyjmowania środków przeciwbakteryjnych;
  • białaczka;
  • mononukleoza zakaźna;
  • Zakażenie HIV;
  • okres karmienia piersią.

Dawkowanie i administracja

Roztwór do wstrzykiwania ampicyliny podaje się domięśniowo lub dożylnie (metoda wstrzykiwania to jet lub kroplówka, w zależności od podanej dawki ampicyliny).

Dożylna ampicylina

Do podawania dożylnego zalecana pojedyncza dawka ampicyliny dla dorosłych wynosi 0,25 - 0,5 g (częstotliwość wstrzyknięć - co 4-6 godzin), maksymalna dawka dzienna - od 1 g do 3 g. W ciężkich warunkach dawkę można zmniejszyć do 10 g..

Dla noworodków dawka dobowa wynosi 100 mg na 1 kg masy ciała, dzieci w różnym wieku - 50 mg na 1 kg masy ciała. W razie potrzeby dawki można podwoić.

W celu przygotowania roztworu do wstrzykiwań (do podawania dożylnego) pojedynczą dawkę leku (nie więcej niż 2 g) rozcieńcza się w 5-10 ml wody do wstrzykiwań lub izotonicznego roztworu chlorku sodu. Lek podaje się powoli (3-5 minut). Jeśli przepisana pojedyncza dawka ampicyliny przekracza 2 g, lek podaje się dożylnie. Wymaganą dawkę ampicyliny rozpuszcza się w wodzie do wstrzykiwań (dla 2 g ampicyliny 7,5 ml wody do wstrzykiwań). Przygotowany roztwór antybiotyku dodaje się do izotonicznego roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy (125–250 ml). Mieszaninę podaje się kroplami z szybkością 60–80 kropli na minutę. Po podaniu dzieciom roztwór przygotowuje się z 5% lub 10% glukozy.

Roztwór ampicyliny przygotowuje się bezpośrednio przed podaniem, dzienną dawkę dzieli się na 3-4 wstrzyknięcia. Kurs terapeutyczny trwa zwykle 5-7 dni. Czas trwania leczenia jest ustalany przez lekarza indywidualnie, w zależności od ciężkości zakażenia, stanu ogólnego, wieku i powiązanych chorób pacjenta, skuteczności leczenia. W razie potrzeby kontynuuje się leczenie z przejściem do domięśniowego podawania leku.

Domięśniowe podawanie ampicyliny

Domięśniowo Ampicylinę podaje się w dawce 0,25–0,5 g co 4–6 godzin, dawka dobowa wynosi 1-3 g. W ciężkich stanach zapalnych dawkę można przecenić do 10 g dziennie. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 14 g ampicyliny.

Dawka dla noworodków wynosi 100 mg na 1 kg masy ciała, dla starszych dzieci - 50 mg na 1 kg masy ciała. W ciężkich zakażeniach dawka jest podwojona.

W celu przygotowania roztworu do wstrzykiwania proszek rozcieńcza się 2 ml lub 4 ml wody do wstrzykiwań.

Efekty uboczne

Ampicylina jest zwykle dobrze tolerowana. Czasami jednak pojawiają się skutki uboczne różnych systemów ciała.

Z układu nerwowego (przy stosowaniu dużych dawek leku u pacjentów z niewydolnością nerek):

Z układu pokarmowego:

  • objawy dyspeptyczne (biegunka, nudności, wymioty);
  • ból brzucha;
  • dysbioza jelitowa;
  • zapalenie jelita grubego;
  • suchość w ustach i zmiana smaku;
  • zapalenie żołądka;
  • zapalenie jelit;
  • zapalenie jamy ustnej;
  • glossitis

Wątroba:

Reakcje alergiczne:

  • nieżyt nosa;
  • zapalenie spojówek;
  • wysypka skórna, której towarzyszy świąd;
  • pokrzywka;
  • gorączka;
  • bóle stawów;
  • eozynofilia;
  • plamica;
  • bardzo rzadko - obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny;

Lokalne reakcje:

  • swędzenie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia;
  • przekrwienie.

U pacjentów z osłabionym układem odpornościowym po długotrwałym leczeniu ampicyliną może rozwinąć się nadkażenie spowodowane patogenami, które nie są wrażliwe na działanie leku (niektóre bakterie Gram-ujemne, grzyby). Wraz z pojawieniem się wtórnej infekcji mogą wystąpić odwracalne zaburzenia układu krwiotwórczego (małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna).

Przedawkowanie Ampicylina działa toksycznie na układ nerwowy (możliwe omamy, drgawki), powoduje niestrawność (wymioty lub nudności, biegunka), zapalenie alergiczne (wysypka skórna). Jeśli wystąpią objawy przedawkowania, lek zostanie anulowany, hemodializa zostanie przeprowadzona (jeśli to konieczne), leczenie objawowe. Wraz z rozwojem wstrząsu anafilaktycznego wymagana jest natychmiastowa pomoc medyczna.

