Główny / Kaszel

Pierwszy lekarz

Pierwszy lekarz

Antybiotyk Cefraxon

Antybiotyk cefriaxonowy przepisywany jest w celu wyeliminowania chorób zakaźnych: zapalenia opon mózgowych, zatrucia krwi, w leczeniu różnych chorób drobnoustrojowych narządów jamy brzusznej i dermatologicznych chorób mikrobiologicznych. Ceftriakson przepisywany jest na zapalenie płuc i ból gardła, stosowany również w leczeniu zapalenia zatok. Lek ten jest również skuteczny w chorobach nerek i układu moczowo-płciowego.

Ceftriakson ma działanie bakteriobójcze i jest stosowany przeciwko prawie wszystkim chorobotwórczym mikroorganizmom. Jednak najczęściej stosuje się go do zwalczania różnych rodzajów paciorkowców i gronkowców.

Ceftriakson stosuje się wyłącznie w postaci zastrzyków - dożylnie lub domięśniowo i pożądane jest, aby leczenie tym lekiem odbywało się w szpitalu. Jeśli istnieje potrzeba użycia tego leku, musisz wiedzieć, jak rozcieńczyć ceftriakson.

Postać uwalniania leku jest w proszku w butelkach o różnych rozmiarach. Oprócz samego leku, będziesz potrzebował jako rozpuszczalnik - sterylną wodę do iniekcji lub nowokainy. Do przygotowania leków, z zastrzykiem domięśniowym, konieczne jest rozcieńczenie 0,5 g leku w 2 ml rozpuszczalnika lub 1 g leku w 3,5 ml rozpuszczalnika. Po podaniu dożylnym lek rozpuszcza się tylko w jałowej wodzie do wstrzykiwań w podwójnej objętości - 0,5 g leku w 5 ml i 1 g w 10 ml rozpuszczalnika.

W przypadku wstrzyknięcia domięśniowego zaleca się stosowanie leku znieczulającego, ponieważ procedura jest raczej nieprzyjemna. W żadnym wypadku nie należy przyjmować Ceftriaksonu razem z lekami na serce, jednocześnie można bezpiecznie stosować go w leczeniu razem z lekami o działaniu moczopędnym. Ponadto ceftriakson jest poważnym antybiotykiem i dlatego nie jest zgodny z innymi antybiotykami.

Lek jest przeciwwskazany do stosowania u osób z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników antybiotyku, a także na niewydolność wątroby i nerek. Nie należy stosować tego leku w pierwszym trymestrze ciąży i karmienia piersią - może to niekorzystnie wpłynąć na rozwój dziecka.

Ceftriakson jest dobrze tolerowany i może powodować minimalną ilość działań niepożądanych. Ale w rzadkich przypadkach możliwe są zaburzenia układu pokarmowego - biegunka, nudności, wymioty, żółtaczka, zapalenie jelita grubego. Istnieje również ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych - wysypka na skórze, obrzęk różnych części ciała i zapalenie skóry. Antybiotykowi, ceftriaksonowi, może towarzyszyć gorączka i gorączka. Bolesność lub zapalenie żył mogą wystąpić w obszarze miejsca wstrzyknięcia - jeśli wstrzyknięcie podano dożylnie. Należy pamiętać, że leczenie ceftriaksonem może powodować osadzanie się piasku w nerkach i pęcherzu. To nie powinno cię przestraszyć. Piasek opuści się po zakończeniu leczenia. Ponadto przy długotrwałym stosowaniu antybiotyku w zwiększonych dawkach możliwe są zmiany w obrazie krwi.

Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że antybiotyki nie są przeznaczone do samoleczenia. Błogosławię cię! Ale jeśli nagle zachorujesz - nie powinieneś być traktowany sam, zostaw tę pracę profesjonalistom!

Lek zawiera ceftriakson - antybiotyk z klasy cefalosporyn (antybiotyki β-laktamowe, których struktura chemiczna to 7-ACC).

Według Wikipedii ceftriakson jest antybiotykiem, którego działanie bakteriobójcze wynika z jego zdolności do zaburzania syntezy ścianek komórek bakteryjnych peptydoglikanu.

Substancja jest lekko higroskopijnym krystalicznym proszkiem o żółtawym lub białym kolorze. Jedna fiolka zawiera 0,25, 0,5, 1 lub 2 gramy sterylnej soli sodowej ceftriaksonu.

0,25 / 0,5 / 1/2 g proszku do przygotowania:

  • roztwór d / i;
  • roztwór do terapii infuzyjnej.

Ceftriaxone tabletki lub syrop nie są dostępne.

Bakteriobójcze. Lek trzeciej generacji z grupy antybiotyków „Cefalosporyny”.

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Uniwersalny środek przeciwbakteryjny, którego mechanizm działania wynika z zdolności do hamowania syntezy ścian komórkowych bakterii. Lek wykazuje dużą odporność na większość drobnoustrojów β-laktamazowych Gram (+) i Gram (-).

Aktywny w odniesieniu do:

  • Aerobes Gram (+) - St. aureus (w tym w odniesieniu do szczepów wytwarzających penicylinazę) i Epidermidis, Streptococcus (pneumoniae, pyogenes, grupa viridans);
  • Gram (-) aerobes - Enterobacter aerogenes i cloacae, Acinetobacter calcoaceticus, Haemophilus influenzae (w tym w odniesieniu do szczepów wytwarzających penicylinazę) i paragrypy, Borrelia burgdorferi, Klebsiella spp. (w tym pneumoniae), Escherichia coli, Moraxella catarrhalis i diplokoki z rodzaju Neisseria (w tym szczepy produkujące penicylinazę), Morganella morganii, Vulgar Protea i Proteus mirabilis, Neisseria meningitidis, Serratia spp.
  • beztlenowy - Clostridium spp. (wyjątek - Clostridium difficile), Bacteroides fragilis, Peptostreptococcus spp.

Zaobserwowano aktywność in vitro (znaczenie kliniczne pozostaje nieznane) wobec szczepów następujących bakterii: Citrobacter diversus i freundii, Salmonella spp. (w tym w odniesieniu do Salmonella typhi), Providencia spp. (w tym w odniesieniu do Providencia rettgeri), Shigella spp.; Bacteroides bivius, Streptococcus agalactiae, Bacteroides melaninogenicus.

Staphylococcus oporny na metycylinę, wiele szczepów Enterococcus (w tym Str. Faecalis) i Streptococcus grupa D są oporne na antybiotyki cefalosporynowe (w tym ceftriakson).

  • biodostępność - 100%;
  • T Сmax z podaniem dożylnym ceftriaksonu - pod koniec wlewu, po podaniu domięśniowym - 2-3 godziny;
  • komunikacja z białkami osocza - od 83 do 96%;
  • T1 / 2 z zastrzykiem / m - od 5,8 do 8,7 godziny, ze wstępem / od 4,3 do 15,7 godziny (w zależności od choroby, wieku pacjenta i stanu nerek).

U dorosłych stężenie ceftriaksonu w płynie mózgowo-rdzeniowym po wprowadzeniu 50 mg / kg po 2-24 godzinach jest wielokrotnie wyższe niż BMD (minimalne stężenie hamujące) dla najczęstszych czynników powodujących zakażenie meningokokowe. Lek wnika dobrze do płynu mózgowo-rdzeniowego podczas zapalenia wyściółki mózgu.

Ceftriakson jest wyświetlany bez zmian:

  • przez nerki - o 33-67% (u noworodków liczba ta wynosi 70%);
  • z żółcią w jelicie (gdzie lek jest nieaktywny) - 40-50%.

