Główny / Zapalenie krtani

Adenoidy u dorosłych

Narządy układu odpornościowego są niezbędne do zwalczania różnych infekcji. Zapobiegają przedostawaniu się bakterii i wirusów. Rodzaje formacji immunologicznych obejmują migdałek nosowo-gardłowy. Jest to rodzaj filtra, w którym uwięzione są patogeny. Dzięki temu narządowi patogeny nie mogą przedostać się do dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. Ciało migdałowate nosogardzieli aktywnie pełni swoje funkcje w dzieciństwie. W okresie dojrzewania dla większości ludzi zanik. Wraz z pojawieniem się diagnozy endoskopowej stało się jasne, że część tego ciała zachowuje się w wieku dorosłym.

Wielu rodziców miało do czynienia z czymś takim jak migdałki. Termin ten nazywany jest wzrostem migdałków nosowo-gardłowych w wyniku przewlekłego lub nawracającego zakażenia. Wcześniej uważano, że taka choroba występuje tylko u dzieci. Obecnie możliwe jest rozpoznanie migdałków gardłowych u dorosłych. Pomimo ochrony ciała przerośnięte migdałki powodują dyskomfort. Zatykają drogi oddechowe, dlatego prowadzą do zatkania nosa i upośledzenia połykania. Jeśli objawy te są wyraźne, lekarze uciekają się do usunięcia migdałków gardłowych.

Przyczyny rozwoju

Adenoidy są wynikiem długotrwałych zakażeń dróg oddechowych. Przyczyną objawów patologicznych jest wyraźny przerost tkanki limfoidalnej. Migdałki nosowo-gardłowe powiększają się z powodu faktu, że ulega zmianom zapalnym. Ze względu na przenikanie czynników chorobotwórczych układ odpornościowy zaczyna działać w trybie rozszerzonym. Komórki, które tworzą migdałki, wychwytują obce cząsteczki i próbują z nimi walczyć. Ponadto przerost prowadzi do obrzęku tkanki limfoidalnej, która rozwija się na tle procesu zapalnego.

Najczęstsze przyczyny migdałków to:

  • Przeniesione choroby zakaźne.
  • Przewlekłe patologie bakteryjne i wirusowe górnych dróg oddechowych.

Adenoidy często pojawiają się jakiś czas po tym, jak dorosły chorował na krztusiec, błonicę, ból gardła lub grypę. Zagrożone są również osoby cierpiące na przewlekłe choroby zapalne. Są wśród nich zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie stawów, zapalenie ucha środkowego i zapalenie migdałków. Uważa się, że przerost migdałków nosowo-gardłowych jest związany z zaburzeniami hormonalnymi, chorobami alergicznymi, otyłością i predyspozycjami dziedzicznymi.

Wzrost częstości występowania zapalenia gruczołowego w populacji dorosłej wynika z poprawy jakości procedur diagnostycznych. Wcześniej powiększone ciało migdałowate wykryto jedynie metodą palpacyjną, dlatego uważano, że patologia dotyczy wyłącznie problemów pediatrycznych. U dorosłych tkanka limfoidalna przesuwa się wyżej do konch nosa. Dlatego nie może być odczuwany jak u dzieci. Wraz z pojawieniem się rhinoskopu, możliwe było określenie lokalizacji narządu, a także zdiagnozowanie przerostu.

Stopnie nasilenia

W pierwszym stadium choroby oddychanie przez nos jest trudne tylko w pozycji poziomej. W ciągu dnia pacjent nie odczuwa żadnego dyskomfortu. Wskazuje to na małą ilość adenoidów.

Wraz z postępem choroby rozwija się drugi etap patologii. Charakteryzuje się trwałym naruszeniem oddychania przez nos, niezależnym od pozycji ciała. W nocy chrapią pacjenci. W stadium 3 choroby migdałki rosną do tego stopnia, że ​​blokują dostęp powietrza do dróg oddechowych. Zagraża rozwojowi powikłań.

Objawy patologii

Objawy choroby zależą od etapu procesu patologicznego. W przypadku łagodnego zapalenia gruczołu krokowego jedynym objawem choroby jest niemożność oddychania przez nos podczas snu. Ten objaw nie zawsze jest zauważany, więc w pierwszym etapie pacjenci rzadko szukają pomocy. Objawy kliniczne zapalenia gruczołowego rozwijają się, gdy choroba staje się umiarkowana.

Objawy patologii obejmują:

  • Chrapanie podczas snu.
  • Naruszenie oddychania przez nos.
  • Ból głowy
  • Zmiana głosu - chrypka, nosowa.
  • Przekrwienie błony śluzowej nosa przy braku nieżytu nosa.

Wraz z postępem przerostu migdałka nosowo-gardłowego może rozwinąć się uszkodzenie słuchu. Objawy migdałków gardłowych u dorosłych są często połączone z objawami zaostrzenia podstawowej patologii. Należą do nich: pojawienie się wydzieliny z nosa, ból gardła i uszu, gorączka. Objawy zapalenia gruczołowego mogą być różne. W niektórych przypadkach głównym objawem choroby jest stały ból głowy. Rozwija się z powodu braku tlenu, ponieważ powietrze dostaje się do dróg oddechowych w ograniczonej ilości.

Diagnostyka

Ze względu na pojawienie się specjalnych urządzeń diagnostycznych okazało się, że adenoidy powodują zaburzenia oddychania przez nos u dorosłych w 20% przypadków. Możliwe było określenie tego za pomocą rhinoscope. Wcześniej lekarze nie wiedzieli nawet, że migdałek nosowo-gardłowy występuje u dorosłych. Biorąc pod uwagę charakterystyczne dolegliwości związane z występowaniem chrapania i przekrwienia błony śluzowej nosa w przypadku przewlekłych zakażeń lub alergii, można podejrzewać zapalenie gruczołowe. Dokładna diagnoza jest ustalana po rinoskopii.

Do diagnozowania współistniejących chorób górnych dróg oddechowych należy wykorzystać prześwietlenia zatok przynosowych, faryngoskopię, USG. Dzięki tomografii komputerowej możliwe jest określenie położenia i wielkości migdałka nosowo-gardłowego. Adenoidy można również wykryć za pomocą radiografii bocznej czaszki. Jeśli podejrzewa się polipy lub inne nowotwory, wykonuje się badanie endoskopowe i biopsję tkanki limfoidalnej.

Możliwe komplikacje

W trzecim stadium zapalenia gruczołu krokowego u dorosłych występują powikłania choroby. Niekorzystne objawy to upośledzenie słuchu i głosu. Objawy te wskazują, że powiększone ciało migdałowate zablokowało dostęp tlenu, a także otwarcie trąbki Eustachiusza. Adenoidy powodują problem estetyczny. Z powodu trudności w oddychaniu przez nos, pacjenci muszą stale chodzić z otwartymi ustami. Ponadto brak tlenu stanowi niebezpieczny rozwój niedotlenienia mózgu i innych narządów. Objawy obejmują: nasilenie osłabienia, pogorszenie stanu zdrowia, senność.

Najbardziej niebezpiecznym powikłaniem jest bezdech senny. Jest to stan, w którym osoba przestaje oddychać podczas snu. Ataki bezdechu są obarczone systemowym niedoborem tlenu i zaburzeniami funkcjonowania narządów.