Specjalne instrukcje

Podczas leczenia ampicyliną ważne jest uwzględnienie następujących punktów:

  • Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykluczenie reakcji alergicznej na ampicylinę;
  • surowo zabrania się mieszania przygotowanego roztworu do wstrzykiwań z innymi lekami;
  • w trakcie leczenia należy ściśle monitorować skład krwi obwodowej, czynności nerek i wątroby;
  • u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę dobową należy dostosować przez zmniejszenie dawki pojedynczej lub wydłużenie czasu między wstrzyknięciami;
  • w przypadku współistniejących patologii alergicznych (katar sienny, astmatyczna choroba oskrzeli i inne) Ampicylina jest przepisywana w połączeniu z lekami odczulającymi;
  • Ampicylina nie wpływa na szybkość reakcji motorycznych i umysłowych, zdolność do kontrolowania transportu i innych mechanizmów; jednak niektórzy pacjenci mogą wywoływać działania niepożądane ampicyliny na ośrodkowy układ nerwowy, więc lek należy przyjmować ostrożnie u osób, które potrzebują koncentracji i uwagi podczas pracy z niebezpiecznymi mechanizmami;
  • w leczeniu ampicyliny z jednoczesnym podawaniem leków przeciwzakrzepowych i antybiotyków grupy aminoglikozydowej, ich działanie terapeutyczne jest zwiększone;
  • Ampicylina zmniejsza efekt terapeutyczny doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • Działanie toksyczne ampicyliny wzrasta wraz z jednoczesnym stosowaniem probenecydu;
  • połączenie ampicyliny z allopurynolem zwiększa ryzyko reakcji alergicznej, objawiającej się wysypką skórną;
  • jednoczesne stosowanie ampicyliny z β-blokerami zwiększa ryzyko wstrząsu anafilaktycznego;
  • Ampicylina jest niekompatybilna z chloramfenikolem, klindamycyną, tetracykliną, amfoterciną, erytromycyną, linkomycyną, polimyksyną B, metronidazolem, acetylocysteiną, metoklopramidem, dopaminą, heparyną;
  • długotrwałe lub powtarzane leczenie ampicyliną może spowodować rozwój i wzrost odpornej flory odpornej na działanie środka przeciwbakteryjnego;
  • Ampicylina przenika do mleka kobiecego, dlatego podczas leczenia należy przerwać karmienie piersią;

Stosować w czasie ciąży

Leczenie ampicyliną kobiet w ciąży przeprowadza się tylko w sytuacjach, w których spodziewana korzyść dla matki przekracza potencjalne zagrożenie dla płodu.

Warunki przechowywania

Przechowywać lek w miejscu chronionym przed wilgocią i światłem słonecznym, trudnym dla dzieci, w temperaturze nie wyższej niż 25 ° C

Analogi

Strukturalne analogi ampicyliny to leki:

Ceny zastrzyków z ampicyliny

Ampicylina w proszku do sporządzania roztworu do podawania dożylnego i domięśniowego 1 g, 1 pc. - od 14 rubli.

Instrukcja użycia Ampicillin (AMPICILLIN)

Posiadacz certyfikatu rejestracyjnego:

Informacje kontaktowe:

Formy dawkowania

Forma uwalniania, opakowanie i skład Ampicillin-Akos

Tabletki w białym kolorze, forma płasko-cylindryczna z aspektem i ryzykowne.

Substancje pomocnicze: skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu, talk, poliwinylopirolidon, tween-80.
10 szt. - Pakiety komórek konturowych (1) - opakowania kartonowe.
10 szt. - Bezklejowe opakowanie konturowe (1) - opakowania kartonowe.

Proszek do przygotowania zawiesin do odbioru w kolorze białym z żółtawym odcieniem, o specyficznym zapachu; gotowana biała zawiesina o żółtawym odcieniu.

Substancje pomocnicze: poliwinylopirolidon, kwaśny glutaminian sodu 1-woda, bezwodny fosforan sodu dwupodstawiony lub fosforan disodowy, trilon B, dekstroza, wanilina, żywność zawierająca esencję aromatyczną (malina), cukier rafinowany lub cukier rafinowany.
60 g (5 g aktywnego leku) - butelki (1) w komplecie z łyżką dozującą - pakuje tekturę.

Proszek do przygotowania roztworu do iniekcji koloru białego, higroskopijny.

Butelki 10 ml (1) - pakuje tekturę.
Butelki 10 ml (10) - pakuje tekturę.
Butelki po 10 ml (50) - pudełka kartonowe.

Proszek do przygotowania roztworu do iniekcji koloru białego, higroskopijny.