Wskazania do stosowania Ceftriakson

Adnotacja wskazuje, że wskazania do stosowania Ceftriaksonu to zakażenia wywołane przez bakterie wrażliwe na lek. Dożylne wlewy i zastrzyki są przepisywane w celu leczenia:

  • zakażenia jamy brzusznej (w tym podczas ropniaka pęcherzyka żółciowego, angiocholitis, zapalenia otrzewnej), narządów laryngologicznych i dróg oddechowych (ropniak, zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, ropień płuc, itp.), tkanki kostnej i stawowej, tkanek miękkich i skóra, układ moczowo-płciowy (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie miedniczki, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie najądrza);
  • zapalenie nagłośni;
  • zakażone oparzenia / rany;
  • zakaźne uszkodzenia obszaru szczękowo-twarzowego;
  • posocznica bakteryjna;
  • sepsa;
  • bakteryjne zapalenie wsierdzia;
  • bakteryjne zapalenie opon mózgowych;
  • kiła;
  • chancroid;
  • borrelioza przenoszona przez kleszcze (choroba z Lyme);
  • niepowikłana rzeżączka (w tym w przypadkach, w których choroba jest wywoływana przez mikroorganizmy wydzielające penicylinazę);
  • salmonelloza / salmonelloza;
  • dur brzuszny.

Lek jest również stosowany w profilaktyce okołooperacyjnej i leczeniu pacjentów z obniżoną odpornością.

Pomimo faktu, że w różnych formach kiły penicylina jest lekiem z wyboru, jej skuteczność w niektórych przypadkach może być ograniczona.

Stosowanie antybiotyków cefalosporynowych jest stosowane jako opcja uzupełniająca nietolerancję na leki z grupy penicylin.

Cenne właściwości leku to:

  • obecność w jej składzie substancji chemicznych, które mają zdolność tłumienia powstawania błon komórkowych i syntezy mukopeptydów w ścianach komórkowych bakterii;
  • zdolność do szybkiego przenikania do narządów, płynów i tkanek ciała, aw szczególności do płynu mózgowo-rdzeniowego, który u pacjentów z kiłą ulega wielu specyficznym zmianom;
  • możliwość zastosowania w leczeniu kobiet w ciąży.

Lek jest najbardziej skuteczny w przypadkach, gdy przyczyną choroby jest Treponema pallidum, ponieważ cechą charakterystyczną ceftriaksonu jest wysoka aktywność krętków. Pozytywny efekt przejawia się szczególnie jasno przy podawaniu leku i / m.

Leczenie kiły za pomocą leku daje dobre wyniki nie tylko we wczesnych stadiach rozwoju choroby, ale także w zaawansowanych przypadkach: z kiłą nerwową, jak również z kiłą wtórną i utajoną.

Ponieważ ceftriakson T1 / 2 wynosi około 8 godzin, lek można z powodzeniem stosować zarówno w schematach leczenia szpitalnego, jak i ambulatoryjnego. Lek wystarcza, aby wejść do pacjenta 1 raz dziennie.

W leczeniu zapobiegawczym środek podaje się przez 5 dni, w przypadku kiły pierwotnej - przez 10-dniowy kurs, kiła wczesna i wtórna są leczone przez 3 tygodnie.

Przy niezmienionych postaciach kiły, 1-2 g ceftriaksonu podaje się pacjentowi przez 20 dni, w późnych stadiach choroby lek podaje się w dawce 1 g / dzień. przez 3 tygodnie, po których przeżywają okres 14 dni i są traktowani podobną dawką przez 10 dni.

W ostrym uogólnionym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i syfilitycznym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i mózgowych dawkę zwiększa się do 5 g / dobę.

Pomimo faktu, że antybiotyk jest skuteczny w różnych zmianach w nosogardzieli (w tym w bólu gardła i zatok), zwykle jest rzadko stosowany jako lek z wyboru, zwłaszcza w pediatrii.

Gdy angina może wejść do leku przez IV do żyły lub w postaci regularnych wstrzyknięć do mięśnia. Jednak w większości przypadków pacjentowi przepisuje się zastrzyki domięśniowe. Roztwór przygotowuje się bezpośrednio przed użyciem. Mieszanina w temperaturze pokojowej pozostaje stabilna przez 6 godzin po przygotowaniu.

Ceftriakson przepisywany jest dzieciom z dusznicą bolesną w wyjątkowych przypadkach, gdy ostrą dławicę komplikuje silne ropienie i zapalenie.

Odpowiednie dawkowanie określa lekarz prowadzący.

Podczas ciąży lek jest przepisywany w przypadkach, gdy antybiotyki z grupy penicylin nie są skuteczne. Chociaż lek przenika przez barierę łożyskową, nie ma znaczącego wpływu na zdrowie i rozwój płodu.

W przypadku zapalenia stawów leki przeciwbakteryjne są lekami pierwszego rzutu. Całkowicie penetrując krew, ceftriakson pozostaje w stanie zapalnym we właściwych stężeniach.

Z reguły lek jest przepisywany w połączeniu z środkami mukolitycznymi, środkami zwężającymi naczynia itp.

Jak nakłuć lek na zatokę? Zazwyczaj ceftriakson jest przepisywany pacjentowi do wstrzyknięcia dwa razy dziennie w dawce 0,5-1 g. Przed wstrzyknięciem proszek miesza się z lidokainą (najlepiej stosować jednoprocentowy roztwór) lub wodą d / i.

Leczenie trwa co najmniej 1 tydzień.

Ceftriakson nie jest przepisywany ze znaną nadwrażliwością na antybiotyki cefalosporynowe lub składniki pomocnicze leku.

  • okres noworodkowy z hiperbilirubinemią;
  • wcześniactwo;
  • zaburzenia czynności nerek / wątroby;
  • zapalenie jelit, NUC lub zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem środków przeciwbakteryjnych;
  • ciąża;
  • laktacja.

Działania niepożądane ceftriaksonu

Skutki uboczne leku pojawiają się jako:

  • reakcje nadwrażliwości - eozynofilia, gorączka, świąd, pokrzywka, obrzęk, wysypka skórna, wielopostaciowy (w niektórych przypadkach złośliwy) wysiękowy rumień, choroba posurowicza, wstrząs anafilaktyczny, dreszcze;
  • ból głowy i zawroty głowy;
  • oliguria;
  • dysfunkcja narządów trawiennych (nudności, wymioty, wzdęcia, zaburzenia smaku, zapalenie jamy ustnej, biegunka, zapalenie języka, tworzenie się osadu w pęcherzyku żółciowym i kamicy rzekomej, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, dysbakterioza, kandydoza i inne nadkażenia);
  • zaburzenia hemopoezy (niedokrwistość, w tym hemolityczna; limfo-, leuko-, neutro-, trombocyto-, granulocytopenia; zakrzepowa i leukocytoza, krwiomocz, bazofilia, krwawienie z nosa).

Jeśli lek jest podawany dożylnie, możliwe jest zapalenie ściany żylnej, a także ból wzdłuż żyły. Wprowadzeniu leku do mięśni towarzyszy ból w miejscu wstrzyknięcia.

Ceftriakson (wstrzyknięcia i wlew dożylny) może również wpływać na wyniki laboratoryjne. Pacjent ma zmniejszony (lub zwiększony) czas protrombinowy, zwiększa aktywność fosfatazy alkalicznej i aminotransferaz wątrobowych, jak również stężenie mocznika, hiperkreatyninemii, hiperbilirubinemii, rozwija się glikozuria.

Oceny skutków ubocznych Ceftriaksonu pozwalają stwierdzić, że po domięśniowym wstrzyknięciu leku prawie 100% pacjentów skarży się na ciężkie wstrzyknięcia bólu, niektóre bóle mięśniowe, zawroty głowy, dreszcze, osłabienie, świąd i wysypkę.

Zastrzyki są najłatwiej tolerowane, jeśli proszek jest znieczulony. Jednocześnie konieczne jest przetestowanie zarówno samego leku, jak i środka znieczulającego.

Instrukcja użytkowania Ceftriakson. Jak rozcieńczyć ceftriakson do wstrzykiwań?

W instrukcji producenta i odnośniku Vidal wskazano, że lek może być wstrzykiwany do żyły lub do mięśnia.

Dawkowanie dla dorosłych i dla dzieci powyżej 12 lat - 1-2 g / dzień. Antybiotyk podaje się raz lub raz na 12 godzin w połowie dawki.