Leczenie

Leczenie adenoidów wykonuje otolaryngolog. Taktyka medyczna zależy od ciężkości patologii. Po wykazaniu pierwszego stopnia choroby leczenie zachowawcze. Pomaga wyeliminować stan zapalny tkanki limfoidalnej i tym samym zmniejszyć przerost migdałków. Można to osiągnąć, biorąc lek do środka i płukanie gardła.

Konserwatywne zabiegi obejmują:

  • Terapia antybakteryjna.
  • Stosowanie kropli hormonalnych i aerozoli do nosa.
  • Fizjoterapia

Aby wyeliminować patogeny, przepisuj leki: Amoxiclav, Supraks, Remantadin. Aby zmniejszyć obrzęk tkanek, potrzebne są leki hormonalne. Należą do nich krople do nosa Avamis, Nasonex. Oprócz leczenia migdałków, wymagane jest również usunięcie leżącej u podstaw infekcji. W tym celu wymagane jest płukanie środkami antyseptycznymi, mycie dróg nosowych i leki przeciwhistaminowe. Jak leczyć zapalenie gruczołowe 2 stopni, lekarz decyduje. W większości przypadków wymagana jest operacja. W przypadku ciężkiej patologii wskazane jest jedynie leczenie chirurgiczne.

Interwencja operacyjna

Leczenie chirurgiczne adenoidów u dorosłych przeprowadza się na kilka sposobów. Wśród nich są kriodestrukcja, usuwanie laserem, interwencja endoskopowa i chirurgiczna. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym i nie zajmuje dużo czasu. W przypadku braku powikłań pacjent może opuścić szpital następnego dnia po zabiegu. W drugim etapie choroby dopuszcza się ekspozycję lasera i stosowanie ciekłego azotu.

Endoskopowe usunięcie migdałków gardłowych jest uważane za preferowaną metodę. To trwa nie więcej niż godzinę. Operacja jest wykonywana za pomocą rhinoscope, który jest wkładany do jamy nosowej. Tradycyjne chirurgiczne usunięcie migdałków jest wykonywane przez adenotom - specjalny skalpel o kształcie pierścienia. Ta operacja trwa około 20 minut. Instrument jest wkładany przez nos, przechwytuje przerośnięty adenoid i odcina go.

Rehabilitacja pooperacyjna

W pierwszych godzinach po zabiegu chirurgicznym temperatura ciała może wzrosnąć i zacząć krwawienia z nosa. Reakcje te są uważane za normalne, ale wymagają nadzoru medycznego. Okres rehabilitacji trwa około 1 miesiąca. W tym czasie pacjenci powinni powstrzymać się od wysiłku fizycznego i wizyt w wannie, saunie lub solarium. Kilka dni po operacji warto obserwować odpoczynek głosowy - mówić trochę i nie przechodzić do krzyku.

Aby nosogardziel zagoił się szybciej, potrzebujesz delikatnego trybu dla gardła. Jedzenie gorących i twardych pokarmów nie powinno być spożywane. Alkohol i pikantne potrawy są przeciwwskazane. Pacjenci nie mogą przechłaniać i kontaktować się z osobami cierpiącymi na przeziębienia i zakaźne patologie.

Metody ludowe

Do popularnych metod należy mycie gardła i nosa ziołowymi i antyseptycznymi roztworami. Pomaga zmniejszyć stan zapalny tkanki limfoidalnej. Leczenie ludowe może pomóc tylko w pierwszym stadium choroby. Do przygotowywania roztworów z użyciem soli morskiej, mumii, oleju tujowego i rokitnika. Antyseptyczne właściwości glistnika i goździków. Aby usunąć obrzęk w szklance wody, rozpuść łyżeczkę soli morskiej lub 2 tabletki balsamu górskiego Mumiye. To rozwiązanie jest zalecane, aby zaszczepić nos 4 razy dziennie.

Do mycia gardła wlać goździki. Przygotuj to w ten sposób: 10 kwiatów zaparzy się w 1 szklance wrzącej wody. Roztwór jest przeznaczony zarówno do płukania, jak i wkraplania przewodów nosowych.

Zapobieganie chorobom

Przepisuje się terapię witaminami, aby zapobiec ponownemu pojawieniu się migdałków. Ważne jest, aby pozbyć się głównego źródła infekcji, a także uniknąć zaostrzeń chorób przewlekłych i patologii alergicznych. Pomoże w tym zdrowy styl życia i właściwe odżywianie, zaleca się również hartowanie i uprawianie sportu.

Adenoidy nie należą do poważnych chorób, ale ich wzrost prowadzi do poważnych konsekwencji. Usunięcie migdałka nosowo-gardłowego nie jest niebezpieczne, ale przyczynia się do przeniknięcia infekcji do dróg oddechowych. Dlatego należy starać się zapobiegać wzrostowi migdałków na wczesnym etapie.

Zapalenie gruczołu krokowego u dorosłych

Uważa się, że migdałki to problem wyłącznie dzieci. W rzeczywistości choroba ta występuje najczęściej u dzieci w wieku 3-7 lat. Z wiekiem przerośnięta tkanka limfatyczna jest zastępowana przez tkankę łączną i stopniowo zanika, oddychanie przez nos jest całkowicie przywracane. Jednak, jak pokazuje praktyka, dorośli również często cierpią na zapalenie gruczołowe.

Jeśli obecność adenoidów u dzieci zostanie wykryta podczas regularnego badania laryngologicznego, to u dorosłych sytuacja jest inna, ponieważ ich nosogardziel jest inna, a zatem problem nie jest tak łatwy do wykrycia. Aby dokonać dokładnej diagnozy, konieczne jest przeprowadzenie procedury badawczej przy użyciu specjalnego sprzętu optycznego - rinoskopii.

Przyczyny migdałków gardłowych u dorosłych

Migdałek nosowo-gardłowy tworzy tkankę limfoidalną, która chroni ludzkie ciało przed infekcją, rośnie. Jeśli choroba zapalna nosogardzieli została wyleczona w odpowiednim czasie, wówczas tkanka po wyzdrowieniu jest zmniejszona. Ale częste i długotrwałe zakażenia są w stanie spowodować wystąpienie migdałków gardłowych. Dlatego w grupie ryzyka upadają przede wszystkim ludzie z kategorii często chorych.

W niektórych przypadkach migdałki mogą pozostać u pacjenta od dzieciństwa. Ponadto istnieje szereg przyczyn zapalenia gruczołu krokowego u dorosłych:

  • predyspozycje genetyczne;
  • zaburzenia endokrynologiczne;
  • otyłość;
  • brak równowagi hormonalnej.

Objawy migdałków gardłowych u dorosłych

Objawy dorosłych migdałków są praktycznie nie do odróżnienia od objawów migdałków dziecięcych:

  • trudności w oddychaniu przez nos;
  • stałe przekrwienie błony śluzowej nosa;
  • ropne wydzieliny z dróg nosowych z zimnem;
  • ból głowy - występuje z powodu głodu tlenowego, który dotyka wszystkie układy i narządy ciała, a przede wszystkim mózg;
  • częste choroby (ARI, nieżyt nosa, zapalenie zatok, zapalenie ucha, zapalenie zatok);
  • chrapanie;
  • nosa i / lub chrypka.