Butelki po 10 lub 20 ml (1) - opakowania kartonowe.
Butelki po 10 lub 20 ml (10) - opakowania kartonowe.
Butelki 10 lub 20 ml (50) - pudełka kartonowe.

Działanie farmakologiczne

Antybiotykowa grupa półsyntetycznych penicylin o szerokim spektrum działania. Ma działanie bakteriobójcze dzięki tłumieniu syntezy ściany komórkowej bakterii.

Aktywny wobec Gram-dodatnich bakterii tlenowych: Staphylococcus spp. (z wyjątkiem szczepów produkujących penicylinazę), Streptococcus spp. (w tym Enterococcus spp.), Listeria monocytogenes; Gram-ujemne bakterie tlenowe: Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Escherichia coli, Shigella spp., Salmonella spp., Bordetella pertussis, niektóre szczepy Haemophilus influenzae.

Zniszczony przez działanie penicylinazy. Odporny na kwas.

Farmakokinetyka

Po spożyciu jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego, nie rozkładając się w kwaśnym środowisku żołądka. Po podaniu pozajelitowym (w / m / in) znajduje się w osoczu w wysokich stężeniach.

Wnika dobrze do tkanek i płynów biologicznych organizmu, znajduje się w stężeniach terapeutycznych w płynach opłucnowych, otrzewnowych i maziowych. Wnika w barierę łożyskową. Wnika słabo przez barierę krew-mózg, jednak z zapaleniem błon mózgowych przepuszczalność BBB dramatycznie wzrasta.

30% ampicyliny jest metabolizowane w wątrobie.

T1/2 - 1-1,5 h. Wydalane głównie z moczem, aw moczu są bardzo wysokie stężenia niezmienionego leku. Częściowo wydalony z żółcią.

Przy wielokrotnych wstrzyknięciach nie gromadzi się.

Wskazania lek Ampicillin-Akos

Choroby zakaźne i zapalne wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na ampicylinę, w tym:

  • infekcje dróg oddechowych (w tym zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, ropień płuc);
  • zakażenia górnych dróg oddechowych (w tym zapalenie migdałków);
  • zakażenia dróg żółciowych (w tym zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych);
  • zakażenia dróg moczowych (w tym zapalenie miedniczki, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego);
  • infekcje żołądkowo-jelitowe (w tym salmonelloza);
  • zakażenia ginekologiczne;
  • infekcje skóry i tkanek miękkich;
  • zapalenie otrzewnej;
  • posocznica, septyczne zapalenie wsierdzia;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • reumatyzm;
  • różyczki;
  • szkarłatna gorączka;
  • rzeżączka.

Schemat dawkowania

Ustaw indywidualnie w zależności od ciężkości choroby, lokalizacji zakażenia i wrażliwości patogenu.

Po podaniu doustnym pojedyncza dawka dla dorosłych wynosi 250-500 mg, dawka dzienna wynosi 1-3 g. Maksymalna dawka dzienna wynosi 4 g.

Dla dzieci lek jest przepisywany w dziennej dawce 50-100 mg / kg, dla dzieci o masie ciała do 20 kg - 12,5-25 mg / kg.

Dzienna dawka jest podzielona na 4 dawki. Czas trwania leczenia zależy od ciężkości zakażenia i skuteczności leczenia.

Tabletki są przyjmowane doustnie, niezależnie od posiłku.

Aby przygotować zawiesinę w butelce z proszkiem, dodaj 62 ml wody destylowanej. Gotową zawiesinę dozuje się specjalną łyżką, mającą 2 etykiety: dolna odpowiada 2,5 ml (125 mg), górna - 5 ml (250 mg). Zawiesinę należy spłukać wodą.

W przypadku podawania pozajelitowego (w / m, w / w strumieniu lub w / w kroplówce) pojedyncza dawka dla dorosłych wynosi 250-500 mg, dawka dzienna wynosi 1-3 g; w ciężkich zakażeniach dawkę dobową można zwiększyć do 10 g lub więcej.

Noworodki otrzymują lek w dawce dziennej 100 mg / kg, dzieci w innych grupach wiekowych - 50 mg / kg. W ciężkich zakażeniach wskazane dawki można podwoić.

Dzienna dawka podzielona jest na 4-6 wstrzyknięć w odstępie 4-6 godzin Czas trwania wstrzyknięcia / m wynosi 7-14 dni. Czas trwania w / w użyciu 5-7 dni, z późniejszym przejściem (jeśli to konieczne) do wprowadzenia / m.

Roztwór do iniekcji i / m przygotowuje się przez dodanie do zawartości fiolki 2 ml wody do iniekcji.