W szczególnie poważnych przypadkach, a także w przypadku zakażenia wywołanego przez patogen, który jest umiarkowanie wrażliwy na ceftriakson, dawkę zwiększa się do 4 g / dobę.

W przypadku rzeżączki zaleca się pojedyncze wstrzyknięcie 250 mg leku do mięśnia.

Dla celów profilaktycznych, zakażonej lub podejrzanie zakażonej operacji, w zależności od stopnia zagrożenia powikłaniami zakaźnymi, 0,5-1,5 godziny przed zabiegiem, należy podać 1-2 g ceftriaksonu.

Dla dzieci z pierwszych 2 tygodni życia lek podaje się 1 p. / Dzień. Dawka jest obliczana według wzoru 20-50 mg / kg / dzień. Najwyższa dawka wynosi 50 mg / kg (co wiąże się z niedorozwojem układu enzymatycznego).

Optymalna dawka dla dzieci poniżej 12 lat (w tym niemowląt) jest również wybierana w zależności od wagi. Dzienna dawka wynosi od 20 do 75 mg / kg. Dzieci, których masa ciała przekracza 50 kg, ceftriakson jest przepisywany w tej samej dawce, co dorośli.

Przekroczenie dawki 50 mg / kg należy podawać we wlewie dożylnym trwającym co najmniej 30 minut.

W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowych leczenie rozpoczyna się od pojedynczego wstrzyknięcia 100 mg / kg / dobę. Najwyższa dawka wynosi 4 g. Po wyizolowaniu patogenu i określeniu jego wrażliwości na lek dawka jest zmniejszona.

Przeglądy leku (w szczególności jego stosowanie u dzieci) pozwalają stwierdzić, że narzędzie jest bardzo skuteczne i niedrogie, ale jego istotną wadą jest silny ból w miejscu wstrzyknięcia. niż przy użyciu jakiegokolwiek innego antybiotyku.

Czas trwania leczenia zależy od patogennej mikroflory choroby, a także od charakterystyki obrazu klinicznego. Jeśli czynnikiem sprawczym jest Gram (-) diplokoki z rodzaju Neisseria, najlepsze wyniki można osiągnąć w ciągu 4 dni, jeśli enterobakterie są wrażliwe na lek, w ciągu 10-14 dni.

Do rozcieńczenia antybiotyku stosuje się roztwór lidokainy (1 lub 2%) lub wodę do wstrzykiwań (d / i).

Podczas używania wody d / i należy pamiętać, że domięśniowe zastrzyki leku są bardzo bolesne, dlatego jeśli woda jest rozpuszczalnikiem, dyskomfort będzie zarówno podczas wstrzyknięcia, jak i po pewnym czasie.

Woda do rozcieńczania proszku jest zwykle przyjmowana w przypadkach, w których stosowanie lidokainy jest niemożliwe ze względu na alergię pacjenta.

Najlepszą opcją jest jednoprocentowe rozwiązanie lidokainy. Woda d / i lepiej jest użyć jako pomoc, przy rozcieńczaniu leku Lidocaine 2%.

Novocain stosowany do rozcieńczania zmniejsza aktywność antybiotyku, zwiększając jednocześnie prawdopodobieństwo wstrząsu anafilaktycznego u pacjenta.

Jeśli zaczniesz od opinii samych pacjentów, zauważą, że Lidokaina jest lepsza niż Novocain, łagodzi ból, gdy podaje się Ceftriakson.

Ponadto stosowanie świeżo przygotowanego roztworu ceftriaksonu z Novocain przyczynia się do zwiększenia bólu podczas wstrzyknięcia (roztwór pozostaje stabilny przez 6 godzin po przygotowaniu).

Jeśli Novocain stosuje się jako rozpuszczalnik, przyjmuje się go w objętości 5 ml na 1 g leku. W przypadku zażycia mniejszej ilości Novocain, proszek może nie całkowicie się rozpuścić, a igła strzykawki zapcha się grudkami leku.

W celu wstrzyknięcia do mięśnia 0,5 g leku rozpuszcza się w 2 ml jednoprocentowego roztworu lidokainy (zawartość jednej ampułki); na 1 g leku pobrać 3,6 ml rozpuszczalnika.

Dawkę 0,25 g rozcieńcza się w taki sam sposób jak 0,5 g, to znaczy zawartość 1 ampułki 1% lidokainy. Następnie przygotowane rozwiązanie jest wciągane do różnych strzykawek o połowę mniejszej objętości.

Lek jest wstrzykiwany głęboko w mięsień pośladkowy maksymalny (nie więcej niż 1 g na każdy pośladek).

Lek rozwiedziony przez Lidokainę nie jest przeznaczony do podawania dożylnego. Dozwolone jest wejście ściśle do mięśnia.

Do rozcieńczenia 1 g leku weź 1,8 ml wody g / i dwa procent lidokainy. Aby rozcieńczyć 0,5 g leku, 1,8 ml lidokainy miesza się również z 1,8 ml wody dla d / i, ale tylko połowę otrzymanego roztworu (1,8 ml) stosuje się do rozpuszczenia. Aby rozcieńczyć 0,25 g preparatu, pobrać 0,9 ml rozpuszczalnika przygotowanego w podobny sposób.

Powyższa metoda iniekcji domięśniowej praktycznie nie jest stosowana w praktyce pediatrycznej, ponieważ Ceftriakson z nowokainą może powodować najsilniejszy wstrząs anafilaktyczny u dziecka, aw połączeniu z lidokainą może przyczyniać się do występowania drgawek i dysfunkcji serca.

Z tego powodu najlepszym rozpuszczalnikiem w przypadku stosowania leku u dzieci jest zwykła woda d / i. Niezdolność do stosowania środków przeciwbólowych w dzieciństwie wymaga nawet wolniejszego i ostrożniejszego podawania leku w celu zmniejszenia bólu podczas wstrzyknięcia.

Do podawania iv 1 g leku rozpuszcza się w 10 ml wody destylowanej (sterylnej). Lek wstrzykuje się powoli przez 2-4 minuty.

Podczas prowadzenia terapii infuzyjnej lek podaje się przez co najmniej pół godziny. Aby przygotować roztwór, 2 g proszku rozcieńcza się w 40 ml roztworu wolnego od Ca: dekstrozy (5 lub 10%), NaCl (0,9%), fruktozy (5%).

Ceftriakson przeznaczony jest wyłącznie do podawania pozajelitowego: producenci nie uwalniają tabletek i zawiesin ze względu na fakt, że antybiotyk, w kontakcie z tkankami ciała, wykazuje wysoką aktywność i silnie je drażni.

Dawka dla kotów i psów jest dostosowana do wagi zwierzęcia. Z reguły wynosi 30-50 mg / kg.

W przypadku użycia fiolki 0,5 g należy dodać 1 ml 2% lidokainy i 1 ml wody d / i (lub 2 ml lidokainy 1%). Intensywnie potrząsając lekiem aż do całkowitego rozpuszczenia się grudek, zbiera się go do strzykawki i wstrzykuje chorego zwierzęcia w mięsień lub pod skórę.

Dawka dla kota (ceftriakson 0,5 g jest zwykle stosowany dla małych zwierząt - dla kotów, kociąt itp.), Jeśli lekarz przepisał 40 mg ceftriaksonu na 1 kg masy ciała, wynosi 0,16 ml / kg.

Dla psów (i innych dużych zwierząt) weź butelki 1 g. Rozpuszczalnik pobiera się w objętości 4 ml (2 ml 2% lidokainy + 2 ml wody d / e). Pies ważący 10 kg, jeśli dawka wynosi 40 mg / kg, należy wprowadzić 1,6 ml przygotowanego roztworu.

Jeśli to konieczne, wprowadzenie ceftriaksonu do / przez cewnik w celu rozcieńczenia za pomocą sterylnej wody destylowanej.

Objawami przedawkowania leku są drgawki i pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego. Dializa otrzewnowa i hemodializa są nieskuteczne w zmniejszaniu stężenia ceftriaksonu. Lek nie ma antidotum.

W jednej objętości jest farmaceutycznie niezgodny z innymi środkami przeciwbakteryjnymi.