Adenoidy u dorosłych: diagnoza

Jak wspomniano powyżej, główną metodą diagnostyczną w określaniu zapalenia gruczołowego jest rinoskopia - badanie przewodów nosowych za pomocą specjalnego aparatu do rhinoskopu. Stosuje się również faryngoskopię (badanie jamy ustnej) w celu wykrycia wydzieliny, spływającej po tylnej ścianie, stwierdzając stan migdałków i ogólną ocenę stanu części ustnej gardła. Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę i określić stopień adenoidów, można zastosować prześwietlenie nosogardzieli.

Stopnie zapalenia gruczołowego u dorosłych

Podobnie jak w przypadku dzieci, „dorosłe” migdały są w różnym stopniu:

  • 1 stopień - oddychanie przez nos osoby w ciągu dnia nie jest trudne, ale podczas snu, w pozycji poziomej, problem sam się deklaruje, a pacjent może oddychać tylko przez usta (jest to spowodowane obrzękiem migdałków z powodu spływającej do nich krwi);
  • 2 stopnie - pełne oddychanie przez nos jest niemożliwe już w ciągu dnia, usta pacjenta są zawsze uchylone, aw nocy pojawiają się charakterystyczne rzęsy;
  • Stopień 3 - migdałki stają się tak duże, że problemy zaczynają się od słuchu (blokują kanał słuchowy) i mowy.

Jak leczyć migdałki u dorosłych?

Jeśli mówimy o adenoidach pierwszego stopnia, wówczas leczenie zachowawcze może być całkiem skuteczne: stosowanie spadków obkurczających naczynia w momentach ciężkiego przekrwienia błony śluzowej nosa i powołanie antybiotyków w przypadkach zaostrzenia zapalenia gruczołu krokowego (przed zrobieniem rażenia z przewodów nosowych dokonuje się określenia czynników powodujących zakażenie przy wyborze konkretnych leków).

Adenoidy 2 i 3 stopnie z reguły wymagają leczenia chirurgicznego. Obecnie operacje te należą do kategorii niskiego wpływu i dość prostej. Cała procedura jest wykonywana przy użyciu sprzętu endoskopowego - zmniejsza to prawdopodobieństwo, że tkanka nie zostanie całkowicie usunięta, ponieważ jeśli tak się stanie, wkrótce migdałki mogą znów zacząć niepokoić pacjenta.

Po operacji osoba pozostaje w szpitalu przez co najmniej kolejny dzień - w tym okresie może wystąpić powikłanie, takie jak krwawienie z nosa. Następnie, przez pewien czas, pacjent będzie musiał podjąć pewne środki ostrożności: jeść tylko ciepłe płynne lub półpłynne jedzenie przez około tydzień, unikać przeciążenia fizycznego i wizyt w saunie, nie opalać się.

Adenoidy u dorosłych: jakie mogą być komplikacje?

Jeśli nie zwrócisz należytej uwagi na leczenie migdałków, niebezpieczne konsekwencje nie utrzymają cię w postaci:

  • przewlekłe choroby zapalne dróg oddechowych - w przypadku trudności z oddychaniem przez nos pacjenci oddychają przez usta, w wyniku czego zimne, nieogrzewane i nieleczone powietrze dostaje się bezpośrednio do płuc;
  • częste ostre zapalenie ucha środkowego i zmniejszenie funkcji słuchowych;
  • bóle głowy i zawroty głowy;
  • liczne choroby narządów wewnętrznych (reumatyzm, zapalenie mięśnia sercowego itp.) - ponieważ migdałki są źródłem zakażenia w organizmie, w każdej chwili zdolnej do spowodowania poważnych powikłań;
  • upośledzona aktywność przysadki - z powodu upośledzonego krążenia krwi w nosogardzieli i jamie nosowej, procesy zastoinowe występują w obszarze przysadki mózgowej, co objawia się utratą słuchu, opóźnieniami rozwojowymi, zaburzeniami mowy i innymi bardzo niepokojącymi i niebezpiecznymi objawami.

Zapalenie gruczołu krokowego u dorosłych: jak zapobiegać?

Zapobieganie migdałkom u dorosłych obejmuje przede wszystkim ogólne wzmocnienie układu odpornościowego: odpowiednią ekspozycję na świeże powietrze, dobre odżywianie, twardnienie, aktywność fizyczną itp.

Jedną z głównych przyczyn patologicznej proliferacji tkanki limfoidalnej są niezabezpieczone zaawansowane choroby zapalne nosogardzieli. Dlatego kolejnym ważnym środkiem zapobiegawczym jest skonsultowanie się z lekarzem i uzyskanie kompetentnej pełnej pomocy przy pierwszych objawach ARVI lub grypie.

Wreszcie, terminowe leczenie próchnicy i zaostrzenia wszystkich istniejących przewlekłych zakażeń pomoże zapobiec występowaniu migdałków gardłowych.

Dlaczego pojawiają się dorośli i jak pojawiają się migdałki

Adenoidy u dorosłych są dość rzadkie. Najczęściej adenoidy występują u dzieci poniżej 14 roku życia, po czym szybko zmniejszają się i zanikają z czasem.

W tej chwili roślinność gruczołowa występuje także w wieku dorosłym i może wystąpić z zupełnie innych powodów, z których wiele nie jest charakterystycznych dla dzieciństwa. Jeśli zauważysz, że katar nie zniknie na długi czas i pojawiło się chrapanie, jest to powód, aby sprawdzić się na migdałki.

W tym artykule dowiadujemy się, czy dorośli mają migdałki, jakie choroby i objawy się manifestują oraz jakie metody leczenia są stosowane w tych przypadkach.

Dlaczego pojawiają się migdałki?

Adenoidy są przerośnięte migdałkami gardłowymi z różnych powodów. Ponadto migdałki mają tendencję do rozpalania się, a zapalenie migdałków jest odrębną chorobą, która ma również swoje własne przyczyny.

Dorosłe migdałki rosną z następujących powodów:

  • częste zapalenie zatok, zapalenie zatok lub alergiczny nieżyt nosa;
  • predyspozycje genetyczne;
  • przewlekłe ogniska zakażenia gardła, jamy ustnej lub nosa;
  • zmiany hormonalne;
  • patologia układu hormonalnego.

Zapalenie gruczolaka u dorosłych występuje w takich przypadkach:

  • z przerostem migdałka gardłowego;
  • na tle zimna lub hipotermii;
  • ze zmniejszeniem odporności;
  • jako choroba współistniejąca w chorobach zakaźnych;
  • z tendencją do alergii;
  • w niekorzystnych warunkach środowiskowych;
  • w obecności przewlekłych ognisk zakażenia w pobliskich narządach.

Obraz kliniczny

Migdałek gardłowy składa się z tkanki limfoidalnej i jest częścią układu odpornościowego organizmu. Z jego przerostem lub zapaleniem, mechanizmy obronne są zredukowane, w wyniku czego organizm jest bardziej wrażliwy na ataki drobnoustrojów chorobotwórczych. Migdałek gardłowy podlega dwóm procesom patologicznym - roślinom gruczolakowatym i zapaleniu gruczołowemu.