W przypadku iniekcji dożylnej pojedynczą dawkę leku (nie więcej niż 2 g) rozpuszcza się w 5-10 ml wody do wstrzykiwań lub izotonicznym roztworze chlorku sodu i wstrzykuje powoli przez 3-5 minut (1-2 g przez 10-15 minut). W przypadku pojedynczej dawki większej niż 2 g lek podaje się w / w kroplówce. W tym celu pojedynczą dawkę leku (2-4 g) rozpuszcza się w 7,5-15 ml wody do iniekcji, a następnie otrzymany roztwór dodaje się do 125-250 ml izotonicznego roztworu chlorku sodu lub 5-10% roztworu glukozy i wstrzykuje z prędkością 60-80 kropli. / min Gdy kroplówka IV jest podawana dzieciom, 5-10% roztwór glukozy jest stosowany jako rozpuszczalnik (30-50 ml w zależności od wieku).

Roztwory stosuje się natychmiast po przygotowaniu.

Efekty uboczne

Reakcje alergiczne: wysypka skórna, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, świąd, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy; w rzadkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny.

Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, biegunka, zapalenie języka, zapalenie jamy ustnej, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, dysbioza jelit, zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych.

Z układu krwiotwórczego: niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, agranulocytoza.

Skutki działania chemioterapeutycznego: kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy.

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na antybiotyki penicylinowe i inne antybiotyki beta-laktamowe;
  • ciężkie zaburzenia czynności wątroby (do stosowania pozajelitowego).

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Możliwe jest stosowanie leku w okresie ciąży, jeśli jest to wskazane w przypadkach, w których korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Ampicylina przenika do mleka kobiecego w niskich stężeniach. Jeśli to konieczne, stosowanie leku w okresie laktacji powinno decydować o zakończeniu karmienia piersią.

Wniosek o naruszenie wątroby

Wniosek o naruszenie funkcji nerek

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają schematu dawkowania korekcyjnego, w zależności od CC.

Podczas stosowania leku w dużych dawkach u pacjentów z niewydolnością nerek możliwy jest toksyczny wpływ na OUN.

Stosuj u dzieci

Lek podaje się dzieciom w dawce dobowej 50-100 mg / kg, dla dzieci o masie ciała do 20 kg - 12,5-25 mg / kg. Pozajelitowo dla noworodków, lek jest przepisywany w dawce dziennej 100 mg / kg, dla dzieci z innych grup wiekowych - 50 mg / kg. W ciężkich zakażeniach wskazane dawki można podwoić.

Specjalne instrukcje

Z ostrożnością i na tle jednoczesnego stosowania środków odczulających, lek powinien być przepisywany na astmę oskrzelową, katar sienny i inne choroby alergiczne.

W procesie stosowania Ampicillin-AKOS konieczne jest systematyczne monitorowanie czynności nerek, wątroby i obrazu krwi obwodowej.

Gdy lek niewydolności wątroby należy stosować tylko pod kontrolą wątroby.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają schematu dawkowania korekcyjnego, w zależności od CC.

Podczas stosowania leku w dużych dawkach u pacjentów z niewydolnością nerek możliwy jest toksyczny wpływ na OUN.

Podczas stosowania leku do leczenia posocznicy możliwa jest reakcja bakteriolizy (reakcja Jarisha-Herxheimera).

Jeśli podczas stosowania leku Ampicillin-AKOS wystąpią reakcje alergiczne, należy przerwać podawanie leku i zalecić leczenie odczulające.

U osłabionych pacjentów, przy długotrwałym stosowaniu leku, może wystąpić nadkażenie wywołane przez mikroorganizmy oporne na ampicylinę.

W celu zapobiegania rozwojowi kandydozy jednocześnie z Ampicillin-AKOS należy wyznaczyć nystatynę lub leworynę, a także witaminy B i C.

Przedawkowanie

Interakcje narkotykowe

Probenecyd stosowany jednocześnie z Ampicillin-AKOS zmniejsza wydzielanie kanalikowe ampicyliny, w wyniku czego wzrasta jej stężenie w osoczu krwi i wzrasta ryzyko działania toksycznego.

Przy jednoczesnym stosowaniu Ampicillin-AKOS z allopurinolem zwiększa prawdopodobieństwo wysypki skórnej.

Przy jednoczesnym stosowaniu z ampicyliną-AKOS zmniejsza skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny.

Przy jednoczesnym stosowaniu z Ampicillin-AKOS zwiększa skuteczność leków przeciwzakrzepowych i antybiotyków aminoglikozydowych.

Warunki przechowywania Ampicillin-Akos

Lista B. Lek należy przechowywać w suchym, ciemnym miejscu; tabletki i proszek do sporządzania zawiesiny - w temperaturze od 15 ° do 25 ° C, proszek do przygotowania roztworu do wstrzykiwań - w temperaturze nie wyższej niż 20 ° C

Przygotowaną zawiesinę należy przechowywać w lodówce lub w temperaturze pokojowej nie dłużej niż 8 dni. Przygotowane rozwiązania dla / m i / we wprowadzeniu pamięci nie mogą być.