Poprzez tłumienie mikroflory jelitowej zapobiega tworzeniu się w organizmie witaminy K. Z tego powodu stosowanie leku w połączeniu ze środkami zmniejszającymi agregację płytek (sulfinpirazon, NLPZ) może powodować krwawienie.

Ta sama cecha ceftriaksonu zwiększa działanie antykoagulantów w ich łącznym stosowaniu.

W połączeniu z diuretykami pętlowymi zwiększa się ryzyko nefrotoksyczności.

Zakup wymaga przepisu po łacinie.

Przepis po łacinie (przykład):

Rp: Ceftriaxoni 0,5 D.t.d.N.10 S. W przyłączonym rozpuszczalniku. V / m, 1 p / dzień.

Trzymaj z dala od światła. Optymalna temperatura przechowywania wynosi do 25 ° C

Lek stosowany bez kontroli medycznej może powodować powikłania, dlatego butelki z proszkiem należy przechowywać poza zasięgiem dzieci.

Lek jest stosowany w szpitalu. U pacjentów poddawanych hemodializie, a także z jednoczesną ciężką niewydolnością wątroby i nerek, stężenia ceftriaksonu w osoczu należy utrzymywać pod kontrolą.

Przy długotrwałym leczeniu wymaga regularnego monitorowania wzorca krwi obwodowej i wskaźników charakteryzujących funkcję nerek i wątroby.

Czasami (rzadko) z ultradźwiękami woreczka żółciowego mogą wystąpić zaciemnienia wskazujące na obecność osadu. Zaciemnienia znikają po zaprzestaniu leczenia.

W niektórych przypadkach wskazane jest przypisanie witaminy K pacjentom, którzy oprócz Ceftriaksonu są osłabieni przez chorych i starszych pacjentów.

W przypadku braku równowagi wody i elektrolitów, a także nadciśnienia tętniczego, należy monitorować stężenie sodu w osoczu. Jeśli leczenie jest długie, pacjent ma ogólne badanie krwi.

Podobnie jak inne cefalosporyny, lek ma zdolność wypierania bilirubiny związanej z albuminą surowicy i dlatego jest stosowany ostrożnie u noworodków z hiperbilirubinemią (aw szczególności u wcześniaków).

Lek nie wpływa na szybkość przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

Analogi Ceftriaxone: Jak zastąpić lek? Dopasowanie kodu ATX czwartego poziomu:

Analogi ceftriaksonu we wstrzyknięciach: Ceftriaxone-LEKSVM (Kaby, Jodas, KMP, Promed, Vial, Elf), Ceftriabol, Cefson, Cefaxon, Torotsef, Hison, Cefogram, Medaxon, Loraxon, Iffitsef.

Analogi w tabletach: Pancef, Supraks Solyutab, Ceforal Solyutab, Zefpotek, Spectracef.

Oba leki należą do grupy „Cefalosporyny”, ale Ceftriakson jest antybiotykiem trzeciej generacji, a Cefazolin jest lekiem pierwszej generacji.

Ważną cechą pierwszej generacji antybiotyków cefalosporynowych jest to, że nie są one skuteczne przeciwko Listeria i enterokokom, mają wąskie spektrum aktywności i niski poziom aktywności przeciwko bakteriom Gram (-).

Cefazolina jest stosowana głównie w chirurgii w profilaktyce okołooperacyjnej, a także w leczeniu zakażeń tkanek miękkich i skóry.

Jej cel w leczeniu zakażeń układu moczowo-płciowego i dróg oddechowych nie może być uważany za rozsądny, co wiąże się z wąskim spektrum aktywności przeciwdrobnoustrojowej i wysoką odpornością na nie wśród potencjalnych patogenów.

Cefotaksym i ceftriakson są podstawowymi środkami przeciwbakteryjnymi grupy cefalosporyn 3. generacji. Leki są prawie identyczne pod względem właściwości bakteriobójczych.

Kompatybilność z alkoholem

Nie należy pić alkoholu w okresie leczenia lekami. Połączenie „Ceftriaksonu + etanolu” może wywołać objawy podobne do objawów ciężkiego zatrucia, aw niektórych przypadkach prowadzić do śmierci pacjenta.

Ceftriakson podczas ciąży i karmienia piersią

Lek jest przeciwwskazany w pierwszym trymestrze ciąży. Jeśli to konieczne, powołanie kobiety karmiącej, dziecko powinno zostać przeniesione do mieszanki.

Recenzje Ceftriaksonu podczas ciąży potwierdzają, że lek jest rzeczywiście bardzo silnym i bardzo skutecznym środkiem przeciwbakteryjnym, który może nie tylko wyleczyć chorobę podstawową, ale także zapobiec rozwojowi jej powikłań.

Biorąc pod uwagę, że lek (podobnie jak inne antybiotyki) ma skutki uboczne, jest on przepisywany tylko w przypadkach, w których potencjalnie możliwe powikłania choroby mogą zaszkodzić więcej niż stosowanie leku (w szczególności zakażenia układu moczowo-płciowego, które są bardzo podatne na kobiety w ciąży).

Recenzje Ceftriaksonu

Ceftriakson - opinie lekarzy potwierdzają ten fakt - jest silnym antybiotykiem, który pomaga wyleczyć chorobę w krótkim czasie i przy minimalnej ilości działań niepożądanych. Dozwolone jest stosowanie dla dzieci i podczas ciąży (z wyjątkiem 1 trymestru).

Według samych pacjentów główną wadą leku jest to, że zastrzyki są bardzo bolesne.

W przeglądach iniekcji ceftriaksonu dzieciom zaleca się stosowanie kremu Emla, który jest środkiem znieczulającym miejscowo, w celu ułatwienia procedury (zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego). Nakłada się w około pół godziny do zamierzonego miejsca wstrzyknięcia.

Ile kosztuje antybiotyk w rosyjskich aptekach?

Cena iniekcji Ceftriaksonu zależy od firmy, która go wyprodukowała, liczby ampułek w każdym opakowaniu i stężenia substancji czynnej w fiolce.

Cena Ceftriaksonu na Ukrainie wynosi od 6,6 UAH za butelkę 0,5 g. Jednocześnie nie ma znaczącej różnicy między cenami w aptekach metropolitalnych i aptekach innych miast (Charków, Dniepropietrowsk, Lwów).

Cena ceftriaksonu w rosyjskich aptekach - od 17 rubli za butelkę.

Nie można kupić tabletek Ceftriaksonu. Lek jest przeznaczony wyłącznie do podawania pozajelitowego.

  • Apteka internetowa RussiaRussia
  • Apteki internetowe UkrainyUkraina
  • Apteka internetowa Kazachstan Kazachstan

Proszek ceftriaksonu 1 g Krasfarma

Ceftriakson w proszku 1 g Synteza Spółka akcyjna Kurgan Society of Medical Preparations and Products OJSC

Proszek ceftriaksonu do roztworu 1 g Nr 50 butelki Synthesis of JSC

Proszek ceftriaksonu do roztworu 2g №1 butelki Synthesis of JSC

Fiolka z ceftriaksonem w proszku do sporządzania roztworu 1 g fiolki nr 1

Ceftriaxone Kabi proszek do roztworu 1 g Nr 10 butelek Labesfal Laboratorios Almiro

Proszek ceftriaksonu do roztworu 1 g №1 butelki / Deco / DECO firmy LLC

CeftriaxoneCompany Deco LLC, Rosja

Ceftriaxone Biosynthesis (Penza), Rosja

CeftriaksonKievmedpreparat (Ukraina, Kijów)

CeftriaksonKievmedpreparat (Ukraina, Kijów)

Por Ceftriakson na prig. rozwiązanie dla in.1g № 5Farmeks Group LLC (Ukraina, Boryspol)

Ceftriaxone Health (Ukraina, Charków)

Ceftriakson n / d p. d / in. 0,5 g Kievmedpreparat

Ceftriakson n / d p. d / in. 0,5 g Kievmedpreparat

Ceftriakson n / d p. d / in. 0,5 g Kievmedpreparat

Ceftriakson n / d p. d / in. 0,5 g Kievmedpreparat

Por Ceftriakson d / in 1 gr fl.s solution.amp.10ml №1Lekhim-Charkov

Ceftriakson 1 g nr 1 por.d / r-ra dla inla flak Biosynteza (Rosja)

Ceftriakson 1 g Nr 1 por.d / r-ra d / in.flak.Synthez JSC (Rosja)

Sól sodowa ceftriaksonu 1 g №1 flak.Krasfarma (Rosja)

Płać UWAGA! Informacje o narkotykach na stronie są referencją i podsumowaniem, zebrane z publicznie dostępnych źródeł i nie mogą służyć jako podstawa do podejmowania decyzji o stosowaniu leków w trakcie leczenia. Przed użyciem leku Ceftriakson należy skonsultować się z lekarzem.