Objawy zapalenia gruczołowego

Zapalenie migdałków i objawy u dorosłych zależą od przebiegu choroby w postaci ostrej lub przewlekłej.

Ostremu zapaleniu gruczołowemu towarzyszy gorączka, katar, kaszel, który objawia się bardziej w nocy. Jeśli spróbujesz scharakteryzować sposób, w jaki bolą go adenoidy, możesz to opisać jako umiarkowane uczucie bólu i bolesności odczuwane w głębi nosa podczas połykania.

Błona śluzowa gardła jest przekrwiona, występuje wydzielina śluzowo-ropna, ból gardła. Ponadto pojawia się ból głowy, ból za miękkim podniebieniem, który przenika do ucha. Choroba może prowadzić do utraty słuchu po stronie dotkniętej chorobą i rozwoju zapalenia ucha środkowego. Sen jest zaburzony, występują chrapanie, apatia i letarg, zmniejsza się apetyt.

Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego rozwija się z powodu częstych stanów zapalnych migdałków gardłowych. Proces przewlekły dzieli się na różne formy, w zależności od rodzaju i nasilenia stanu zapalnego - kompensowane, rekompensowane lub dekompensowane; ogólny stan sił odpornościowych organizmu i stopień alergizacji.

W przewlekłym zapaleniu odnotowuje się następujące objawy:

  • oddychanie przez nos jest trudne;
  • ciągły katar;
  • częste nawroty, którym towarzyszy wzrost temperatury;
  • jednocześnie rozwija się ropne zapalenie ucha lub zapalenie zatok;
  • zaburzony sen, rozpiętość uwagi.

Objawy wzrostu gruczolaka

Objawy migdałków gardłowych u dorosłych nie różnią się od objawów wzrostu gruczolaka u dzieci (patrz. Jak zrozumieć, że dziecko ma migdałki? Porada dla rodziców). Adenoidy prowadzą do zaburzeń snu, chrapania, napadowego kaszlu nocnego.

Dzieje się tak, ponieważ przerośnięta tkanka migdałków zachodzi na drogi nosowe i osoba jest zmuszona oddychać przez usta. Z powodu zaburzeń oddechowych mózg nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu, co negatywnie wpływa na aktywność umysłową, zdolność koncentracji i zapamiętywania.

Pojawiają się bóle głowy, głos się zmienia, chorobie towarzyszą uczucie zatkanego nosa i uszu. Na tle przyrostów gruczołowych rozwijają się wtórne choroby górnych dróg oddechowych: zapalenie ucha, zapalenie zatok, zapalenie migdałków, ponieważ migdałki są bezpośrednim źródłem zakażenia.

Ponadto migdałki rozwijają się etapami, od których w pewnym stopniu zależy obraz kliniczny.

Stopień roślinności gruczołowej to:

  1. Przy 1 stopniu oddychania w ciągu dnia nie jest zakłócane, osoba oddycha przez usta tylko w nocy.
  2. Adenoidy 2 stopnie u dorosłych pokrywają ponad 60% otworu i prowadzą do wymuszonego oddychania przez usta, zarówno w ciągu dnia, jak iw nocy.
  3. Wzrost adenoidów o 3 stopnie prowadzi do upośledzenia słuchu i upośledzenia mowy.

Testy diagnostyczne

Obecność migdałków ustala się podczas wizyty u otolaryngologa, który potrzebuje instrukcji, jak nadać priorytet stosowaniu różnych metod diagnostycznych. Początkowo lekarz zbiera wywiad i ocenia stan ogólny, a następnie przechodzi do badań instrumentalnych, endoskopowych i rentgenowskich.

Zapalenie gruczołów i gruczolaków stwierdza się u:

  1. Faryngoskopia - badanie migdałków i gardła za pomocą specjalnego lustra.
  2. Rynoskopia przednia i tylna - badanie przewodów nosowych w celu wykrycia obrzęku, obecności wydzieliny w jamie nosowej, wielkości roślin gruczołowych.
  3. Endoskopia nosogardzieli - do identyfikacji najmniejszych zmian, takich jak zapalenie migdałków gardłowych, zmiany w strukturze błony śluzowej.
  4. Radiografia nosogardzieli - w celu określenia wielkości migdałków i obecności ropnego wysięku.

Terapia

Leczenie przerostu może być zachowawcze, ponieważ migdałki pełnią ważną funkcję w organizmie. Jeśli dzieci mają nadzieję, że w okresie dojrzewania dojdzie do ustąpienia migdałków, u dorosłych jest to prawie niemożliwe.

Ciało dorosłego mężczyzny jest całkowicie ukształtowane i nie należy oczekiwać miłego zaskoczenia, jak „minie ono samo”. Konieczne jest przeprowadzenie kompleksowego leczenia, ponieważ migdałki zmniejszają wydajność i po prostu uniemożliwiają pełne życie.

Leczenie narkotyków

Zadaniem leczenia farmakologicznego jest usunięcie obrzęku błony śluzowej nosa, aby powstrzymać przerostowe zjawiska w migdałku gardłowym. Po zidentyfikowaniu adenoidów interwencje terapeutyczne są przeprowadzane zgodnie ze wzorem i ustalonymi standardami. W związku z tym przepisywane są leki na obrzęki i stany zapalne.

Adenoidy u dorosłych: objawy

✓ Artykuł zweryfikowany przez lekarza

Adenoidy od dawna są uważane za „chorobę dziecięcą”. Jednak u dorosłych problem ten występuje co najmniej mniej, a jego konsekwencje mogą być bardzo poważne. Terminowe wezwanie do specjalisty pozbędzie się problemów związanych z adenoidami.

Adenoidy u dorosłych: objawy

Czym są adenoidy

Adenoidy - fałdy tkanki limfatycznej - pojawiają się, gdy migdałek nosowo-gardłowy zaczyna rosnąć. Dopóki dziecko ma 5-7 lat, pracuje jako główny filtr na drodze infekcji do dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. Następnie funkcję tę przejmują migdałki, a migdałek nosowo-gardłowy umiera w wieku 14-16 lat.

To jest interesujące! Uważano, że u dorosłych nie ma tkanki gruczołowej. Jednak wygląd wyposażenia endoskopowego obalił ten pogląd. U co trzeciej osoby dorosłej, która skarży się na trudności w oddychaniu, migdałki wywołują chorobę.

Schematyczne przedstawienie powiększonych migdałków gardłowych

Lekarze uważają, że przyczyną „opóźnienia” migdałków nosowo-gardłowych jest rodzaj ochronnej reakcji naszego organizmu na dużą ilość kurzu, alergenów i zarazków w powietrzu. Wzrost tkanki limfatycznej wywołuje SARS, zapalenie zatok i zapalenie migdałków - ciało migdałowate, próbując chronić ciało, rośnie w objętości. Im częściej osoba choruje na ARVI, tym większa jest możliwość patologii. W niektórych przypadkach wzrost tkanki limfatycznej powoduje zmiany wewnątrzwydzielnicze.

Objawy migdałków gardłowych u osoby dorosłej

Głównym problemem związanym z migdałkami jest to, że nos jest stale blokowany, oddychanie przez nos jest zaburzone, brak powietrza. To jest nieprzyjemne i niebezpieczne.

  1. Pacjent jest zmuszony do oddychania przez usta, co powoduje częste przeziębienia i chroniczny niedobór tlenu.
  2. Zapalenie zatok przynosowych - zapalenie gruczołowe - ze względu na bliskość narządów słuchu może powodować zapalenie ucha, a narządy oddechowe otrzymują całą masę chorób - zapalenie oskrzeli, zapalenie tchawicy, zapalenie krtani.

Uwaga! Konsekwencje migdałków gardłowych - zaburzenia pamięci, utrata zdolności umysłowych, zmęczenie, ból głowy, problemy z sercem i naczyniami krwionośnymi, bezdech senny (bezdech senny) i chrapanie.

Istnieją 3 stopnie choroby:

  1. Pacjent oddycha swobodnie w ciągu dnia i tylko przez usta w nocy. Kurs leczenia zachowawczego (bez operacji) może się udać.
  2. Łatwiej jest pacjentowi oddychać przez usta przez cały czas niż przez nos, chrapie we śnie. Podejście terapeutyczne jest możliwe zarówno konserwatywne, jak i operacyjne, ale zalecane jest usunięcie.
  3. Pacjent w ogóle nie może oddychać przez nos. Na tym etapie choroby, w przeciwieństwie do poprzednich, operacja usunięcia migdałków nosowo-gardłowych jest jedynym sposobem pozbycia się choroby.

Adenoidy komplikują życie także ze strony estetycznej: nieżyt nosa sam w sobie jest nieatrakcyjnym wzrokiem, „twang” to nosowe głosy. I stale otwarte usta - groźba niewłaściwego ugryzienia i deformacji twarzy. Pierwszym krokiem do rozwiązania problemu jest badanie przez otolaryngologa.

Grupy ryzyka

Jest szczególnie polecany dla takich kategorii dorosłych pacjentów, które mają być badane przez otolaryngologa;

  • osoby, które miały dzieci w wieku dziecięcym, niezależnie od tego, czy zostały usunięte, czy nie (choroba może powrócić z powodu predyspozycji genetycznych, częstych przeziębień lub złej jakości usuwania);
  • ci, którzy mieli długi uporczywy katar (ciało migdałowate zaczyna rosnąć w odpowiedzi na zagrożenie dla ciała, chroniąc je przed zakażeniem);
  • ci, którzy mają oddychanie przez nos, są trudni;
  • ci, którzy cierpią na jakiekolwiek alergie;
  • osoby o złym lub zanikającym słuchu.

Powiększony adenoid zamyka trąbkę Eustachiusza

Czy jesteś zagrożony? Nie odkładaj wizyty u lekarza, aby jak najszybciej poprawić jakość życia i skutecznie, pozbywając się wielu problemów.

Jakie egzaminy będą musiały przejść

Lekarz dokonuje diagnozy adenoidów na podstawie danych klinicznych, popartych wynikami tomografii komputerowej zatok, biopsji i endoskopii.

  1. Tomografia komputerowa trwa kilka sekund. Radiolog ustawia głowę pacjenta w żądanej pozycji i robi zdjęcie. Nowoczesny sprzęt fluoroskopowy pozwala uczynić procedurę nieszkodliwą ze względu na niską ekspozycję na promieniowanie. Przed zabiegiem możesz zostać poproszony o usunięcie aparatu słuchowego, okularów, biżuterii i protez ruchomych. Kobiety w ciąży poddawane tomografii nie są zalecane.
  2. Endoskopia jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym, aby wyeliminować uczucie dyskomfortu. Endoskop wprowadza się do nosogardzieli pacjenta, przez który lekarz patrzy na migdałki. Jednak prosta kontrola nie wystarczy, ponieważ w nosogardzieli mogą występować różne formacje.
  3. Biopsja to analiza małej porcji przerośniętej tkanki. Ponieważ pacjent jest w znieczuleniu miejscowym, nie odczuje bólu. Po badaniu histologicznym specjalista może dokładnie określić, z którym problemem ma pracować.

Adenoidy u dorosłych

Jeśli tkanka jest naprawdę gruczołowa, pacjent otrzymuje skierowanie do otolaryngologa w celu leczenia.

Leczenie bez operacji

Leczenie zachowawcze w wieku dorosłym jest wybierane w przypadkach, gdy operacja jest przeciwwskazana z różnych powodów.

Jeśli to konieczne, leczenie niechirurgiczne, lekarz może przepisać:

  • fizjoterapia (inhalacja, magnetyczna, laseroterapia, ogrzewanie UHF);
  • hormonalne krople do nosa (Nasonex, Fliksonaze, Avamys);
  • leki homeopatyczne (Tui, Agrafis nuance, Calcarya Phosphorus, Sol Schussler);
  • antybiotyki, jeśli istnieje proces zapalny (Supraks, Cefspan, Amoxiclav).

Aby przepłukać nosogardziel, możesz użyć:

  • napar skrzypu polnego (1 łyżeczka skrzypu na filiżankę wrzącej wody);
  • wywar z kory dębowej, wywar z rumianku (5 g kory na szklankę wody);
  • ekstrakt z Hypericum (5 g trawy na szklankę wody);
  • sól morska (1/2 łyżeczki w szklance wody);
  • rotokan lub zielona herbata (1 łyżeczka w szklance wody).

Ten rodzaj leczenia może złagodzić objawy, ale nie wyeliminuje podstawowego problemu. Dlatego dla dorosłych pacjentów zaleca się z reguły chirurgiczne usunięcie migdałków.

Operacja usunięcia migdałków gardłowych

Laserowe usuwanie adenoidów

Jeśli chcesz szybko i niezawodnie pozbyć się migdałków, warto pozostać przy interwencji chirurgicznej. Teraz operacje nie mają nic wspólnego z tymi, które zostały dokonane przed pojawieniem się nowoczesnych technik:

  1. Obowiązkowe znieczulenie. Teraz podczas usuwania migdałków koniecznie znieczulenie. Jest to uzasadnione, ponieważ podczas operacji osoba może doświadczyć strachu, krzyku lub ucieczki. Koliduje z lekarzem i powoduje ból dla pacjenta. Dlatego operacja ma miejsce przy znieczuleniu ogólnym (w niektórych przypadkach ogólne przeciwwskazania - w warunkach lokalnych).
  2. Ciągłe monitorowanie za pomocą endoskopu. Mała kamera, wkładana przez usta lub nos pacjenta, pozwala lekarzowi wyraźnie zobaczyć, do czego prowadzą jego manipulacje. Umożliwia to oczyszczenie całej tkanki gruczołowej bez wpływu na inne narządy. „Ślepa” operacja doprowadziła do dużej liczby nawrotów (do 62%).

Chirurgiczne usunięcie migdałków gardłowych

Przed operacją pacjent jest badany, co obejmuje badania krwi i moczu, a także EKG.

Uwaga! Nie jedz ani nie jedz przed operacją!

Przed zabiegiem zaleca się, aby nic nie jeść od godziny 18:00, a rano nie należy pić niczego, w tym wody. Nie bój się operacji - jest bezbolesna i bardzo skuteczna, pacjent nie odczuwa dyskomfortu, jak to miało miejsce wcześniej.