Składnik aktywny: jedna butelka zawiera 0,5 g ceftriaksonu i 1,0 g soli disodowej ceftriaksonu.

Opis: Proszek biały lub biały z żółtawym odcieniem koloru.

Ceftriakson jest antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji do stosowania pozajelitowego, ma działanie bakteriobójcze, hamuje syntezę ściany komórkowej błony in vitro i hamuje wzrost większości drobnoustrojów gram-dodatnich i gram-ujemnych. Ceftriakson jest oporny na enzymy beta-laktamazowe (zarówno penicylinazę, jak i cefalosporynazę, wytwarzane przez większość bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych). Skuteczny przeciwko następującym mikroorganizmom:

Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus A (Str.pyogenes), Streptococcus V (Str.agalactiae), Streptococcus viridans, Streptococcus bovis;

Uwaga: Staphylococcus spp., Odporny na metycylinę, odporny na cefalosporyny, w tym ceftriakson. Większość szczepów enterokoków (na przykład Streptococcus faecalis) jest również oporna na ceftriakson.

Aeromanas spp., Alcagenes spp., Branhamelle catarrhalis, Citrobacter spp., Enterobacter spp (niektóre szczepy są oporne), Escherichia coli, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebssiella spp. (W tym K1. Pneumoniae) Moraxella spp., Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, shigelloides Plesiomonas, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia spp., Pseudomonas aeruginosa (w niektórych opornych szczepów), Salmonella spp. (w tym S. typhi), Serratia spp. (w tym S. marcescens), Shigella spp., Vibrio spp. (w tym V. cholerae), Yersinia spp. (w tym Y. enterocolitica).

Uwaga: Wiele szczepów wymienionych mikroorganizmów, które w obecności innych antybiotyków, na przykład penicylin, cefalosporyn pierwszej generacji i aminoglikozydów, stale się rozmnażają, jest wrażliwe na ceftriakson. Treponema pallidum jest wrażliwa na ceftriakson zarówno w badaniach in vitro, jak i na zwierzętach. Według danych klinicznych w kiły pierwotnej i wtórnej, ceftriakson wykazuje dobrą skuteczność.

Bacteroides spp. (w tym niektóre szczepy B. fragillis), Clostridium spp. (w tym Cl. difficili), Fusobacterium spp. (z wyjątkiem F. mostiferum, F. varium), Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.

Uwaga: Niektóre szczepy wielu bakterii Bacteroides spp. (na przykład B. fragilis), wytwarzający beta-laktamazę, odporny na ceftriakson. Aby określić wrażliwość drobnoustrojów, konieczne jest użycie krążków zawierających ceftriakson, ponieważ wykazano, że pewne szczepy patogenów mogą być oporne na klasyczne cefalosporyny in vitro.

Farmakokinetyka. Podczas podawania pozajelitowego ceftriakson przenika dobrze do tkanek i płynów ustrojowych.

U zdrowych dorosłych pacjentów ceftriakson charakteryzuje się długim, około 8 godzinnym okresem półtrwania. Obszary pod krzywą stężenia - czas w surowicy z podawaniem dożylnym i domięśniowym pokrywają się. Oznacza to, że biodostępność ceftriaksonu po podaniu domięśniowym wynosi 100%. Po podaniu dożylnym ceftriakson szybko dyfunduje do płynu śródmiąższowego, gdzie utrzymuje swoje działanie bakteriobójcze na patogeny wrażliwe na niego przez 24 godziny.

Ceftriakson wiąże się odwracalnie z albuminą i to wiązanie jest odwrotnie proporcjonalne do stężenia: na przykład, gdy stężenie leku w surowicy jest mniejsze niż 100 mg / l, wiązanie ceftriaksonu z białkami wynosi 95% i przy stężeniu 300 mg / l - tylko 85%. Ze względu na niższą zawartość albuminy w płynie śródmiąższowym stężenie ceftriaksonu jest wyższe niż w surowicy krwi.

Okres półtrwania u zdrowych osób dorosłych wynosi około 8 godzin. U noworodków do 8 dni iu osób starszych w wieku powyżej 75 lat średni okres półtrwania

około dwa razy więcej. U dorosłych 50-60 lat

% ceftriaksonu jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem, a 40-50% jest również wydalane w postaci niezmienionej z żółcią. Pod wpływem flory jelitowej ceftriakson przekształca się w nieaktywny metabolit. U noworodków około 70% podanej dawki jest wydalane przez nerki. Z

lub w przypadku patologii wątroby u dorosłych, farmakokinetyka ceftriaksonu prawie się nie zmienia, okres półtrwania jest nieznacznie wydłużony. Jeśli czynność nerek jest upośledzona, wydalanie z żółcią wzrasta, a jeśli istnieje patologia wątroby, wydalanie ceftriaksonu przez nerki jest zwiększone.

Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego: u niemowląt i dzieci z zapaleniem opon mózgowych ceftriakson przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, w przypadku bakterii

średnio 17% stężenia leku w surowicy dyfunduje

płyn mózgowo-rdzeniowy, który jest około 4 razy większy niż w przypadku aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. 24 godziny po dożylnym podaniu ceftriaksonu w dawce 50-100 mg / kg masy ciała, stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym przekracza 1,4 mg / l. U dorosłych pacjentów z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, 2–25 godzin po podaniu ceftriaksonu w dawce 50 mg / kg masy ciała, stężenie ceftriaksonu było wielokrotnie wyższe niż minimalna dawka depresyjna, która jest niezbędna do stłumienia patogenów, które najczęściej powodują zapalenie opon mózgowych.

Zakażenia wywołane przez patogeny wrażliwe na ceftriakson:

, infekcje jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, choroby zapalne

przewód pokarmowy, drogi żółciowe), zakażenia kości, stawów, tkanki łącznej, skóry, zakażenia u pacjentów ze zmniejszoną odpornością, zakażenia nerek i dróg moczowych, zakażenia układu oddechowego (w tym zapalenie płuc) i zakażenia górnych dróg oddechowych, zakażenia układu moczowo-płciowego (w tym rzeżączka).

Zapobieganie zakażeniom w okresie pooperacyjnym.

Lek stosuje się domięśniowo i dożylnie.

Dla dorosłych i dla dzieci powyżej 12 lat

Średnia dzienna dawka wynosi 1-2 g ceftriaksonu 1 raz dziennie lub 0,5-1 g co 12 godzin.

W ciężkich przypadkach lub w przypadkach zakażeń wywołanych przez umiarkowanie wrażliwe patogeny, dawkę dzienną można zwiększyć do 4 g.

Gdy zalecana jest pojedyncza dawka dzienna, następujący schemat:

Dla noworodków (do dwóch tygodni życia): 20–50 mg / kg masy ciała na dobę (nie zaleca się przekraczania dawki 50 mg / kg masy ciała z powodu niedojrzałego układu enzymatycznego noworodka).

Dla niemowląt i dzieci do 12 lat

Dawka dobowa wynosi 20-75 mg / kg masy ciała.

U dzieci o masie ciała 50 kg i powyżej należy stosować dawkę dla dorosłych. Dawkę większą niż 50 mg / kg masy ciała należy podawać we wlewie dożylnym przez co najmniej 30 minut.

To zależy od przebiegu choroby.