Sposoby usuwania adenoidów

Migdałek nosowo-gardłowy można usunąć na kilka sposobów, wybór metody należy do lekarza. Określa najlepszy sposób usuwania adenoidów (adenotomia).

Objawy migdałków gardłowych u dorosłych

Adenoidy są stanem wieloobjawowym charakteryzującym się jasnym obrazem klinicznym z wieloma objawami. Objawy choroby różnią się w zależności od pacjenta, a etap rozwoju tak złożonej patologii otolaryngologicznej również odgrywa istotną rolę. Jakie są objawy migdałków gardłowych u dorosłych i jak są niebezpieczne?

Wszystkie oznaki patologii można podzielić na, w zależności od lokalizacji, ogólne i lokalne (lub ogniskowe).

Objawy miejscowe

Naruszenie oddychania przez nos

Pierwszy i najbardziej oczywisty znak. Adenoidy w gardle rosną stopniowo, co powoduje, że rozwój objawu „wzrasta”. Migdałki gardłowe z czasem blokują światło nosogardzieli, zwężają anatomiczne drogi oddechowe.

Manifestacja jest niebezpieczna: powietrze z otoczenia nie jest przeznaczone do bezpośredniego wdychania. Nos działa jak bariera. Przechodzenie przez drogi oddechowe otaczającego powietrza jest podgrzewane, nawilżane i dezynfekowane. W wyniku oddychania przez usta, drogi wysychają, pojawia się kaszel.

Ponadto występują oznaki bezdechu sennego (przerwane oddychanie). Bezdech zwiększa ryzyko nagłej śmierci, zatrzymania akcji serca, zawału serca. W przypadku naruszeń oddychania przez nos zaleca się skonsultowanie się z lekarzem i rozpoczęcie leczenia.

Snore

Chrapanie przy pomocy migdałków to zjawisko wtórne w stosunku do przeziębienia. Niebezpieczne jest zwiększanie ryzyka rozwoju bezdechu z wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami.

Zmiana głosu (barwa, kolorystyka)

Głos staje się nosowy, „nisko”. Wynika to z nakładania się powiększonego migdałka gardłowego kanałów nosowych.

Zatoki szczękowe, zaprojektowane do działania jako rezonatory, przestają pełnić swoje funkcje, ponieważ powietrze otoczenia po prostu do nich nie wchodzi. Sam symptom nie jest niebezpieczny, ale przynosi pacjentowi wiele dyskomfortu: zarówno fizycznego, jak i psychicznego.

Głos traci jasność, moc. Jeśli zapalenie gardła jest „połączone”, zdolność mówienia jest całkowicie utracona.

Kaszel

Adenoidy w nosie u dorosłych charakteryzują się również kaszlem. Intensywność i charakter odruchu zależy od przypadku.

W „klasycznych” sytuacjach suchy, uporczywy kaszel jest typowy dla choroby. Trwa stale, wzrasta wieczorem i w nocy. Wydzielanie plwociny jest całkowicie nieobecne lub ilość wysięku jest niewielka.

Jeśli zapalenie gardła łączy się, odruch kaszlowy się zmienia. Objawy stają się bardziej natrętne, oddziela się duża ilość lepkiej plwociny o zabarwieniu zielonkawym lub żółtawym.

Objawy są warunkowo niebezpieczne: chodzi o to, że kaszel zwiększa prawdopodobieństwo rozwoju skurczu oskrzeli ze wszystkimi następstwami (duszność, uduszenie).

Istnieje jednak większy dyskomfort fizyczny: kaszel jest bolesnym zjawiskiem. Z czasem prowadzi do bólów głowy, bólu gardła.

Zdjęcie: Adenoidy przez endoskop

Ból gardła

Pojawia się z zakażeniem tkanki limfatycznej. Również powiększone migdałki mogą powodować powstawanie zapalenia migdałków (jego dławica jest uważana za formę prywatną), której towarzyszy intensywny ból gardła.

Katar

Uważany jest za objaw wtórnego zapalenia zatok (zapalenie zatok szczękowych). Obserwowane w większości przypadków. Charakteryzuje się uwalnianiem dużej ilości lepkiego ropnego wysięku z nosa, bólem zatok.

Zapalenie zatok jest niebezpieczną wtórną patologią, która wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju poważnych powikłań infekcyjnych, takich jak zapalenie opon mózgowych itp.

Utrata słuchu

Ten objaw migdałków u dorosłych jest spowodowany zapaleniem ucha środkowego (zapalenie błony bębenkowej).

Pacjent zapisuje wszystkie objawy przeziębienia, tracąc cenny czas. Niebezpieczeństwo tego procesu polega na możliwości całkowitej utraty zdolności słyszenia.

W przypadku opóźnionego leczenia migdałki gardłowe mogą wpływać na powstawanie kości twarzy - tzw. „Twarz adenoidu”

Ta sama manifestacja występuje w przypadku gigantycznych rozmiarów migdałka gardłowego, gdy adenoidy dosłownie wyrastają w jamie słuchowej.

Zmiany wyglądu

Tak zwana „twarz adenoidalna”. Zmieniając wyraz twarzy, usta cały czas się rozchodziły. U dorosłych pacjentów nie obserwuje się krytycznych deformacji, ponieważ ukąszenie jest już uformowane.

Samo w sobie przejawem zagrożenia dla zdrowia, a zwłaszcza życia, nie jest. Powoduje to jednak rozwój defektu kosmetycznego i problemów psychologicznych.

Częste objawy

  • Zwiększona temperatura ciała (hipertermia). W zależności od pierwotnej patologii, która spowodowała wzrost termometru, może to być stan podgorączkowy lub gorączkowy (od 37 do 39 stopni). Ważne jest, aby pamiętać, że same migdałki nie są w stanie powodować temperatury. Objaw jest niebezpieczny z powodu możliwego rozwoju powikłań: wysokie wartości termometru często prowadzą do dyskinezy mięśni szyi, szybkiego odwodnienia itp.
  • Ból głowy Występuje z powodu zatrucia ciała.
  • Zawroty głowy.
  • Ogólna słabość, słabość.
  • Senność.

Objawy zależne od stopnia zapalenia gruczołu krokowego

Pod wieloma względami specyficzne objawy choroby zależą od stopnia rozwoju migdałków gardłowych.

Hipertrofia migdałków gardłowych i gruczolakowatość u dorosłych: przyczyny, objawy i metody leczenia

Jeśli u dorosłych występują adenoidy, objawy mogą być łagodne. Najczęściej adenoidy występują u dzieci. Tłumaczy to fakt, że zanik migdałków nosowo-gardłowych z wiekiem. U dzieci poniżej 12 lat są one najbardziej wyraźne. Mimo to często wykrywa się obecność migdałków u dorosłych. Jaka jest etiologia, objawy, skutki i leczenie tego stanu patologicznego u dorosłych?

Adenoidy u dorosłych

Adenoidy są formacjami, które tworzą się na tle proliferacji tkanki łącznej i limfatycznej w części ustnej gardła. W przypadku zapalenia migdałków rozwija się zapalenie gruczołowe. Wzrost nosa u dorosłych jest znacznie mniej powszechny niż u dzieci. Wyjaśniają to cechy anatomiczne. Występują 3 stopnie ekspresji adenoidów. W klasie 1 formacje te pokrywają się nie więcej niż jedną trzecią szyszki i vomeru. Niewydolność oddechowa jest możliwa tylko w nocy. W stopniu 2 50% prześwitu nałogu i vomera zachodzi na siebie. Oddychanie człowieka odbywa się głównie przez usta. Często ci ludzie chrapią w nocy. Najbardziej dotkliwy jest stopień 3.

Czynniki etiologiczne

Pojawienie się adenoidów w nosie u dorosłych może wynikać z kilku powodów. Należą do nich predyspozycje dziedziczne, obecność przewlekłych chorób zakaźnych nosogardzieli, zaburzenia endokrynologiczne, zmiany poziomu hormonów. Czynnikami ryzyka rozwoju tej patologii są: otyłość pokarmowa (pierwotna), złe odżywianie (przejadanie się), zła ekologia, hipotermia, kontakt z różnymi alergenami, obecność złych nawyków (palenie, spożywanie alkoholu).

Najczęstsze przyczyny to choroby zapalne. W ostrych infekcjach zapalenie szybko znika. Jeśli nieleczona, tkanka limfoidalna może rosnąć. Często rozwija się taki stan jak zapalenie gruczołowe. Występuje zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet. Czasami rozpoznaje się zapalenie gruczołowe podczas noszenia dziecka. Przyczynić się do tego może leki i zmiany poziomu hormonów.

Objawy kliniczne

Objawy migdałków długo nie mogą się pojawić. Często choroba występuje w formie ukrytej. Osoba jest zaniepokojona trudnościami w oddychaniu przez nos. Wielu pacjentów nie zwraca na to uwagi i nie zwraca się do lekarza, przyjmując migdałki na zapalenie błony śluzowej nosa lub zapalenie zatok. Adenoidy w nosie u dorosłych objawiają się następującymi objawami:

  • ropne wydzieliny z nosa;
  • trudności w oddychaniu przez nos;
  • ból głowy;
  • kaszel;
  • chrapanie;
  • utrata słuchu;
  • dysfonia;
  • nieświeży oddech;
  • uczucie przekrwienia nosa;
  • chrypka

Najczęstszym objawem jest niewydolność oddechowa. W przypadku wyraźnej niedrożności przewodów nosowych, dopływ tlenu do mózgu jest zaburzony, co powoduje utrzymujące się bóle głowy. Na tle oddychania przez nos często występują różne choroby układu oddechowego. Tacy ludzie często mają SARS, grypę. Adenoidy są czynnikiem predysponującym do rozwoju zapalenia zatok (zapalenia zatok, zapalenia zatok czołowych, zapalenia sitowo). W ciężkich przypadkach może to mieć wpływ na oskrzela i płuca.

Bez odpowiedniego leczenia słuch i mowa mogą być osłabione. W tej sytuacji może rozwinąć się średnie i wewnętrzne zapalenie ucha. Obecność migdałków u dorosłych jest niebezpieczna, ponieważ gdy ciało jest osłabione, patogenne mikroorganizmy mogą przenikać do różnych narządów (nerek, serca), powodując w nich zapalenie (kłębuszkowe zapalenie nerek, zapalenie mięśnia sercowego).

Objawy zapalenia gruczołowego

U dorosłych, podobnie jak u dzieci, migdałki mogą ulec zapaleniu. Występuje ostre, podostre i przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego. Ostre zapalenie migdałków charakteryzuje się następującymi objawami:

  • gorączka;
  • przekrwienie błony śluzowej nosa;
  • katar;
  • umiarkowany ból w nosie;
  • napadowy kaszel w nocy.

Choroba zaczyna się gwałtownie wraz ze wzrostem temperatury ciała. Często występuje wzrost węzłów chłonnych. W przypadku skomplikowanego przebiegu ostrego zapalenia gruczołu krokowego możliwe jest wystąpienie ropnego zapalenia ucha i słuchu. Podostra postać zapalenia gruczołu krokowego trwa dłużej (2-3 tygodnie). Może wystąpić temperatura podgorączkowa. Tacy ludzie martwią się katarem i kaszlem. W przypadku braku środków terapeutycznych choroba staje się przewlekła.

Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego jest proste nieżytowe, śluzowo-ropne, wysiękowe-surowicze. Najczęstsze objawy przewlekłego zapalenia migdałków są następujące:

  • ciągły katar;
  • naruszenie oddychania przez nos;
  • ból głowy

Środki diagnostyczne

Na tle przewlekłego zapalenia migdałków gardłowych często rozwija się zapalenie zatok i zapalenie ucha środkowego. W ostrej fazie objawy stają się bardziej wyraźne.

Aby wykryć sezon w nosie u dorosłych, wymagane jest badanie specjalistyczne. Diagnostyka migdałków obejmuje:

  • szczegółowa ankieta;
  • egzamin zewnętrzny;
  • Rynoskopia pleców;
  • Badanie rentgenowskie nosa i zatok przynosowych;
  • badanie endoskopowe;
  • badania moczu i krwi;
  • test palcowy;
  • badanie śluzowo-ropnego wydzieliny z nosa w celu określenia patogenu.

Najbardziej dostępną i prostą metodą diagnozy jest rinoskopia. Wykonywany jest przez otorynolaryngologa. Ta metoda umożliwia identyfikację migdałków przy użyciu specjalnych luster. Zabieg wykonuje się ustami. W tej sytuacji można wykryć zaczerwienienie błony śluzowej, powiększone migdałki w okolicy gardła, obecność śluzu lub ropy. Aby wykluczyć zapalenie zatok, przeprowadza się badanie rentgenowskie. Badanie endoskopowe polega na wprowadzeniu elastycznej sondy do kanałów nosowych. Ta metoda pozwala określić wielkość migdałków, ich kształt.

Równie ważne w diagnozie jest badanie pacjenta i badanie. Podczas badania chory może ujawnić otwarcie ust, opadnięcie dolnej szczęki, lekkie obrzęk twarzy. Podczas badania określa stan słuchu i funkcja mowy. Jeśli osoba skarży się na utratę słuchu, można wykonać otoskopię (badanie kanału słuchowego zewnętrznego i błony bębenkowej).

Taktyka medyczna

Leczenie migdałków może zachowywać się zachowawczo lub szybko.

Leczenie lekami bez operacji przeprowadza się w obecności adenoidów 1 stopnia.

W tej sytuacji stosuje się fizjoterapię i stosuje się leki. Leczenie obejmuje stosowanie środków przeciwzapalnych, zwężających naczynia i środków przeciwbakteryjnych. Leki zwężające naczynia są przepisywane w przypadku znacznego przekrwienia błony śluzowej nosa. Krople Naphthyzinum, Sanorin, efedryna może być stosowana. Prowadzony i myjący nos. W tym celu stosuje się różne roztwory antyseptyczne. Z leków ogólnoustrojowych stosowano leki przeciwhistaminowe (Suprastin, Tavegil, Claritin). Aby wzmocnić układ odpornościowy, należy przyjmować witaminy.

Jeśli obserwuje się zaostrzenie zapalenia gruczołowego, leczenie obejmuje stosowanie antybiotyków. Po wygaśnięciu objawów zalecana jest fizjoterapia. Może obejmować promieniowanie UHF, zastosowanie neonowej elektroforezy laserowej. Klimatoterapia ma dobry efekt. W przypadku przewlekłej patologii jamy ustnej i gardła stosuje się roztwory do płukania. Jeśli leczenie jest opóźnione, konsekwencje mogą być poważne.