W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u noworodków i dzieci dawka początkowa wynosi 100 mg / kg masy ciała raz na dobę (maksymalnie 4 g). Gdy tylko patogen zostanie wyizolowany, a jego czułość zostanie określona, ​​dawkę należy odpowiednio zmniejszyć. Najlepsze wyniki osiągnięto w następujących okresach leczenia:

W leczeniu rzeżączki spowodowanej zarówno przez szczepy, jak i nieedukacyjne szczepy penicylinazy, zalecana dawka domięśniowo wynosi 250 mg raz.

Profilaktyka w okresie przed i pooperacyjnym

Przed zakażeniem lub podejrzeniem zakażonej operacji chirurgicznej w celu zapobieżenia zakażeniom pooperacyjnym, w zależności od ryzyka zakażenia, zaleca się pojedyncze wstrzyknięcie ceftriaksonu w dawce 1–2 g na 30–90 minut przed zabiegiem.

Niewydolność nerek i wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pod warunkiem, że czynność wątroby jest prawidłowa, nie ma potrzeby zmniejszania dawki ceftriaksonu. Tylko w przypadku niewydolności nerek w stadium przedterminowym (klirens kreatyniny poniżej 10 ml / min) konieczne jest, aby dzienna dawka ceftriaksonu nie przekraczała 2 g.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, pod warunkiem zachowania czynności nerek, nie ma konieczności zmniejszania dawki ceftriaksonu.

W przypadku jednoczesnej obecności ciężkiej patologii wątroby i nerek, stężenie ceftriaksonu w surowicy krwi powinno być regularnie monitorowane. U pacjentów poddawanych hemodializie nie ma potrzeby zmiany dawki leku po tej procedurze.

Do podawania domięśniowego 1 g leku należy rozcieńczyć w 3,5 ml 1% roztworu lidokainy i wstrzyknąć głęboko w mięsień pośladkowy, zaleca się wstrzyknięcie nie więcej niż 1 g leku w jeden pośladek. Nigdy nie podawać dożylnie roztworu lidokainy!

W przypadku wstrzyknięcia dożylnego 1 g leku należy rozcieńczyć w 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań i podawać powoli dożylnie przez 2-4 minuty.

Czas trwania infuzji dożylnej wynosi co najmniej 30 minut.

Do wlewu dożylnego należy rozcieńczyć 2 g proszku w około 40 ml roztworu wolnego od wapnia, na przykład: w 0,9% roztworze chlorku sodu, w 5% roztworze dekstrozy, w 10% roztworze dekstrozy, 5% roztworze fruktozy.

U pacjentów poddawanych hemodializie konieczne jest monitorowanie stężenia ceftriaksonu w osoczu, ponieważ ich tempo eliminacji może się zmniejszyć.

Przy długotrwałym leczeniu konieczne jest regularne monitorowanie obrazu krwi obwodowej, wskaźników stanu czynnościowego wątroby i nerek.

W rzadkich przypadkach z USG pęcherzyka żółciowego występują zaniki, które zanikają po anulowaniu ceftriaksonu (nawet jeśli zjawisku temu towarzyszy ból w prawym nadbrzuszu, zaleca się kontynuowanie przepisywania antybiotyku i przeprowadzenie leczenia objawowego).

Pomimo szczegółowej analizy historii, która jest regułą dla innych antybiotyków cefalosporynowych, nie możemy wykluczyć możliwości

, który wymaga natychmiastowej terapii - epinefrynę najpierw wstrzykuje się dożylnie

Badania in vitro wykazały, że podobnie jak inne antybiotyki cefalosporynowe, ceftriakson może wypierać bilirubinę związaną z albuminą surowicy. Dlatego u noworodków z hiperbilirubinemią, a zwłaszcza u wcześniaków, stosowanie ceftriaksonu wymaga jeszcze większej ostrożności.

Świeżo przygotowane roztwory ceftriaksonu są stabilne fizycznie i chemicznie przez 6 godzin w temperaturze pokojowej.

Po przepisaniu w okresie karmienia piersią należy przerwać karmienie piersią.

Starsi i osłabieni pacjenci mogą wymagać powołania witaminy K.

Z układu pokarmowego:

, ból brzucha, zaburzenia smaku,

czynność jelitowa wątroby (zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych, rzadziej fosfataza alkaliczna lub bilirubina, żółtaczka cholestatyczna), dysbakterioza.

Od strony organów krwiotwórczych:

, hipokoagulacja, zmniejszenie stężenia czynników krzepnięcia w osoczu (II, VII, IX, X), wydłużenie czasu protrombinowego.

Ze strony układu moczowego: upośledzona czynność nerek (azotemia, podwyższony poziom mocznika we krwi, hiperkreatynina, glikozuria,

, bolesność wzdłuż żył, tkliwość i naciek w miejscu zastrzyku / m.

Występuje synergizm między ceftriaksonem i aminoglikozydami, aby oddziaływać na wiele bakterii Gram-ujemnych. Chociaż niemożliwe jest przewidzenie z wyprzedzeniem efektu takich kombinacji, w przypadkach ciężkich i zagrażających życiu zakażeń (na przykład spowodowanych przez Pseudomonas aeruginosa) ich wspólny cel jest uzasadniony.

Ze względu na fizyczną niezgodność ceftriaksonu i aminoglikozydów, konieczne jest przepisanie ich w zalecanych dawkach oddzielnie!

Niekompatybilny z etanolem.

NLPZ i inne inhibitory agregacji płytek krwi zwiększają prawdopodobieństwo krwawienia.

Przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych i innych leków nefrotoksycznych zwiększa ryzyko działania nefrotoksycznego.

Farmaceutycznie niezgodne z roztworami zawierającymi inne antybiotyki.

Nie można mieszać w jednej butelce lub w jednej strzykawce z innymi antybiotykami (niezgodność chemiczna).

Nadwrażliwość na cefalosporyny i penicyliny.

Pierwszy trymestr ciąży.

Z troską - noworodki hiperbilirubinemia, wcześniaki, niewydolność nerek / wątroby, wrzodziejące niespecyficzne

, związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych, ciąża 2-3 trymestr, okres

Nadmiernego stężenia ceftriaksonu w osoczu nie można obniżyć za pomocą hemodializy lub dializy otrzewnowej. Zaleca się stosowanie środków objawowych w leczeniu przypadków przedawkowania.

Lista B. W suchym miejscu chronionym przed światłem, w temperaturze nie przekraczającej 30 ° C Chronić przed dziećmi.

Proszek do przygotowania roztworu do domięśniowego i dożylnego podawania 0,5 gi 1,0 g w fiolkach po 10 ml.

Na 1 butelce 0,5 gi 1,0 gz instrukcją aplikacji w kartonowym opakowaniu.

Na 5 butelkach po 0,5 gi 1,0 g wraz z instrukcją aplikacji w kartonowym opakowaniu.

50 butelek po 0,5 gi 1,0 gz 5-10 instrukcjami użycia w kartonowym pudełku (dla szpitali).

Opublikowano: 13 sierpnia 2012 r

1 sierpnia 2014 r. | Wyświetleń: 139.148

Treść artykułu:

  1. Ogólne informacje
  2. Instrukcje użytkowania
  3. Wskazania do użycia
  4. Przeciwwskazania
  5. Dawkowanie
  6. Antybiotyk ceftriaksonowy
  7. Zastrzyki ceftriaksonu
  8. Tabletki ceftriaksonu
  9. Ceftriakson jak rozcieńczać (lidokaina)
  10. Ceftriakson dla dzieci
  11. Analogi
  12. Recenzje

Ceftriakson jest antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji. Specyfiką tego leku jest wyłącznie pozajelitowa droga podawania, to znaczy zastrzyki ceftriaksonu są jedyną postacią dawkowania uwalniania.

Antybiotyk blokuje produkcję specjalnej substancji przez komórkę bakteryjną - mureinę, która jest częścią jej powłoki. Z tego powodu dochodzi do lizy i śmierci drobnoustroju.

Ceftriakson jest aktywny wobec wielu czynników chorobotwórczych:

  • Staphylococcus (w tym złoty szczep);
  • Paciorkowce;
  • E. coli;
  • Proteus;
  • Pseudomonas aeruginosa;
  • Klebsiella;
  • Moraksella;
  • Czynnik sprawczy zapalenia opon mózgowych;
  • Shigella i inne bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne.

Jednak wiele bakterii jest opornych na ceftriakson. Instrukcje użycia zdecydowanie zalecają przeprowadzenie specjalnego testu - testu wrażliwości, przed przystąpieniem do leczenia tego leku. W przeciwnym razie terapia może być nieskuteczna.

Biodostępność leku dla każdej drogi podawania wynosi 100%. Po podaniu do mięśnia maksymalne stężenie w osoczu krwi odnotowuje się po 2,5 godzinie, przy podawaniu dożylnym - po zakończeniu wstrzyknięcia.

50% leku jest wydalane w postaci niezmienionej przez nerki. Reszta jest inaktywowana w wątrobie i wydalana wraz z żółcią.

Nazwa łacińska

Skład i forma uwalniania

Proszek do przygotowania roztworu do wstrzykiwań w kolorze, białym lub białym z żółtawym odcieniem.
1 butelka zawiera ceftriakson (w postaci soli disodowej) 500 mg, 1 lub 2 g;

Butelki 10 ml i 20 ml.

Działanie farmakologiczne

Ceftriakson jest antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji o szerokim spektrum działania. Skuteczny bakteriobójczy, hamujący syntezę błony komórkowej mikroorganizmów. In vitro hamuje wzrost większości bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Odporny na b-laktamazę.

Aktywny wobec Gram-dodatnich bakterii tlenowych: Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus agalactiae, Streptococcus viridans, Streptococcus bovis; Gram-ujemne bakterie tlenowe: Aeromonas spp., Alcaligenes spp., Branhamella catarrhalis (tworzące i nie tworzące beta-laktamazy), Citrobacter spp., Enterobacter spp., (Niektóre szczepy są oporne), Escherichia coli, Haemophilus ducreyy hej i on to ma, on i on będzie miał, on i on nie będzie miał, on i on będą mogli go użyć. Szczepy produkujące penicylinazę), Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella spp. (W tym Klebsiella pneumoniae), Moraxella spp., Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae (w tym szczepów produkujących penicylinazy), Neisseria meningitidis, shigelloides Plesiomonas, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia spp., Salmonella spp. (w tym Salmonella typhi), Serratia spp. (w tym Serratia marsescens), Shigella spp., Vibrio spp. (w tym Vibrio cholerae), Yersinia spp. (w tym Yersinia enterocolitica), Pseudomonas aeruginosa (niektóre szczepy); bakterie beztlenowe: Bacteroides spp. (w tym niektóre szczepy Bacteroides fragilis), Clostridium spp. (z wyjątkiem Clostridium difficile), Fusobacterium spp. (z wyjątkiem Fusobacterium mortiferum i Fusobacterium varium), Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.

Odporne na metycylinę szczepy Staphylococcus spp., Enterococcus spp., Bacteroides fragilis (szczepy wytwarzające b-laktamazę) są oporne na lek.

Wskazania

Zakażenia bakteryjne wywołane przez wrażliwe mikroorganizmy:

  • zapalenie otrzewnej;
  • sepsa;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • infekcje narządów jamy brzusznej (choroby zapalne przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, w tym zapalenie dróg żółciowych, ropniak woreczka żółciowego);
  • choroby górnych i dolnych dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc, ropień płuc, ropniak opłucnej);
  • infekcje kości i stawów;
  • infekcje skóry i tkanek miękkich;
  • zakażenia dróg moczowych (w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek);
  • rzeżączka;
  • zakażone rany i oparzenia.

Zapobieganie zakażeniu pooperacyjnemu.
Choroby zakaźne u osób z obniżoną odpornością.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na ceftriakson; ciąża (pierwszy trymestr).

Dawkowanie i podawanie

Ceftriakson podaje się domięśniowo lub dożylnie (strumieniem lub kroplówką).

Dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat średnia dzienna dawka wynosi 1-2 g ceftriaksonu 1 raz na dobę.
W ciężkich przypadkach lub w przypadkach zakażeń wywołanych przez umiarkowanie wrażliwe drobnoustroje chorobotwórcze, dzienną dawkę można zwiększyć do 4 g (2 g 2 razy dziennie).

Dla noworodków (do dwóch tygodni życia) dawka wynosi 20-50 mg / kg / dobę.

Dla niemowląt i dzieci w wieku poniżej 12 lat dawka dobowa wynosi 20-80 mg / kg.

U dzieci o masie ciała 50 kg i większej stosować dawki dla dorosłych.
Dawkę większą niż 50 mg / kg masy ciała należy przepisać jako wlew dożylny (kroplówka). Czas trwania leczenia zależy od charakteru choroby.

W przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u niemowląt i małych dzieci dawka początkowa wynosi 100 mg / kg 1 raz na dobę. Maksymalna dawka dzienna - 4 g.

W leczeniu ostrej rzeżączki dawka wynosi 250 mg, raz / m.

W celu zapobiegania zakażeniom w okresie przedoperacyjnym i pooperacyjnym, 30-90 minut przed operacją, podaje się 1-2 g ceftriaksonu.

W przypadku niewydolności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml / min), dzienna dawka ceftriaksonu nie powinna przekraczać 2 g.

W przypadkach znacznego upośledzenia czynności wątroby i nerek, a także u pacjentów poddawanych hemodializie, konieczne jest monitorowanie stężenia ceftriaksonu w osoczu krwi, ponieważ mogą zmniejszyć tempo jego uwalniania.

Efekty uboczne

Reakcje alergiczne: około 1% - pokrzywka, gorączka, dreszcze, eozynofilia, wysypka, świąd, wysypka, alergiczne zapalenie skóry, wysiękowy rumień wielopostaciowy, obrzęk, wstrząs anafilaktyczny.

Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, biegunka, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, cholestaza, zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych, hiperazotemia, hiperkreatynemia i wzrost zawartości mocznika.

Od strony ośrodkowego układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy.

Ze strony układu krwiotwórczego: leukopenia, neutropenia, granulocytopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna.

Miejscowe reakcje: z a / we wstępie - zapalenie żył, ból wzdłuż żyły, z zastrzykiem / m - ból w miejscu wstrzyknięcia.

Inne: superinfekcja (w tym kandydomikoza, grzybica narządów płciowych); skąpomocz, hipokoagulacja.

Specjalne instrukcje

Ostrożnie, lek jest przepisywany noworodkom (w tym wcześniakom) dzieciom ze względu na wysokie ryzyko rozwoju hiperbilirubinemii i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.

Przy jednoczesnej ciężkiej niewydolności nerek i wątroby konieczne jest regularne określanie stężenia leku w osoczu krwi.

Przy długotrwałym leczeniu konieczne jest regularne monitorowanie obrazu krwi obwodowej, wskaźników stanu funkcjonalnego osocza i nerek.

W rzadkich przypadkach USG pęcherzyka żółciowego występują zaniki po odstawieniu (nawet jeśli zjawisku temu towarzyszy ból w prawym nadbrzuszu, zaleca się kontynuowanie przepisywania antybiotyku i leczenie objawowe).

Interakcje narkotykowe

Ceftriakson i aminoglikozydy wykazują synergizm z wieloma bakteriami Gram-ujemnymi.

Jednoczesne podawanie z metronidazolem, fluorochinolonami, wankomycyną, ryfampicyną jest możliwe (ale nie w tej samej strzykawce).

Przy jednoczesnym stosowaniu z diuretykami pętlowymi (np. Furosemidem) nie obserwuje się zaburzeń czynności nerek.

Interakcja farmaceutyczna
Farmaceutycznie niezgodne z roztworami zawierającymi inne antybiotyki.

Warunki przechowywania

Przechowywać w suchym, ciemnym miejscu w temperaturze 15-25 ° C

Okres ważności - 2 lata.