Usuwanie adenoidów przeprowadza się w 2 i 3 stopniu choroby. Operacja nie jest niebezpieczna dla pacjenta. Jest całkowicie bezbolesna. W tym przypadku adenotomia (usunięcie powstawania nosa).

Wskazania do zabiegu to: brak efektu leczenia zachowawczego, częste zapalenie ucha, wyraźne upośledzenie oddychania przez nos, obecność powikłań (zapalenie zatok). Usunąć migdałki u dorosłych za pomocą specjalnego narzędzia. Wymaga to znieczulenia ogólnego lub znieczulenia miejscowego. Najnowocześniejsza jest metoda endoskopowa usuwania migdałków gardłowych. Ta technika rzadko prowadzi do nawrotu choroby. Po zakończeniu leczenia zaleca się, aby dorosły nie odwiedzał łaźni, saun, a także ograniczał aktywność fizyczną na miesiąc. Aby zapobiec nawrotom, konieczne jest stwardnienie, prowadzenie zdrowego stylu życia, szybkie leczenie chorób górnych dróg oddechowych i nie przechładzanie.

Adenoidy u dorosłych

Adenoidy to migdałki znajdujące się w nosogardzieli i stanowią pierwszą barierę dla infekcji i bakterii. Zapalenie migdałków gardłowych - zapalenie gruczołowe - dotyczy regularnie chorych dzieci w wieku 3-7 lat i tych, które cierpiały na takie choroby, jak odra i szkarłatna.

Gdy osiągnie 10-12 lat, kiedy układ odpornościowy jest prawie całkowicie uformowany, migdałki gardłowe zmniejszają się i znikają. Ale lekarze ustalają obecność adenoidów u niektórych dorosłych. Objawy i leczenie tego problemu zostaną omówione w tym artykule.

Powody

Adenoidy u dorosłych mogą pojawiać się z różnych powodów, w tym w związku z cechami genetycznymi. Takie adenoidy mogą pozostać od dzieciństwa. Jednak najczęściej przyczyną wzrostu migdałków gardłowych są częste i długotrwałe choroby zapalne nosogardzieli.

Ponieważ migdałek nosowo-gardłowy składa się z tkanki limfoidalnej (ta tkanka zachowuje infekcję), rośnie podczas infekcji. Jeśli zakażenie minęło szybko, ciało migdałowate szybko się zmniejsza, a jeśli proces jest długi, mogą pojawić się migdałki.

Objawy migdałków gardłowych u dorosłych

Główne objawy dorosłych migdałków są praktycznie nie do odróżnienia od objawów migdałków gardłowych u dzieci:

  • chrapanie;
  • trudności w oddychaniu przez nos;
  • stałe przekrwienie błony śluzowej nosa;
  • ropne wydzieliny z dróg nosowych z zimnem;
  • nosa i / lub chrypka;
  • ból głowy - występuje z powodu głodu tlenowego, który dotyka wszystkie układy i narządy ciała, a przede wszystkim mózg;
  • częste choroby (ostre infekcje dróg oddechowych, nieżyt nosa, zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok).

Podobnie jak w przypadku dziecka „dorosłe” migdałki różnią się stopniem. W pierwszym etapie oddychanie jest trudne tylko w nocy, w ciągu dnia nie można zaobserwować powikłań. Jeśli postać choroby jest ostra, temperatura może wzrosnąć. Drugi i trzeci etap płynnie przechodzą z jednego do drugiego, dlatego ich symptomy praktycznie nie rozdzielają się i odnoszą się do nich następująco:

  • ropne wydzieliny z nosa w dużych ilościach;
  • nos ledwo oddycha;
  • w chrapaniu snów na trzecim etapie możliwe jest oddychanie śpiącej osoby;
  • rano objawia się suchy kaszel, który może być niepokojący po południu;
  • wyraźny oddech przez usta.

Otorynolaryngolog i nowoczesne metody badań pozwalają odróżnić zapalenie gruczołowe od zwykłego przeziębienia.

Adenoidy u dorosłych: zdjęcia

Gdy migdałki patrzą w nos u dorosłego, oferujemy do oglądania szczegółowe zdjęcia.

Diagnostyka

Bez rinoskopii dokładna diagnoza lub nawet identyfikacja podejrzenia jest prawie niemożliwa. Nosogardziel osoby dorosłej bardzo różni się od struktury nosogardzieli dziecka, więc wstępne badanie sondą palcową nie ma absolutnie żadnego znaczenia, dlatego przepisywanie rinoskopii jest zalecane, gdy objawy migdałków u dorosłych są podobne.

Leczenie migdałków gardłowych u dorosłych

Gdy u dorosłych występują migdałki, leczenie metodami zachowawczymi można przeprowadzić tylko wtedy, gdy migdałki pierwszego stopnia. Jeśli nos jest mocno wypchany, leki zwężające naczynia są zaszczepiane w ciągu kilku dni lub pieszczą usta nalewką eukaliptusową. Przy bardziej nasilonym zaostrzeniu leczenie adenoidów u dorosłych przeprowadza się antybiotykami, po zidentyfikowaniu patogenów infekcyjnych.

I jak leczyć migdałki u dorosłych, gdy są duże - drugi i trzeci stopień. W takim przypadku konieczna jest operacja. Ogólnie rzecz biorąc, jednoznacznym wskazaniem do usunięcia migdałków jest niemożność oddychania przez nos. Jeśli nos nie oddycha, ryzykujesz zasypianie każdej nocy i nigdy się nie budzisz. Brzmi okropnie, ale zatrzymanie oddechu we śnie jest dobrze znanym zjawiskiem medycznym.

Ponadto, nawet podczas czuwania, ciągłe oddychanie przez usta powoduje wysychanie błony śluzowej gardła - a to powoduje suchy kaszel. Nie zabójczy, ale to wszystko koliduje z odpoczynkiem, pracą, życiem w ogóle... iz czasem trwałe zatkanie nosa może powodować zwiększone zmęczenie i częste bóle głowy.

Usuwanie migdałków gardłowych

Obecnie w chirurgii istnieją dwa sposoby usuwania adenoidów (adenotomia):

  1. Za pomocą endoskopu. Do jamy nosowej umieszcza się rurkę, na której końcu znajduje się kamera telewizyjna (endoskop). Za pomocą narzędzi mikrochirurgicznych lekarz usuwa ciało migdałowate przez otwór w nosie lub ustach. Operacja odbywa się w znieczuleniu ogólnym i trwa 30–60 minut.
  2. Za pomocą specjalnego narzędzia chirurgicznego - adenotomu. Operacja przeprowadzana jest w szpitalu w znieczuleniu miejscowym. W jamie nosowej pacjenta lekarz wkłada cienki nóż w postaci pierścienia (adenotomia), który przechwytuje i odcina migdałki. Procedura trwa około 20 minut.

Lepiej nie stosować środków ludowych do leczenia tej choroby. Niewłaściwie podjęte środki mogą spowodować poważne komplikacje, które wpłyną na stan pacjenta w przyszłości.