Świeżo przygotowane roztwory ceftriaksonu są stabilne fizycznie i chemicznie przez 6 godzin w temperaturze pokojowej i przez 24 godziny, gdy są przechowywane w lodówce w temperaturze od 2 ° do 8 ° C.

Zakażenia bakteryjne dobrze reagują na leczenie antybiotykami ceftriaksonem. Instrukcja określa następujące patogenne warunki, w których wskazane jest przepisanie tego konkretnego leku:

  • 1. Procesy zakaźne-zapalne: zapalenie otrzewnej, dur brzuszny, ropne zapalenie dróg żółciowych i salmonelloza.
  • 2. Choroby dróg oddechowych są podatne na leczenie antybiotykiem ceftriaksonem. Wskazania do jego powołania w następujący sposób: zapalenie płuc i ropień płuc, ciężki przebieg zapalenia oskrzeli.
  • 3. Zakażenia układu moczowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek i zapalenie pęcherza moczowego) i narządy płciowe (rzeżączka).
  • 4. Ceftriakson był stosowany w leczeniu zapalenia opon mózgowych.
  • 5. Jest przepisywany pacjentom z chorobami zagrażającymi życiu - posocznicą, zapaleniem wsierdzia, chorobą z Lyme.
  • 6. Ceftriakson jest antybiotykiem z wyboru w leczeniu zakażeń bakteryjnych skóry, zakażonych ran i oparzeń, zmian skórnych w kiły.
  • 7. Mianowany w okresie pooperacyjnym w celu zapobiegania ewentualnym powikłaniom bakteryjnym.

Lek jest dobrze tolerowany, rzadko powoduje działania niepożądane. Jednak w niektórych sytuacjach użycie ceftriaksonu jest absolutnie niemożliwe - zastrzyki leku mogą spowodować znaczne uszkodzenie ciała.

  • 1. Przepis tego leku jest przeciwwskazany w przypadku indywidualnej nietolerancji na cefalosporyny, penicyliny i karbapenemy. Jest to związane z rozwojem reakcji alergicznej i jej najstraszniejszą manifestacją - wstrząsem anafilaktycznym.
  • 2. Względnym przeciwwskazaniem jest ciężka choroba wątroby i nerek.
  • 3. Pierwszy trymestr ciąży jest okresem, w którym stosowanie ceftriaksonu jest niepożądane.
  • 4. Nie przepisuj go w okresie karmienia piersią, ponieważ stężenie leku w mleku jest wystarczająco wysokie, co może wpływać na samopoczucie dziecka.

Ceftriakson jest przepisywany ze szczególną ostrożnością dzieciom z hiperbilirubinemią (żółtaczka noworodków), z chorobami jelit (zapalenie jelita grubego i jelit) związanymi z antybiotykami.

Czas trwania terapii wynosi od 4 do 14 dni.

Ceftriakson może powodować szereg działań niepożądanych:

  • Zakłócenie układu pokarmowego: nudności, nieprzyjemny smak w ustach, wymioty, zwiększone tworzenie się gazu, biegunka, zapalenie jamy ustnej. Być może żółtaczkowe zabarwienie skóry i twardówki, rozwój zapalenia jelita grubego - zapalenie jelita grubego i dysbioza u dzieci.
  • Reakcje alergiczne - pokrzywka, zaczerwienienie i świąd skóry, obrzęk. Najbardziej niebezpieczne stany, które pojawiają się podczas przyjmowania antybiotyku, to wstrząs anafilaktyczny i choroba posurowicza.
  • Podwyższona temperatura ciała i rozwój gorączki - dreszcze, pobudzenie, bezsenność, dezorientacja.
  • Tworzenie się piasku w nerkach (stan przejściowy).
  • Uniesienie eozynofili we krwi.

Podczas leczenia stosowanie alkoholu etylowego jest surowo zabronione. Przyjmowanie alkoholu może powodować silny skurcz jelit i spadek ciśnienia krwi.

Ten lek jest dostępny w postaci proszku do przygotowania zastrzyków. Powołanie jest możliwe dopiero po badaniu lekarza prowadzącego i zdaniu testów ogólnych. Ponieważ lek może być podawany tylko dożylnie lub domięśniowo, leczenie najlepiej przeprowadzić w szpitalu. Jeśli nie jest to możliwe, powinieneś zaprosić pielęgniarkę, która powie Ci, jak hodować ceftriakson do zabiegu.

W przypadku wstrzyknięcia domięśniowego lek należy rozcieńczyć lidokainą (lub innym środkiem znieczulającym). Do podawania dożylnego podstawą jest wyłącznie woda do wstrzykiwań (w podwójnej objętości 500 mg lek rozpuszcza się w 5 ml, a 1 g w 10 ml płynu).

Ponieważ zastrzyki z antybiotyków są bardzo bolesne, wielu pacjentów zadaje pytanie: „Czy można stosować ceftriakson w tabletkach?”. Tak, przyjmowanie tabletek ceftriaksonu znacznie złagodziłoby sytuację pacjentów.

Ale tabletki ceftriaksonu nie są dostępne. Jest tylko jedna forma uwalniania - proszek w butelkach o różnych kształtach i kolorach.

Do przygotowania wstrzyknięcia domięśniowego zaleca się stosowanie 1% roztworu lidokainy. Świeży roztwór nadaje się do stosowania przez 6 godzin przy przechowywaniu w temperaturze pokojowej. Pozwolono na przechowywanie gotowego roztworu w lodówce na kilka dni. Przed użyciem lek należy ogrzać do temperatury pokojowej.

Zastanów się, jak rozcieńczyć ceftriakson lidokainą, aby uzyskać różne dawki leku:

  • Jeśli przepisano ci 1 gram leku, do przygotowania zastrzyku będziesz potrzebować 4 ml 1% lidokainy - 2 ampułki i butelkę antybiotyku, która zawiera 1000 mg leku.
  • Aby przygotować 0,5 g antybiotyku, rozpuścić zawartość fiolki (500 mg) w 2 ml 1% lidokainy (1 ampułka).
  • Jeśli pojedyncza dawka leku wynosi 250 gramów, butelkę należy rozcieńczyć jak w poprzednim przypadku - 1 ampułka rozcieńczalnika na 1 butelkę (500 mg). Uzyskana zawartość powinna być wpisana w dwóch identycznych strzykawkach - każda będzie miała wymaganą dawkę leku.

Bardzo ostrożnie należy wykonać pierwsze wstrzyknięcie ceftriaksonu z lidokainą, ponieważ ten środek znieczulający może powodować silną reakcję alergiczną. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać test - niewielką ilość rozcieńczonego leku (0,5 ml), aby wejść do mięśnia i monitorować stan dziecka. W przypadku braku jakichkolwiek negatywnych objawów w ciągu 30 minut, pozostałą dawkę należy wstrzyknąć w inny pośladek.

Najbezpieczniejszym testem jest drapanie - płytkie zadrapania są stosowane do wnętrza przedramienia za pomocą wertykulatora. Nanieś na nie kilka kropli roztworu. Aby ocenić wynik w ciągu kilku minut - przy braku wyraźnego zaczerwienienia i obrzęku lek można podawać bez strachu.

Istnieje wiele leków różnych firm farmaceutycznych, w których substancję czynną reprezentuje antybiotyk ceftriakson. Wśród nich są Rotsefin, Megion, Torotsef, Cefakson, Biotraxon, Longacef itp.

Jest to bardzo wygodne, gdy antybiotyk jest natychmiast sprzedawany z rozpuszczalnikiem. Wiele analogów ceftriaksonu zawiera 1% lidokainy w swoim składzie - są to preparaty Rocifen i kalafonia. Zalety tych leków są następujące:

  • Nie ma potrzeby zakupu dodatkowego rozpuszczalnika;
  • Zawarta w zestawie lidokaina jest dawkowana i gotowa do rozcieńczenia antybiotyku - wystarczy zażyć lek w strzykawce i dodać go do fiolki.

Jedyną wadą takich leków jest ich wysoki koszt (w porównaniu z innymi analogami ceftriaksonu).